Verslag The Veils in Paradiso op 15 februari – ontwapenende charme

Bijna een jaar geleden speelden The Veils al in Nederland. De band stond toen in de kleine zaal van Melkweg, die uiteraard helemaal uitverkocht was. Vanavond geeft de band een optreden de in de grote zaal van poptempel Paradiso en wederom is de zaal afgeladen. En dat terwijl de band sinds hun vorige tour geen nieuw materiaal heeft uitgebracht. Wat is het geheim van The Veils?

Misschien ligt het antwoord in de veelzijdigheid van de muziek. Met drie albums op zak kunnen The Veils putten uit een rijk repertoire met veel gevoelige ballades, maar ook genoeg stampende bluesrock. De band begint het optreden met twee nummers uit de laatste categorie. Al snel legt zanger Finn Andrews - die zijn bolhoed tot trademark heeft verheven - zijn gitaar neer en neemt plaats achter het keyboard om één van de gevoeligere liedjes te spelen. De intense en melancholische stem van Andrews gaat door merg en been.

Tussen de nummers (en tijdens het gitaarstemmen) schudt Andrews een aantal anekdotes uit zijn  mouw. Zo vertelt hij over zijn bijna-dood-ervaringen iedere keer dat hij de trambanen tegenover Paradiso oversteekt en vraagt hij het publiek bij wijze van mental support de zin “Finn, Don’t Fuck It Up” te scanderen – wat uiteraard volmondig gedaan wordt. Door deze interactie ontstaat er een bijzonder intieme sfeer, wat een prestatie genoemd mag worden in een popzaal van dit formaat.

Gedurende de set spelen The Veils voornamelijk songs  van de laatste twee albums ‘Sun Gangs’ en ‘Nox Vomica’. Singles als ‘The Letter’, ‘Advice For Young Mothers To Be’ en ‘Begin Again’ komen allemaal voorbij. Pas bij de toegift – als Andrews in zijn eentje terugkomt –krijgt het publiek nummers van het eerste album ‘The Runaway Found’ voorgeschoteld, met enkel een elektrische gitaar als begeleiding. Ook publieksfavoriet ‘Lavinia’ komt in een uitgeklede versie voorbij.

Tot slot keren ook de andere bandleden terug het podium op om als uitsmijter het driftige ‘Nux Vomica’ te spelen. Na deze afsluiter is het publiek niet stil te krijgen en besluit Andrews in zijn eentje nog één nummer te doen. Het is een mooi einde van het concert, waarin duidelijk is geworden dat Andrews zélf het geheim van The Veils is. Zijn stemgeluid, ontwapenende charme en talent om prachtige nummers te schrijven hebben  de band gebracht tot waar ze nu zijn. En afgaande op de mededeling dat de band na deze tour zal beginnen aan een nieuw album is het succesverhaal nog lang niet afgelopen.

door Jort

Links:
The Veils MySpace
The Veils homepage
Over Muziek, de eigen blog van onze redacteur Jort
Foto's The Veils live in Gent
Foto's The Veils live in Hasselt