Verslag en setlist Beach House in Botanique op 22 februari - Betoverende avond
Beach House is, dankzij het wondermooie Teen Dream, flink aan het doorbreken in 2010. Recensenten van over de hele wereld gaven het album een heel erg goed cijfer (Indiestyle-collega Tom Peeters gaf het album maar liefst 5/5!) en dit is meer dan verdiend. Beach House creëerde een plaat waar elke muziekliefhebber op zit te wachten: een album waarvan elk nummer zo heerlijk goed is dat je het bijna niet kan geloven. Intussen ligt Teen Dream al een dikke maand in de winkelrekken en pakte Beach House de koffers voor een wereldwijde tour, natuurlijk met een tussenstop in de Botanique.
De verwachtingen waren torenhoog en de Rotonde zat nokvol. Alle blikken richtten zich op Victoria Legrand en Alex Scally, het Beach House-duo, beiden gehuld in het zwart, badend in een zee van wit licht. Harige parasols met lichtjes bekleedden het podium, waardoor we even terugdachten aan de lampenkappen van Fever Ray. En dan gingen ze van start met ‘Walk in the Park’. Mooi mooi mooi. Sommige mensen sloten hun ogen, anderen daarentegen stonden met hun ogen wijd open dit schouwspel te aanschouwen. Wij waren vooral onder de indruk. Bij het horen van de de eerste toon van ‘Lover of Mine’ kregen we kippenvel, en dit voor maar liefst vijf volle minuten. Dit gebeurt zelden, om niet te zeggen nooit.
De nummers op Teen Dream gaan vrijwel allemaal over verloren liefdes, in het bijzonder het gevoel en de pijn die hiermee gepaard gaan: de leegte, die ene persoon die constant door je hoofd spookt, etc. Teen Dream is een album waar je zonder enige twijfel af en toe wel eens een traantje of twee bij wegpinkt, ook al zeggen Victoria en Alex dat het “an album to have sex on” is. De herinneringen en de pijn die een nummer zoals ‘Better Times’ of ‘Used to Be’ kunnen oproepen kunnen dus erg confronterend zijn, maar dat is net het mooie aan dergelijke songs. Ook zonder dat je gedachten afdwalen naar een geliefde is het natuurlijk perfect mogelijk om te genieten van de nummers van Beach House, maar het is gewoon ànders (en daarom zeker niet slechter).
Beach House bracht ook enkele stukken van hun twee eerdere albums (Beach House en Devotion), zoals ‘Gila’ en ‘Master of None’. Fans lipten mee, Victoria en Alex gaven ook tijdens deze liedjes het beste van zichzelf. Geen enkel nummer verveelde en de tijd raasde voorbij. Tijdens ‘Silver Soul’ fluisterden Alex en de drummer een tweetal minuten XXX terwijl Victoria met haar tenor-stem de hele tijd “It is happening again” zong, we konden onze oren bijna niet geloven. De belichting was tevens fantastisch (zoals meestal wel de gewoonte is in de Rotonde), hoogtepunten waren het flikkerende witte licht tijdens ‘Norway’ (nog zo’n kippenvelmoment, overigens) en de discobal die fungeerde als sterrenhemel tijdens ‘Take Care’. Bijna drie volledige minuten zong Victoria “I'd take care of you, that’s true”, een prachtige afsluiter van deze betoverende avond.
Uiteraard wilde het publiek meer en keerde Beach House nog terug om ons te trakteren op ’10 Mile Stereo’, een nummer dat omwille van de sterke aanwezigheid van de drums eerder naar de noise-kant neigt, maar daarom zeker niet slechter is. Allesbehalve! “It can't be gone, we're still right here / It took so long, can't say we saw it all”, maar toch was het nu helaas ècht gedaan. Victoria gebruikte de volgende drie woorden om het publiek te bedanken“Vous êtes merveilleux”. Wij kunnen even goed hetzelfde zeggen over Beach House.
Walk in the Park
Lover of Mine
Gila
Better Times
Norway
Silver Soul
Master of None
Used to Be
Zebra
Heart of Chambers
Take Care
+ 10 Mile Stereo
door Jarri Van der Haegen
Links:
Beach House MySpace
Beach House homepage
Botanique
Beach House cd review
Disco Naïveté, de eigen blog van onze redacteur Jarri