Verslag Delays in The Relentless Garage op 6 oktober: een avond onbevangen genieten
Het hoeft vast niet meer herhaald te worden dat ondergetekende een serieuze boon voor Delays heeft. Opvallende zangpartijen, een frisse sound en de beste popsongs die je maar kan bedenken, zijn dan ook wat het Britse viertal te bieden heeft - weerstaan is geen optie. Dat Delays na vier kwaliteitsalbums nog steeds niet de wereld veroverd hebben, is een mysterie waar zelfs Sherlock Holmes grijze haren van zou krijgen.
Fantastische cd's maken is een ding, ze live even overtuigend uitvoeren, is nog iets anders. Delays bewezen in de Londense Garage gelukkig dat zij het niveau van hun studiowerk zonder enige problemen kunnen doortrekken naar het podium. Jawel, zelfs de flexibele stem van de charismatische blonde zanger Greg Gilbert - gewoonlijk acrobatisch manoeuvrerend van een engelachtige falsetto naar een hese, rasperige rockstem en terug - moest niets aan sterkte inboeten. En zo werd het een avond onbevangen genieten van het getalenteerde kwartet uit Southampton.
Delays promoten momenteel hun nieuwe album 'Star Tiger, Star Ariel', maar maakten van de gelegenheid gebruik om ook hun ouder werk in de verf te zetten. Vooral heel wat nummers van de eerste twee albums van de groep werden nog eens van onder het stof gehaald. Songs als 'Long Time Coming', 'Nearer Than Heaven', 'Hideaway' en 'One Night Away' dateren ondertussen alweer van enkele jaren terug, maar geven eerder een tijdloze indruk dan gebonden te zijn aan wat hip was in de periode van hun release. Hetzelfde zal over een paar jaar allicht blijken voor de nieuwe songs. Het viertal heeft zichzelf nog maar eens overtroffen en heeft weer een resem poppareltjes uit zijn mouw geschud, waarvan onder meer het sfeervolle 'Find A Home', de explosieve single 'Unsung' en het energieke 'May 45' aan bod kwamen tijdens de set. Af en toe mocht ook broer Aaron achter de microfoon kruipen, wat een opvallend geslaagde samenzang opleverde.
Met knallers als 'Valentine' en 'You And Me' aan het einde van de set werd ons enthousiasme alleen maar aangesterkt, en datzelfde bleek ook voor de band te gelden - bij momenten leek de energie haast letterlijk van het podium te spatten. En - om even naar de eerste persoon over te schakelen en volgend statement wat kracht bij te zetten - ik blijf bij mijn standpunt: Delays is de meest ondergewaardeerde band van de laatste tien jaar.
door Laura Van Eeckhout
Luister gratis naar enkele nummers van Delays op MySpace
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!