Verslag Unknown Pleasures (a Joy Division Tribute from Peter Hook) in de Effenaar op 29 mei

De dood van Ian Curtis in 1980 betekende ook het einde voor Joy Division. De overgebleven bandleden richtten hierna New Order op. Peter Hook was bassist van beide bands. Joy Division heeft enkel in 1980 Nederland aangedaan voor zes concerten, en speelde er twee in België. New Order heeft zich in het begin wel redelijk vaak getoond aan de wereld, de laatste twintig jaar werd het toch iets lastiger om deze groep te kunnen zien.

Nu is er dan de kans om Peter Hook een plaat van Joy Division te zien spelen. Het idee van de bassist die nu als frontman zal fungeren in deze Tribute maakt je wel wat sceptisch. Maar de kans om de nummers van 'Unknown Pleasures' nog eens live te horen van een origineel bandlid maakt ons nieuwsgierig genoeg om een kijkje te gaan nemen.

Op 18 januari 1980 stond Joy Division ook in de Effenaar, precies vier maanden voor het overlijden van Ian Curtis. Vanavond krijgen we voorafgaand aan het optreden een film van zo’n 20 minuten te zien over Joy Division. De kwaliteit was helaas slecht en moeilijk te verstaan. Desondanks werden er wel leuke beelden vertoond van Joy Division. Hierna komt Peter Hook met zijn band The Light het podium op. Hook neemt plaats achter de microfoon die recht voor mijn neus staat en zet zijn map op de lessenaar. Hierbij blijft hij even stil staan en werpt ons kalm een vriendelijke glimlach toe. Een mooi begin zonder arrogante trekjes waar we vooraf bang voor waren.

Links van Hook staat zijn zoon Jack, die eveneens basgitaar speelt. Jack draagt een Manchester United shirt van Van der Sar, want vader en zoon Hook zijn grote fans van Man U. Als Nederlanders kunnen we dat natuurlijk wel waarderen. Dan wordt het eerste nummer ingezet, ‘No Love Lost’ van Warsaw, de eerste bandnaam voordat deze werd veranderd in Joy Division. Hierna volgen ‘Leaders Of Men’ (Warsaw), ‘Glass’ en ‘Digital’ die zijn verschenen op diverse compilaties. Na deze vier songs begint het materiaal van 'Unknown Pleasures', het album wordt van begin tot eind gespeeld.

De band die hier vanavond staat te spelen probeert geen kopie van Joy Division te zijn. Wel krijgen we dezelfde sfeer in de muziek, waar het publiek van smult. De basgitaar speelt een fundamentele rol in de sound van Joy Division en Hook kan enorm kunstig met de snaren overweg. Zijn zang is duidelijk anders dan die van Ian Curtis. Af en toe lijdt deze ook onder de overige instrumenten, maar het geluid van deze instrumenten bepaalt wel heel mooi de enthousiaste maar depressieve sfeer in de muziek. En hoewel de drummer, die overigens veel lijkt op de jonge versie van Morrissey, wat oneindig voor zich uit staart, heeft de band plezier in het optreden en met elkaar. Dit enthousiasme komt over op het veelal grijsharige publiek dat gebiologeerd staat te kijken of te dansen. Tussen de nummers door heeft Hook ons weer in het vizier en gebaart/vraagt met een lach of we van de show genieten. We gebaren dat we natúúrlijk keihard aan het genieten zijn. Deze kleine dingen maken het optreden heel open en vriendelijk, en wellicht heel anders dan de optredens van Joy Division ‘toen’.

De groep treedt af onder luid gejuich en geklap. Een toegift verwachten we zoals gewoonlijk wel, maar waar die bis uit zal bestaan is de grote spannende vraag. Op de setlist staat namelijk geen extra vermeld. Na enkele minuten komen Hook en aanhang terug op het podium en het eerste nummer van de toegift is ‘Ice Age’, dat enkel is verschenen op compilatie-albums. Vervolgens komen niet alleen 'Warsaw' en 'Failures' voorbij, maar volgen werkelijk ook ‘Transmission’ en ‘Love Will Tear Us Apart’ nog. Op dit moment springen je de tranen in de ogen en word je meegezogen in de emoties van Ian Curtis. Het is een avond waarbij je de muziek beleeft en ervaart.

Op 24 juli speelt Peter Hook Unknown Pleasures op het festival Shadowplay in Kortrijk. Later in december komt Hook terug naar de Effenaar in Eindhoven en de Melkweg in Amsterdam om 'Closer' te spelen, een perfecte gelegenheid om je vooroordelen te laten vallen een kijkje te nemen bij één van deze optredens. Eerder dit jaar bewees Roger Waters al dat bassisten ook goed een show kunnen leiden, Peter Hook bevestigt dat het werkelijk kan.

Setlist:
No Love Lost
Leaders Of Men
Glass
Digital
Disorder
Day Of The Lords
Candidate
Insight
New Dawn Fades
She’s Lost Control
Shadowplay
Wilderness
Interzone
I Remember Nothing
--
Ice Age
Warsaw
Failures
Transmission
Love Will Tear Us Apart

Door Cathelijne de Groen

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!