Yeasayer - Odd Blood: de vreemde eend in de bijt, maar zeker niet het lelijke eendje

Anand Wilder, Chris Keating, Luke Fasano en Ira Wolf Tuton zijn afkomstig van Brooklyn, tevens de thuisbasis van onder andere MGMT, Grizzly Bear en Dirty Projectors. Met hun viertjes vormen ze Yeasayer. In 2007 verscheen hun debuut All Hour Cymbals dat werd beloond met mooie cijfers, maar niet voor een echte doorbraak zorgde. De afgelopen maanden groeide de hype echter rond Yeasayer en na eerste single ‘Ambling Alp’ waren we allen verbaasd. De ene in de positieve zin, de andere in de negatieve zin. Maakt de groep de hoge verwachtingen waar met Odd Blood?

Yeasayer bleef op All Hour Cymbals braaf en wist onze interesse te wekken met verschillende lagen vocals en drums. Odd Blood daarentegen is ’n heel pak stouter. We vragen ons zelfs af of Yeasayer niet stiekem aan de drugs zat in de studio, aangezien ze een nieuw niveau bereiken op gebied van psychedelica. En toch heeft het nog steeds iets weg van pop, is dat niet ietwat vreemd? ‘Vreemd’ is eigenlijk wel het beste woord om Odd Blood te beschrijven, als het dan toch met één woord moet. Een vreemde eend in de bijt, maar daarom niet per se het kuiken dat door moeder Eend wordt verstoten uit het nest. Misschien zelfs het kuiken dat later een heel schoon beest wordt…

Alles wat je als fan van Yeaayer verwacht dat Odd Blood is, dat is het namelijk nèt niet! Yeasayer gooit drums, synths, veel ooh’s en aah’s en nog een heleboel andere geluiden (vraag ons niet wat ze zijn, want wij weten het ook niet) bijeen en slaagt er toch in er een mooi geheel van te maken. Tevens dienen we even zanger Chris Keating, wiens stem duidelijk een hele positieve evolutie heeft doorgemaakt sinds All Hour Cymbals, in de kijker te zetten.

Veel mensen hebben snel de neiging om Odd Blood te bestempelen als ‘experimenteel’, maar daar denken wij anders over. In essentie is deze muziek pop, maar niet het soort pop dat je gewoon bent. Het is catchy, (enigszins) dansbaar en klinkt fris, maar het is helemaal niet zo toegankelijk als pakweg Lady GaGa, Madonna of Beyoncé. Odd Blood heeft nog steeds dat typische indie-geluid waar we allen niet genoeg van kunnen krijgen. En toch zijn we er zeker van dat iedereen deze plaat in zijn of haar hart kan opnemen, als je ze althans de kans en tijd hiertoe geeft.

Hoewel Odd Blood allesbehalve een ‘logische’ opvolger van All Hour Cymbals is kunnen we gelukkig ook zeggen dat Yeasayer uitstekend werk leverde. Elk nummer heeft zijn charmes, het één al meer dan het ander. ‘Rome’ doet ons een beetje denken aan Animal Collective dat een nummer van Phoenix covert (of andersom, als je dat liever hebt), ‘Love Me Girl’ werkt beetje bij beetje toe naar een climax om dan op een pràchtige manier te ontploffen en in ‘O.N.E.’ geven de heren van Yeasayer de liefde van hun leven op, maar krijgen ze er aan de andere kant een heleboel aanbidders en aanbidsters bij.

Ons oordeel: 4,5/5

door Jarri Van der Haegen

Op 1 maart speelt Yeasayer in TRIX te Antwerpen, dit concert is ondertussen al helemaal uitverkocht. Voor het concert op 20 maart in Paradiso te Amsterdam zijn er voorlopig wel nog tickets te koop. Dit wil je niet missen! Meer info via de site van de zaal.

Links:
Yeasayer MySpace
Yeasayer homepage
Trix
Paradiso
Verdeeld door Pias
Disco Naïveté, de eigen blog van onze redacteur Jarri