Verslag Buffalo Tom in de AB op 6 maart - Meer dan enkel teren op oude gloriën

De AB was zondagavond goed volgelopen met oudere jongeren die, deels uit nostalgie, deels uit nieuwsgierigheid Buffalo Tom nog eens aan het werk wilden zien. Ook ondergetekende heeft goede herinneringen aan de doortocht van deze groep begin jaren negentig en was zeker na het beluisteren van 'Skins' meer dan benieuwd of Buffalo Tom na al die jaren live nog steeds indruk kon maken.

Er zijn dankbaarder jobs dan voor dit soort publiek als opener te mogen spelen. Toch deden Intergalactic Lovers hun job met verve en bravoure. Ze brachten een heel geanimeerde set die door een groot deel van het binnenstromende publiek gesmaakt werd. Zeker 'Fade Away' en de recente single 'Delay' tonen aan dat dit een groep is met potentie. De eerste doortocht van Intergalactic Lovers in de AB is er zeker eentje waar ze op verder kunnen bouwen.

Dat Buffalo Tom zelf ook goed wist wie het publiek was waarvoor ze gekomen waren, maakten ze meteen duidelijk door te openen met een snedig 'Velvet Roof', onmiddellijk gevolgd door het meer catchy 'Summer'. Het drietal stond duidelijk heel ontspannen en met heel veel zin op het podium en hield dit strakke tempo het hele optreden vol. Zelfs in de ballads, zoals Bill Janovitz ze aankondigde, hielden ze zich nooit echt in en ontploften de songs. Af en toe was er wel wat tijd om even stoom af te laten en zelfs te dollen met het publiek. Janovitz daagde de zaal zelfs uit om aan te tonen dat ze toch beter op en neer konden springen dan de gemiddelde leeftijd van de aanwezigen deed vermoeden. Zoiets moest hij natuurlijk geen twee keer vragen.

De doortocht van Buffalo Tom in de AB was voor vele bezoekers misschien wel een "trip down memory lane", het was zeker geen concert van een groep die volledig teert op haar oude gloriën. Ook voor de nieuwe nummers was er plaats voorzien in setlist. 'Skins' mag dan nog niet echt bekend zijn bij de meeste oudere fans, nummers als 'Down' en 'Guilty Girls' werden zonder problemen in de set ingepast. Als de band later in de show niet gevraagd had wat geduld te hebben met de nieuwere nummers, hadden we zelfs nauwelijks gemerkt dat ze er waren.

Buffalo Tom brengt nog steeds uiterst snedige gitaarrock die gestuurd wordt door de ritme-tandem Maginnis-Colbourn, waarover Bill Janovitz zijn donkere teksten en uiterst catchy gitaarrifs uitspreidt. Die combinatie leverde na meer dan twee decennia nog steeds intense momenten af zoals in 'Taillights Fade', 'Would Not Be Denied' en 'Mineral'. Af en toe nam ook Chris Colbourn de rol van frontman over. Zijn nummers, zoals 'Rachael' en 'Late At Night', klinken net iets breekbaarder dan de veel theatralere Bill Janovitz en vormen daarom ook een zeker rustpunt in een set die bleef voortdonderen. Die set zat trouwens geweldig goed in elkaar en eindigde met een knallend 'Tangerine', een orgelpunt dat ons naar meer deed snakken.

Na die heel sterke set, opteerde de groep in de bisronde jammer genoeg voor iets minder tot de verbeelding sprekende songs, zoals 'Don't Forget Me' (op 'Skins' veel beter met Tanya Donelly) en 'CC and Callas'. Daardoor zakte de sfeer wel een beetje in de zaal. Die eigenzinnige keuze is dan ook weer typisch voor Buffalo Tom en gelukkig kreeg uitsmijter 'Sunflower Suit' ons toch nog een laatste keer stevig aan het dansen om het concert met een licht euforisch gevoel te verlaten. Hadden ze een paar songs uit de bisronde met een paar van die straffe klassiekers uit het eerste deel gewisseld, dan zouden we nu van een vijf-sterren concert spreken.

Door Gert Thijs


De AB zet de komende weken onder meer The Twilight Singers, Chapel Club en The Dears op het podium. Klik hier voor tickets, de volledige kalender en verdere info.

Buffalo Tom MySpace

Album verdeeld door Rough Trade

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!