Verslag The Decemberists in TRIX op 13 maart - Jefke Delen kan een behoorlijk potje voetballen

Dat The Decemberists al een poosje tot de absolute elite van de indie- en folkwereld behoren, mag duidelijk zijn uit de behoorlijke opkomst voor hun optreden in Trix, waar ze hun nieuwste boreling ‘The King Is Dead’ komen voorstellen. We vinden het doodnormaal dat een band zijn nieuwe nummers uitgebreid wil laten horen aan het publiek, maar als dat de songs van je zesde album zijn, mag je er gerust wat meer oud werk tussen proppen. Vooral als dat nieuwe album zich verhoudt tot meesterwerk ‘Picaresque’ zoals Jefke Delen tot Lionel Messi.

Van de twee eerste albums haalt enkel ‘The Soldiering Life’ de selectie, een ode aan de homo-erotische spanningen tussen de soldaten in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog. Om de teksten van übernerd Colin Meloy helemaal te vatten, heb je overigens nog altijd een Oxford Advanced Learner’s Dictionary nodig. Of behoren Engelse termen als roustabout of wanton* tot jouw dagelijks gebezigd vocabularium?

‘Picaresque’ is gelukkig beter vertegenwoordigd in de set van de Amerikanen. De la-di-da’s van ‘Sixteen Military Wives’ worden luidkeels meegebruld door het publiek en Meloy geniet duidelijk van zijn rol als volksmenner. De charmante frontman krijgt met zijn clevere bindteksten ook regelmatig de lachers op zijn hand. Meloy is overigens erg gegroeid als zanger tegenover vier jaar geleden, toen hij met zijn groep voor het laatst op een Belgische bühne stond. Vol zelfvertrouwen zingt hij zijn longen leeg.

Met de nummerkeuze van The Decemberists mogen we dan niet onverdeeld gelukkig zijn, ook matige songs van de Amerikanen zijn nog altijd deuntjes waarvoor minder getalenteerde bands hun moeder ritueel zouden offeren. Uiteindelijk kan Kempenzoon Delen ook een behoorlijk potje voetballen, nietwaar? Afsluiter ‘June Hymn’ bijvoorbeeld, dat een heerlijke mondharmonica-intro heeft die overgaat in een mooie samenzang. Of het repetitieve ‘This Is Why We Fight’, dat tegen The Smiths aanschurkt zonder ooit aan te voelen als een tweederangs kopie. Toch gaan The Decemberists af en toe de mist in. Zo heeft violiste Sara Watkins best een mooie stem als achtergrondzangeres, een nummer als ‘Won’t Want For Love (Margaret in the Taiga)’ kan ze alleen niet dragen, ondanks de zware gitaren die haar zanglijntjes begeleiden.

Toegift ‘Eli, the Barrow Boy’ is een rustig verpozingsmoment net voor de waanzinnige finale van ‘The Mariner’s Revenge Song’. Dat nummer – over twee drenkelingen die in de maag van een walvis terechtkomen – rolt als een dodelijk tsunami over het publiek. Eens olijk wiegend, dan weer aankomend als een klap in het gezicht van Nabil Dirar. Fijn hoogtepunt, maar wij onthouden vooral de gemiste kansen en minder de gemaakte doelpunten.

Door Tom Peeters


*roustabout: a man with no special skills who works eg on an oil rig
  wanton: 1 done deliberately for no good reason 2 playful 3 having or showing a strong interest in sex, esp with many  partners


TRIX zet de komende weken onder meer Anika (28.03), The Kills (29.03) en Jaga Jazzist (31.03) op het podium. Klik hier voor tickets, de volledige kalender en verdere info.

The Decemberists MySpace

Album verdeeld door Konkurrent

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!