Verslag RAz oHARA ANd THE odd oRCHESTRA op Feeërieën Brussel op 27 augustus
Toen Raz Ohara and the Odd Orchestra vorig jaar hun tweede album ‘II’ uitbrachten, waren wij redelijk onder de indruk van de adembenemende schoonheid ervan. In het Brusselse Warandepark gaven ze vrijdagavond een concert in het kader van feeëriën, een jaarlijks initiatief waarbij het warandepark een haast sprookjesachtige aanschijn krijgt, geestrijke dranken worden geserveerd en muzikanten van heinde en ver hun strafste toverkunsten tonen.
Het had wel iets: de met kerstverlichting opgesmukte kiosk, de oude bankjes en de licht pafferige drama queen Ohara die met zijn mysterieuze, bezwerende muziek de Brusselse spreeuwen onder een dreigende avondlucht uit de bomen joeg… Het is eens iets anders dan een zweterige, claustrofobische festivaltent waar je een uur lang van onder iemands oksel de vetvlekken op het marcelleke van de persoon voor je staat te tellen, maar dit geheel terzijde. De manier waarop Ohara zijn woorden systematisch van een soort eindkrulletje voorziet en vrijwel continu op dezelfde toonhoogte zingt kan voor velen misschien wat zeurderig overkomen, in combinatie met de mooi uitgekiende electronica maakt het de muziek wel tot wat ze is: een bezwerend, haast filmisch geheel dat zich fameus tussen je oren nestelt.
Opvallend was hoe de groep hun nummmers zodanig manipuleerde dat er van de cd-versies nog maar weinig te herkennen viel. Niet dat we daar moeilijk over doen natuurlijk, maar het toont wel aan dat ze de vrolijke, herkenbare meefluiters liever aan zich laten voorbijgaan. De vaak gelegde link met Jamie Lidell lijkt ons dan ook behoorlijk bij het haar gegrepen. Al is Lidell natuurlijk wel een begenadigd zanger. Hoewel Ohara zijn stemregister zich vooral in de hogere regionen bevindt, klinkt het geheel eerder donker. Niet Ohara voert het hoge woord, wel het caleidoscopische motief van knarsende , grommende en ijle sfeergeluiden waar zijn gek orkest een patent op heeft. Hij mocht dan wel de tweede viool bespelen, toch kon Ohara ons evengoed betoveren door zijn dramatische vertolking. Was het Warandepark een sprookjesbos geweest, dan was hij zeker de boze heks.
door Gijs Brans
Links:
RAz oHARA ANd THE odd oRCHESTRA MySpace
RAz oHARA ANd THE odd oRCHESTRA Last.fm
Feeërieën (via AB)
Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!