Verslag Everything Everything in de ABClub op 28 maart - Bijna, maar nog niet helemaal
“Als er iemand is die een nog irritantere stem heeft dan de zanger van Everything Everything, dan heeft die waarschijnlijk ook een harp en een paar goede verhalen om te vertellen". Voor we jullie banbliksems moeten trotseren: we citeren enkel een Britse muziekjournalist die - laat het ons voorzichtig uitdrukken - geen al te hoge pet op heeft van zijn landgenoten, en waarschijnlijk ook niet echt van Joanna Newsom.
Vreemd, denken we dan, is dat immers niet de groep die in 2010 het fantastische ‘Man Alive’ uitbracht en die we een uiterst gesmaakt optreden zagen geven op Pukkelpop? De Eden Hazards van de Engelse rockscene zeg maar, want op basis van hun eerst single ‘Suffragette Suffragette’ werd het jeugdige viertal meteen als één van de meest beloftevolle wissels voor de toekomst gezien. Het allerbeste van Britse bodem volgens velen, maar dus niet volgens iedereen. Nee, ook niet volgens ons. Nog niet.
In de Clubzaal van de AB gaf de groep maandagavond een optreden met erg veel hoogtepunten, en bijgevolg ook met een aantal dieptepunten. Bij het grootste gedeelte van hun repertoire geeft Everything Everything blijk van een onbegrensde originaliteit en frisheid, maar wanneer onze Engelse vrienden per se een liedje willen brengen dat ze naar eigen zeggen bijna nooit spelen, kan je alleen maar concluderen dat de schifting van het repetitiekot naar het podium duidelijk niet streng genoeg is verlopen. Bovendien gebruikt de zanger te pas en te onpas een falsetstem die niet altijd even zuiver klinkt. Doseren is ook al geen evidentie. Het ene moment hoor je amper wat er gezangen wordt, en net wanneer je op het punt staat om wat dichterbij te gaan staan, knalt de krijsende stem van Jonathan Higgs je trommelvlies aan flarden. We worden graag verrast, maar af en toe schudde Indiestyle toch een beetje meewarig het hoofd.
Even maar, want even later schudden we weer het hoofd op het ritme van de heerlijk aanstekelijke muziek waarmee Everything Everything ons bestookte. Vooral ‘Schoolin’, een nummer waarvoor de term ‘groovy’ werd uitgevonden, de pretuitbarsting van 'Photoshop Handsome' en de bloedvorm in ‘Final Form’ deden ons veel, zoniet alles door de vingers zien. Na het horen van ‘Weights’ hadden wij allicht zonder dralen onze hoed afgenomen als wij zulk een hoofdeksel op het kopje hadden staan. Dit nummer was perfect uitgepuurd en gebalanceerd en toont dat de studenten muziekwetenschappen weten waar de klepel hangt. Niet ergens in een grijze, stoffige fabriek vol eenheidsworst, wel in de fascinatie voor melodie en ritme en onder welke vormen die zoal mogelijk zijn.
Beredeneerd? Misschien een beetje, maar je voelt dat deze jongens de muziek in hun DNA hebben zitten. Intelligent, catchy, opwindend en ook gewoon erg mooi: Everything Everything is het bijna allemaal, maar nog niet helemaal.
Door Gijs Brans
De AB zet de komende weken onder meer Das Pop, Balthazar en Fitz and the Tantrums op het podium. Klik hier voor tickets, de volledige kalender en verdere info.
Everything Everything live zien kan in 2011 nog in Amsterdam (Melkweg, 29.03, info & tickets), Rotterdam (Rotown, 30.03, info & tickets) en Werchter (Rock Werchter, 30.06-03.07, info & tickets).
Everything Everything MySpace
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!