Verslag en setlist The Black Box Revelation in de AB op 4 maart: reputatie alle eer aangedaan

Het elfde optreden van Black Box Revelation in de AB was hun eerste als top of the bill en dat onmiddellijk voor een vol huis. De zaal was tot de nok gevuld met een heel divers publiek. Zo zagen we heel wat jonge snaken voor de eerste keer hun weg zoeken in de Ancienne Belgique, maar er passeerden ook heel wat oudere jongeren die de vuile bluesrock van TBBR best wel kunnen smaken.

Deze zomer zagen we TBBR nog geweldig tekeer gaan in de Club op Pukkelpop (check de dvd van dat optreden maar eens) en dus lagen de verwachtingen voor hun optreden in de AB heel hoog. Een zaalconcert is natuurlijk helemaal anders dan een doortocht op een zomers festival waar iedereen al opgewarmd en in soort roes is. Dat was ook te merken aan de manier waarop de set was samengesteld. TBBR opteerde niet voor het snelle gewin en net als op Silver Threats durfden ze wel de grenzen van hun sound op te zoeken. Zo openden ze met Run Wild, toch niet het meest voor de hand liggende nummer.

Zowat alle nummers van Silver Threats passeerden de revue, aangevuld met het beste uit de eerste plaat. Gravity Blues klonk heel dreigend en donker terwijl het op plaat geweldige High On a Wire live niet helemaal ontplofte. Five O'Clock en You Better Get In Touch With The Devil klonken dan weer meer psychedelisch zonder hun strakheid te verliezen.

Het drieluik I Think I Like You, Do I Know You en I Don't Want You was een fenomenaal hoogtepunt in de show. Dat is BBR op z'n best: catchy songs met een pakkend refrein, voortgestuwd door die losgeslagen drummer. I Don't Want You werd dan nog voorzien van het soort bluesy gitaarsolo die ons deed denken aan de ruige versie van Stevie Ray Vaughan. De set eindigde met Set Your Head on Fire, nog zo'n knaller uit de eerste plaat, waarop het heerlijk luchtgitaar spelen is.

Met zijn tweeën op het podium staan, maakt hun kwetsbaar in de mindere momenten, zoals het rustigere Our Town, maar langs de andere kant zorgt dit ervoor dat ze niet zich niet kunnen weg steken achter de andere. En laat net die volledige overgave de grootste kracht van  BBR zijn. Jan Paternoster is een straffe gitarist, maar dan wel niet zo één die teveel technische hoogstandjes wil laten zien. Ondertussen gaat Dries Van Dijck zijn drums te lijf alsof zijn leven er vanaf hangt. Bovendien zingt hij ook alle songs mee als stond hij tussen de grootste fans op de eerste rij. Zo'n enthousiasme werkt geweldig begeesterend naar het publiek toe. De eerste rijen hebben dan ook van vóór de eerste noot tot na het einde staan springen en dansen.

Er was nog tijd genoeg voor een bisronde en die begon met een heel intens Never Alone / Always Together. Het einde van de avond was weggelegd voor het hypnotische Here Come The Kick. De op de plaat negen minuten durende psychedelische trip werd live ingekort tot zijn essentie en dat leverde een heel straffe afsluiter op voor alweer een geweldig concert.

The Black Box Revelation hebben hun reputatie van een van de strafste live acts in België te zijn alle eer aangedaan. Voor die jonge gasten die voor het eerste keer in de AB waren zal het een avond geweest zijn die ze zich nog jaren zullen herinneren. Wie TBBR nog aan het werk wil zien zal zich moeten reppen of wachten tot de zomerfestivals want de clubtour was in mum van tijd uitverkocht. Een overzicht van deze concerten vind je op MySpace.

Setlist:
Run Wild
Where Has All This Mess Begun
Gravity Blues
High On A Wire
5 O'Clock Turn Back The Time
Our Town Has Changed For Years Now
You Better Get In Touch With The Devil
Sleep While Moving
Love Licks
I Think I Like You
Do I Know You
I Don't Want It
Set Your Head On Fire

Never Alone / Always Together
You Gotta Me On My Knees
Here Come The Kick

door Gert Thijs

Links:
The Black Box Revelation MySpace
The Black Box Revelation homepage
AB