Verslag Kings of Leon in het Sportpaleis op 29 november - goed gemaakt product

Er is al heel wat inkt gevloeid over Kings of Leon: ooit maakten ze grauwe americana die niet verder raakte dan een middelgroot publiek zoals dat van de AB, tegenwoordig zijn ze een van de grootste rockacts ter wereld. Dat werd maandagavond definitief bezegeld in het Sportpaleis: het optreden was al na enkele uren voorverkoop uitverkocht, en tot de dag zelf zagen we op het internet verweesde zielen wanhopig op zoek naar kaartjes. Zijn ze die status van wereldband nu ook waard? Een indrukwekkend tweede deel bevestigde alvast dat de Kings over songs van een uitzonderlijk hoog niveau beschikken. Live stonden die als een huis en soms sloegen ze er bovendien in om het Sportpaleis in vuur en vlam te zetten.

Sinds Kings of Leon de succesplaat ‘Only by the Night’ maakten, hebben ze niet alleen veel fans gewonnen. Nogal wat liefhebbers konden zich maar moeilijk verzoenen met de nieuwe weg die de familie Followill heeft ingeslagen. Met de nieuwe cd ‘Come Around Sundown’ zet die discussie zich onverstoord verder: veel vakmedia boorden het album onverbiddelijk de grond in, en hadden we een Euro gekregen voor elke keer dat we een verbitterde fan hoorden spreken over de definitieve commercialisering van Kings of Leon, dan waren we nu multimiljonair geweest. Ietwat overdreven, lijkt ons, ook op ‘Come Around Sundown’ staan enkele verborgen pareltjes, die gewoon steengoede rocknummers zijn.

Een veel groter probleem met Kings of Leon vinden wij hun soms ietwat bedenkelijke live reputatie. Zo bleek een plek als headliner op Rock Werchter twee jaar geleden nog iets te hoog gegrepen. Hun eigen (schijnbaar?) ongeïnspireerde uitstraling heeft daar zeker mee te maken: het viertal staat meestal maar wat ter plekke te trappelen, beweegt nauwelijks en van doorgedreven interactie met het publiek (hoewel dat lang niet altijd moet) is zelden sprake. Dat was ook in het Sportpaleis zo, zeker in de beginfase. De show moet geen voorrang krijgen op de muziek, maar opener ‘Mary’ en nieuwe radiohit ‘Radioactive’ werden toch vooral op automatische piloot afgehaspeld. Nergens kregen we de indruk dat het viertal écht van plan was er een speciale avond van te maken. Zelfs het oudere ‘Fans’ slaagde er niet echt in om de zaal mee te krijgen.

Pas vanaf het mooie ‘Revelry’, niet toevallig vanop ‘Only By The Night’, klonk het vijftienduizendkoppige publiek echt als één stem. Toch was de sfeer bij aanvang vooral als lauw te omschrijven: zelfs heerlijk knallende rock & roll als ‘Four Kicks’ wist maar weinig animo op te wekken. Niet dat er geklaagd werd: het begin en einde van elk nummer werd met een staande ovatie beloond, ook al gebeurde er niet noodzakelijk iets speciaals.

Gelukkig was nog niet alles verloren, want de Kings hadden nog een pakket geweldige songs in hun valies zitten. Vanaf ‘Notion’ werden we definitief wakker geschud: heerlijke intro en dito refrein die duidelijk maken dat Kings of Leon perfect weten hoe een goede rocksong in mekaar zou moeten zitten. Dat werd alleen maar bevestigd tijdens ‘On Call’, waar de geweldige baslijn de zaal al na enkele seconden mee had. Het publiek genoot nu ook zichtbaar van ‘Back Down South’, een van de toppers van de nieuwe plaat, en zwaaide enthousiast mee op de noten van ‘Knocked Up’.

De finale stond vooral in het teken van ‘Only by the Night’: je kan over ‘Use Somebody’ en ‘Sex on Fire’ zeggen wat je wil, de zaal ging massaal uit haar dak en het publiek heeft altijd gelijk. Wij zijn alvast van mening dat vele bands een moord zouden begaan om ooit zo’n songs te kunnen schrijven. We wisten wat te verwachten, maar toch waren we behoorlijk onder de indruk van de massale publieksreactie. Professioneel de boel in brand gestoken, noemen we dat. Tussendoor was ‘Closer’, met een wat geheimzinnige intro, de perfecte opener van de bisronde gebleken. Afsluiten deden ze met ‘Black Thumbnail’, nog een ouder nummer vanop  ‘Because of the Times’: met haar striemende gitaarriffs en pompende drums een uitstekend einde van dit optreden. Zowel figuurlijk als letterlijk vuurwerk, wat met enkele goed getimede knallen namen Kings of Leon afscheid van het Belgische publiek. Om van één grote triomftocht te kunnen zijn was dit optreden, zeker in de beginfase, te wisselvallig. Toch slaagden de Kings of Leon erin om te overtuigen met een pakket briljant gemaakte nummers. Misschien zijn ze dan wel een product, maar als het goed gemaakt is hebben we daar eigenlijk niet zo gek veel tegen.   

SETLIST

Mary
Crawl
Molly’s Chamber
Radioactive
Fans
Revelry
The Immortals
The Bucket
The End
Four Kicks
No Money
Notion
Pyro
On Call
Back Down South
Manhattan
Knocked Up
Use Somebody
------------------------------
Closer
Sex on Fire
Black Thumbnail

door Filip Van Der Elst


Kings of Leon opnieuw live zien kan in de zomer van 2011 alvast op Rock Werchter. Klik hier voor tickets en verdere info.

Luister gratis naar enkele nummers van Kings of Leon op MySpace.

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!