Verslag Suede in het Koninklijk Circus op 29.11 november - set zonder surprises
Terwijl iedere Britpopfan toekeek hoe Blur en Oasis met elkaar in de clash gingen, werkte Suede in de schaduw een glansrijke carrière af. De tand des tijds heeft ondertussen beslist welke van de toenmalige hypes onderaan de platenstapel beland zijn en welke de geschiedenis zullen halen. Suede is ongetwijfeld één van de groepen die tot het kruim der Britse indiepop behoorden, niet in het minst door de charismatische Brett Anderson die heel goed wist hoe hij Ziggy Stardust in een indiemaatpak moest steken.
Ook al drukten de meeste fans op de alarmbel toen Bernard Butler tijdens hun tweede album 'Dog Man Star' de band verliet, toch timmerden de Londenaars verder aan hun weg naar het ultieme succes dat in 2003 spaak liep toen hun laatste cd 'A New Morning' uitdraaide op een fiasco. Teleurstellende verkoopcijfers en een gebrek aan inspiratie zorgden ervoor dat de groep het voor het bekeken hield met als uitloper een solocarrière van Brett die nog slechter verliep dan deze van Butler. De solopogingen van Anderson waren weliswaar verdienstelijk, maar slechts hier en daar zat er een fan echt te wachten op de donkere singersongwriting-pogingen van hun idool. Brett stond immers symbool voor de ultieme glamrockgod die samen met Brian Molko als geen ander de podia wist te entertainen in de jaren ’90.
Geheel onverwacht besloten de heren echter om op 24 Maart 2010 in de prestigieuze Royal Albert Hall een reünieconcert te geven. Wat destijds voor een goed doel bedoeld was, is ondertussen reeds uitgegroeid tot een heuse minitoernee die gisteren halt hield in het Koninklijk Circus, en dit op een avond waarop de straten voor het eerst dit najaar versierd werden met een kerstwit tapijt. Een mens zou voor minder melancholisch worden. Net als in de Royal Albert Hall bestond de line-up uit degene die we kenden uit het album 'Head Music', maar toch toverde het rode reuzegordijn de geest terug van de tijd van hun debuut, toen de fans van het eerste uur de jongens in de VK hebben zien optreden.
Het concert begon wat moeizaam met 'This Hollywood Life'. Toch merkte je vanaf de eerste seconden dat de frontman er zoals steeds zin in had. Je kan Anderson misschien wel beschuldigen van een hoge dosis narcisme, nooit kun je deze mannelijke pin up echter verwijten dat hij zich zelf niet volledig geeft tijdens een show. Ondanks zware verslavingen transformeerde Brett zich in een mum van tijd tot het ultieme glamidool wiens kop tijdens Britpophoogdagen in ieder Brits metrostation te zien was. Misschien kende hun succes een te abrupt einde. Wie gisteren Suede zag wist dat daar een groep stond die nooit aan het einde van hun Latijn is geraakt, maar door verkeerde keuzes (en natuurlijk ook de teleurgang van de Britpopboom) verstrikt geraakte in een uitzichtloze carrière waarbij opgeven de enige oplossing was.
Die Britpop kende in Brussel een herleving van jewelste want ook al was de zaal niet uitverkocht, het Koninklijk Circus ontplofte vrij voeg in de set met een overweldigend 'Trash' waarbij zelfs de meeste concertbezoekers op de balkons begonnen te swingen. Het werd een set zonder echte surprises: 'Killing Of A Flashboy' is nog steeds Bauhaus zonder de goth, 'We Are the Pigs' is nog altijd de mooiste meezinger die je tijdens een concert kan bedenken, 'New Generation' doet je ook nu nog naar je zakdoek grijpen, 'So Young' herinnert je eraan waarom Britpop zo belangrijk was, 'Can’t Get Enough' is mogelijk het beste nummer dat Mud nooit gemaakt heeft en een mooiere ballad als 'The Wild Ones' moeten ze nog uitvinden. Tijdens de set werden de nummers uit de zwanenzang 'A New Morning' zoveel mogelijk vermeden. Tijdens het concert zagen we vooral een frontman aan het werk die een groot voorbeeld kan zijn voor anderen. Brett is en blijft een showbeest eerste klas en ook al zijn het de bekende trucjes van de foor, toch weet hij als geen ander een zaal naar zijn hand te zetten en een publiek waar voor zijn geld te geven.
Is Suede nu beter dan vroeger of niet? Behalve enkele rimpels zagen of hoorden we nauwelijks enig verschil. Het Koninklijk Circus deed dienst als een teletijdmachine waarin het net aanvoelde alsof je werd teruggeschoten om hun show uit de de Hallen Van Schaarbeek van een decennium terug opnieuw te beleven. De keerzijde van de medaille is dat we een enthousiaste groep zagen die zonder toekomst zit. Er mogen wel plannen zijn om met Warner in zee te gaan voor een nieuw album, gisteren werd er geen enkele poging ondernomen om een nieuw nummer in de set te lassen. Toen Brett met 'Saturday Night' het podium verliet, liet hij ons ook in het ongewisse of we deze groep ooit nog eens terug aan het werk zouden zien of niet.
Suede zorgde in Brussel voor de herbeleving van één van de mooiste momenten uit de Britse muziekgeschiedenis. Of er nu echt sprake kan zijn van een comeback blijft een open vraag.
door Didier Becu
Luister gratis naar enkele nummers van Suede op MySpace.
Album The Best of Suede verdeeld door V2.
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!