Verslag The Hundred In The Hands in Bitterzoet op 13 maart - Stijve start, sterk einde
Steeds vaker organiseert Paradiso concerten in het knusse Bitterzoet. Artiesten die onderweg zijn door te breken, maar nog niet helemaal klaar zijn voor de grote zaal, hebben hier een ideaal podium om zichzelf te bewijzen. Vanavond staat de Amerikaanse electropopband The Hundred In The Hands op het programma. Eind vorig jaar gaf dit duo een optreden tijdens London Calling, vanavond verzorgt het tweetal voor het eerst een eigen concert in Nederland.
Het geduld van het publiek wordt helaas meteen op de proef gesteld: we moeten meer dan een half uur wachten voor The Hundred In The Hands eindelijk tevoorschijn komt. Op het podium vinden we voornamelijk elektronische apparatuur en voor we het weten slingert The Hundred In The Hands de synthesizersamples van hitsingle ‘Pigeons’ de zaal in. Zangeres Eleanore Everdell ziet eruit als een piekfijn modepopje, maar haar stem klinkt - naast wat schel - onheilspellend en beladen. Het Amerikaanse duo moet nog wel even inkomen, het geluid klinkt bij de aanvang wat rommelig en de eerste paar nummers komen daardoor niet echt van de grond.
Als de mooie Everdell gaandeweg wat losser wordt en de sfeer op het podium én in het publiek wat meer ontspannen lijkt te zijn, komt het optreden eindelijk op gang. De band speelt voornamelijk nummers van het titelloze debuutalbum, maar laat ook materiaal van doorbraak-EP ‘This Desert’ de revue passeren. Sommige liedjes, zoals ‘Tom Tom’ en ‘Sleepwalkers’, klinken wat rommelig of ongeïnspireerd, maar daar staan gelukkig een heleboel beter gespeelde songs, zoals het opzwepende ‘Gold Blood’ of de kraker ‘Dressed In Desden’, tegenover.
Als we het einde van de set naderen, lijkt de muziek inhoudelijk van new-wave naar dance te verschuiven. De scheurende riffjes van Friedman maken plaats voor harde, elektronische beats en er mag gedanst worden. Hoogtepunt van de avond is de fijne single ‘Commotion’ die de band als toegift vol overgave speelt. Eindelijk lijkt Everdell helemaal ontspannen te zijn. De decibels vliegen de speakers uit en het publiek danst.
Het sterke laatste deel van het optreden zorgt ervoor dat we de wat stijve start en het af en toe wat rommelige geluid gemakkelijk door de vingers kunnen zien. Met zo’n show gaan we The Hundred In The Hands zeker terugzien deze zomer.
Door Jort
The Hundred in the Hands MySpace
Album verdeeld door V2
Over Muziek, de eigen blog van onze redacteur Jort
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!