Verslag We Are Scientists in Het Depot op 9 november - kort en krachtig

Op een regenachtige dinsdagavond leek er niet veel meer op te zitten dan luiheid hoogtij te laten vieren in het gezelschap van een fleecedeken en een kop thee, ware het niet dat New Yorks finest Het Depot diezelfde avond kwam verblijden met zijn aanwezigheid, en met een prima optreden. We Are Scientists deed zijn opperste best om de winterblues te bestrijden en slaagde met verve in zijn opzet.

We Are Scientists is duidelijk geen einzelgänger: door maar liefst twee voorprogramma’s werd de band voorafgegaan. Als eerste was daar het tevens New Yorkse Reward dat de hoofdact persoonlijk op hun tourbus had gezet om Aaron Pfenning en de zijne zo te laten proeven van het leven op de weg. Waarvoor dank. Melancholie en androgynie balanceerden hun weg naar synthpop die ons nieuwsgierig naar Rewards toekomst achterliet. Volgen deden de Belgische Arquettes met hun ietwat onoriginele, doch smakelijke pop en konden zo wel tellen als opwarmertje.

Bandleden komen, bandleden gaan, maar Keith Murray en Chris Cain zijn een duo dat zal blijven bestaan. Slechts deze twee heren doorstonden de tand des tijd en de afbrokkelende band. Doorheen de jaren hebben de zelfverklaarde wetenschappers een repertoire uitgebouwd om U tegen te zeggen, en ook hun prestaties op het podium zijn een buiging waard. De release van jongste telg ‘Barbara’ leverde hen afgelopen zomer al een plekje op in de Marquee van Pukkelpop. Met een beperkter publiek dan op het Hasseltse festival, en met minstens evenveel enthousiasme stortte de band zich op een meer dan degelijk concert in Leuven.

Openen deed het trio met ‘Nice Guys’, om even later al verder te gaan met één van hun grootste hits, ‘Nobody Move, Nobody Get Hurt’. Adempauze werd de fans amper gegund, want ook ‘I Don’t Bite’ en ‘Rules Don’t Stop’ vroegen hen vervolgens ten dans. Gebrek aan zuurstof was dan ook veruit de enige eventuele reden tot klagen van de aanwezige fans, die konden genieten van WAS’ bekendste – en beste – nummers, zoals ‘The Great Escape’ en ‘Textbook’. Bij dit laatste vond zanger Keith Murray het nodig om het publiek in te duiken om daar het deuntje uit te zingen, de gitaar had hij voor de gelegenheid even overhandigd aan Rewards Aaron Pfenning. Ook nieuwe nummers als ‘Break It Up’ en ‘Jack And Ginger’ bleven niet achter en bewezen dat We Are Scientists nog steeds even frisse als dynamische liedjes kan schrijven.

Na ‘After Hours’, oorspronkelijk bedoeld als afsluiter, breide WAS moeiteloos nog enkele bissen aan de korte, maar krachtige set. Het mysterie van de mosterd is opgelost: bandjes zoals Two Door Cinema Club haalden deze duidelijk bij deze veteranen van de indierock. Wie zou er tenslotte niet naar hen opkijken? Tien jaar in het vak later, is We Are Scientists zijn chemie nog niet kwijt en zijn Cain en Murray elkaar gelukkig nog niet beu.

door Paola Verhaert


Luister gratis naar enkele nummers van We Are Scientists op MySpace.

Het Depot zet de komende weken onder meer Tortoise, Kirlian Camera en The Jon Spencer Blues Explosion op het podium. Klik hier voor tickets, het volledige programma en verdere info.

Bezoek ook At The Scene, de eigen blog van onze redactrice Paola en enkele vriendinnen.

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!