Verslag Pony Pony Run Run in de AB op 21 januari - honderden gillende tienermeisjes

Ooit werd ons op school geleerd dat wanneer het in Parijs regent, het zeker ook zal druppelen in Brussel. Dat cliché zagen we meer dan bevestigd toen we gisteren de AB betraden. Ook al zullen we nooit echt begrijpen waarom mensen hun levensdroom Pony Pony Run Run dopen, kan je niet stellen dat het allemaal tevergeefs is geweest.

Na hun recente geslaagde tocht doorheen het Dour Festival blijkt Wallonië volledig gevallen te zijn voor de charmes voor dit trio uit Angers, gisteren uitgebreid met een live drummer. En dit terwijl men hier in Vlaanderen de naam van deze band amper gehoord heeft. Dat België bij momenten een tamelijk schizofreen landje is, uit zich niet alleen in de kantoren van de Wetstraat. Je merkt deze tweestrijd ook in het muzikale landschap.

Wie zich tussen de honderden gillende tienermeisjes wurmde, kon er dan ook gif op innemen dat de hysterische fans allemaal Franstalig waren. Toch blijft het grote mysterie van dit alles dat Pony Pony Run Run helemaal niet Frans klinkt, laat staan dat ze een Frans imago zouden hebben. Deze zuiderburen beschrijven als echte werkmieren zou een overdrijving zijn, want één album op een CV die acht jaar bestrijkt is er toch eerder één van het magere soort. De bal ging pas echt aan het rollen toen de Franse TV-zender Canal+ besloot om “Hey you” te gaan gebruiken voor hun commercial.

Niet alleen stonden ze plots in grote zalen te spelen, hun debuut  'You Need Pony Pony Run Run' ging ook ruim 40.000 keer over voornamelijk Franse toonbanken. Het kan moeilijk zijn om een groep au sérieux te nemen wanneer hun publiek grotendeels uit bakvisjes bestaat. Het staat buiten kijf dat deze band met volle tuigen geniet van het sterrendom, waarbij het hun enigszins siert dat ze nooit echt plat klinken, al leek het op bepaalde momenten alsof zanger G. meer de controle moest houden over een kinderopvang dan de rol van rockgod vervullen.

Zo werden we bij ieder nummer op typische Regi-wijze uitgenodigd om de handjes in de lucht te steken en op een pijnlijk moment beval de zanger zelfs zijn fans om plots op de grond te gaan zitten. Geen mens die het vertikte om dit te doen. Muzikaal waren Pony Pony Run Run nooit hoogvliegers en net als Two Door Cinema Club of Delphic hebben zij op hippe wijze het geluid van New Order weten om te zetten in een hedendaags indiepopkleedje dat het vooral van de elektronica moet hebben.

Al bij al gaven Pony Pony Run Run een genietbaar concert maar het is overduidelijk dat ze tot de tweede klasse van hun muziekgenre behoren. Of Vlaanderen nu ook massaal zal vallen voor deze pony’s? We denken het niet.

door Didier Becu


AB en Live Nation zetten de komende weken en maanden onder meer Goose, The Sisters of Mercy en Hurts op het podium. Klik hier voor tickets, de volledige kalender en verdere info.

Dank aan Live Nation

Pony Pony Run Run MySpace

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!