Verslag The Phantom Band in de Charlatan op 5 maart - Gebalde rock met experiment en electronica

Big Next betekent traditiegetrouw dat de mensen van Democrazy ons trakteren op nieuw talent dat ooit weleens groot zou kunnen worden. Op deze frisse zaterdagavond viel de keuze op Low Vertical en The Phantom Band,  twee klinkende namen voor al wie geloof hecht aan de doctrines van de muziekpers.

Low Vertical staat dan nog wel in de kinderschoenen, toch werden zij reeds getipt door Studio Brussel en verscheen hun debuut 'I Saw a Landscape Once” op Zeal Records, thuisbasis van Isbells en Marble Sounds. Een misschien wat bizarre keuze want deze groep lijkt helemaal niet op voornoemde bands. Er is wel ontegensprekelijk een band met Radiohead, of tenminste een doorslagje daarvan, ook al is het een vergelijking die onze landgenoten ooit wel zullen haten. Dit trio maakt zogeheten indietronic, waarbij leuke electronica-experimenten in indiepopnummers worden gegoten, vaak uitmondend in noise-uitbarstingen die de goedkeuring van Albini zouden krijgen.

Ondanks de mooie uitgangspunten werd het concert ontsierd door een aftands geluid, zodat Low Vertical helemaal niet klonk als een grootheid in wording. Nu ja, iedere groep heeft recht op zijn groeiproces. Als de West-Vlamingen wat knutselen aan hun performance, inclusief bindteksten, komt alles wellicht goed en blijkt dit optreden later niet meer dan een schoonheidsfoutje in een beloftevolle carrière.

Iets totaal anders bleek The Phantom Band te zijn. Deze Schotten hadden het in het begin van hun carrière vrij moeilijk om te beslissen welke groepsnaam ze wilden kiezen. Zo komt het dat er van dit zestal talrijke opnames in omloop zijn onder een andere naam. NRA, Les Crazy Boyz of Tower Of Girls zijn er slechts enkelen van. Daar zulke dingen vaak gelimiteerd zijn, vertegenwoordigen ze vandaag een heel klein fortuintje op de muziekmarkt. Veel heeft natuurlijk te maken met hun debuut uit 2009, 'Checkmate Savage', waardoor de Britse pers hen al gauw tipte als een groep met gouden schoentjes.

De doortocht op het Europese vasteland, die gisteren haar eindhalte kende in de Gentse Charlatan, diende om hun tweede plaat 'The Wants' in de kijker te zetten. Wat we zagen en hoorden bleek meer dan goed te zijn. Schotten blijven Schotten, en het zal wel geen toeval zijn dat ze getekend hebben op het label Chemikal Underground, thuishaven van één van de beroemdste zuiplappen uit indieland: Arab Strap. Ieder nummer werd aangekondigd met de nodige “cheers” en na iedere nip van diens whisky speelden Rick Anthony en zijn bende gebalde rock die onderweg veel experiment en electronica is tegenkomen, wat uitmondde in een wel zeer eigentijds geluid.

Anthony ziet er dan wel uit of hij net uit zijn bed gestapt is, dat belet niet dat de baritonstem van de man indruk nalaat, zeker in een integere ballad als 'Island'. In nummers als 'Bones' of 'Mountain' worden een hele resem Afrikaanse percussieinstrumenten naar boven gehaald, wat natuurlijk vrij vlug in een Archie Bronson Outfit vergelijking resulteert, al zal niemand geopperd hebben dat deze mannen uit Glasgow gebrek hebben aan een eigen geluid.

Geen zinnig mens wil met de heren van The Phantom Band aan de toog hangen. Wie ze echter op een podium zag, ging met de welbekende glimlach naar huis. Die verdomde Britse pers had weeral eens gelijk.

Door Didier Becu


Democrazy zet de komende weken onder meer Intergalactic Lovers, Kaizers Orchestra en Dum Dum Girls op het podium. Klik hier voor tickets, de volledige kalender en verdere info.

The Phantom Band MySpace

Low Vertical MySpace

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!