Verslag Grinderman in de AB op 18.10.2010 - konden wij allemaal maar zó oud worden

Er is maar één God en zijn naam is Nick Cave. De onevenaarbare Aussie betuigde ons land twee nachten na elkaar eer door met enkele van zijn Bad Seeds onder de Grinderman-formatie voor puike concerten te zorgen. Hadden we dan minder verwacht van hen? Neen, natuurlijk niet.

Dat de gebaarde heren al eeuwen samenspelen, is te merken en ze trakteerden de AB dan ook op een potje samenspel eerste klasse. Zoals we Cave gewoon zijn, klopte alles: de timing, de nummers, het decor en natuurlijk de présence. Cave-gewijs werd ook deze show doorspekt met de duistere hersenkronkels en bakken drama die hij in zich heeft. Maar te veel was het nooit. Hun tweede plaat 'Grinderman 2' mag dan niet zo’n al te denderende recensies hebben ontvangen, de showman die Nick Cave is, doet je alle critici in twijfel trekken en je afvragen hoe déze man een slechte plaat kan maken. Zoals we hem kennen, zijn 's mans teksten nog steeds even twisted en cru. Kleppers als 'I Don’t Need You To Set Me Free', maar ook 'Honey Bee' passeerden de revue, stuk voor stuk staal- en loeihard gespeeld. Heerlijk om Cave nog eens op zijn ruigst te zien, zijn Birthday Party-periode niet meegerekend, natuurlijk.

Na anderhalf uur wist iedereen het weer: wow, deze man is meer dan een ferme kerel, hij is een monument op zich. De AB daverde op haar grondvesten en allen aanwezig keerden uitermate hyperkinetisch weer naar huis. Meneer Cave, konden wij allemaal maar zó oud worden.

door Anke Verbeke


Luister gratis naar enkele nummers van Grinderman op MySpace.

Check ook At The Scene, de eigen blog van onze redactrice Anke en enkele vriendinnen.

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!