Verslag Jónsi in het Koninklijk Circus op 22 november - visueel praktisch ongeëvenaard
We hebben Jónsi nu drie keer aan het werk gezien op een half jaar tijd (AB in mei, Pukkelpop in augustus en Koninklijk Circus gisteren), en van enige slijtage is absoluut geen sprake. Integendeel zelfs: hoewel we drie keer een quasi identieke setlist voorgeschoteld kregen, weet de excentrieke IJslander steeds opnieuw een diepere indruk te maken. Het meest recente concert bevestigde alles wat we al wisten over Jónsi: een meester als het gaat om sfeerschepping en nummers die tijd nodig hebben, maar je op lange duur rechtstreeks naar de keel grijpen en helemaal murw slagen.
De muziek van het Canadese voorprogramma Timber Timbre is niet bepaald kost voor lichtverteerders. Wie spontaan slaapneigingen krijgt van langzame folk met een duidelijke ambienttouch was hier alvast niet op z’n plaats. De zware stem van zanger Taylor Kirk dompelde het geheel onder in een depressief sfeertje, en de statische opstelling van het drietal (zaten meestal gewoon neer en bewogen nauwelijks) bevorderde de spektakelfactor ook niet meteen. Toch hoorden we enkele mooie melodieën, vooral dankzij de viool van Mika Posen, die je in een juiste setting wel eens aan het dagdromen zouden kunnen zetten.
Voor Jónsi was de setting alvast perfect: het Koninklijk Circus is ongetwijfeld een van de mooiste zalen van het land, niet in het minst omwille van de akelig perfecte akoestiek. Moeten we deze Jónsi trouwens nog voorstellen? Je kent hem waarschijnlijk vooral van het geweldige Sigur Rós, dat omwille van vaderlijke aspiraties van de bandleden tijdelijk een pauze heeft ingelast. Jónsi moet duidelijk van geen pauze weten en doet solo wat hij in groep al jaren doet: ons met momenten volledig wegblazen. Toen hij solo het bloedmooie “Stars In Still Water” inzette, was de toon meteen gezet. Reeds vanaf seconde genoot het publiek in ingetogen stilte: zelfs de lange pauze aan het eind van “Hengilás” werd niet onderbroken door geroep of applaus. Tijdens de steeds aanhoudende drums bij “Icicle Sleeves” kon je een speld horen vallen in een goedgevulde zaal.
Elk nummer vanop Jónsi’s CD “Go” werd in een totaal andere en soms adembenemende versie gespeeld: de explosie bij “Kolnidur” is er eentje van Sigur Rós-niveau, terwijl “Sinking Friendships” werd ingezet met een mooi samenspel op de xylofoon. Niet alleen Jónsi is een uitstekende muzikant, maar ook zijn vier collega’s beheersen hun vak uitstekend. Maar dé troef van Jónsi live is ontegensprekelijk de videobeelden die van een ongekende schoonheid zijn. Beelden uit het dierenrijk, een bos dat in vlammen op gaat of een heuse sterrenregen: het klinkt op papier misschien allemaal kitsch en cliché, maar in combinatie met de intense muziek en Jónsi’s adembenemende stem groeit het geheel steeds weer uit tot een indrukwekkend klank-en lichtspel.
Nadat het begin vooral in het teken stond van de zachtere en sprookjesachtige nummers, haalde Jónsi in het tweede deel ook de vrolijkere liedjes boven. Vooral dankzij het drieluik “Go Do – Boy Lilikoi – Animal Arithmetic” zag de wereld er op slag een beetje mooier uit. Vlak voor de bisronde kregen we nog de geweldige lange versie van “Around Us” voorgeschoteld: die begint zacht en ingetogen op piano, om dan uiteindelijk uit te vloeien in een golf van vrolijkheid.
We wisten vooraf wat we mochten verwachten van de bisronde: eerst het lichte “Sticks and Stones” (inclusief een geweldig catchy refrein), gevolgd door het grootse “Grow Till Tall”. Ondanks die voorspelbaarheid werden we toch opnieuw helemaal van onze sokken geblazen. “Grow Till Tall” eindigt met een storm die zijn gelijke niet kent: zowel op het scherm, waar de Apocalyps even nabij lijkt, als op het podium. Jónsi strompelde heen en weer en vertoonde een intensiteit die we nog maar zelden gezien hebben. Een fantastisch einde van dit concert, dat wederom aantoonde dat deze man ons als geen ander weet te raken. En we waren duidelijk niet alleen: het publiek genoot met open mond en ingehouden adem van zoveel muzikale pracht.
Na afloop zaten we met een dubbel gevoel: na dit optreden zullen we Jónsi waarschijnlijk een hele tijd niet meer te zien krijgen, want zijn tournee eindigt eind december. Maar wie weet betekent dat wel nieuwe mogelijkheden om Sigur Rós nog eens bij elkaar te krijgen? We hopen alvast wel dat Jónsi’s soloproject niet definitief in de kast verdwijnt, want zeker live heeft de man op korte tijd een prestatie neergezet om U tegen te zeggen. Visueel praktisch ongeëvenaard, zo zouden we zelfs durven stellen.
door Filip Van Der Elst
Live Nation zet de komende weken onder meer Gorillaz, Marina and the Diamonds en Suede op het podium. Klik hier voor tickets, de volledige kalender en verdere info.
Luister gratis naar enkele nummers van Jónsi op MySpace.
Album verdeeld door EMI.
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!