Verslag Alela Diane in de AB op 1 mei - goddelijk
Met haar elegante zwarte jurk, goudflikkerende cape, witte netkousen, bloedrode lippen, gracieuze haarcoupe en de manier waarop ze van haar witte Oxfam-wijn nipt, doet Alela Diane in de Ancienne Belgique meer denken aan een Parijse diva uit de jaren vijftig dan aan het Californische plattelandsmeisje dat ze eigenlijk is. Haar geluid tijdens dit optreden ter gelegenheid van derde plaat ‘Alela Diane & Wild Divine’ volgt die richting. We horen een klank die veel soulvoller en voller tout court klinkt dan de sobere, semiakoestische folk van op ‘The Pirate’s Gospel’ en ‘To Be Still’. Dat de percussie wat prominenter aanwezig is en er ook synths te horen vallen, zal daar niet vreemd aan zijn. Die koerswijziging doet een beetje denken aan wat Cat Power deed ten tijden van ‘The Greatest’. Laten we dat nu toevallig een meesterlijke zet vinden.
Neem setopener ‘Elijah’ waarin Alela Diane zowaar klinkt als een ware femme fatale en waarin haar stem live veel krachtiger overkomt dan in een albumomgeving. En passant bezorgt ze ons meer kippenvel dan er te vinden is in een legbatterij. En dat geldt eigenlijk voor alle nummers die ze plukt uit de nieuwe plaat. Daarbij moet opgemerkt worden dat ook begeleidingsband Wild Divine (met onder andere manlief Tom en papa Tom) een erg hoog niveau haalt. Uit de vorige albums wordt slechts sporadisch een nummer geplukt maar ‘The Rifle’ (solo gebracht door Diane) en het magistrale piratenshanty ‘The Pirate’s Gospel’ (waarbij we een spontane “yo ho and a bottle of rum” moeilijk konden onderdrukken) kunnen wel op het grootste herkenningsapplaus rekenen.
Alsof het tijdens de reguliere set nog niet duidelijk genoeg was, benadrukt Alela Diane tijdens de bisronde haar klasse nog eens extra. Door weer in haar eentje een verrukkelijke versie van ‘Oh! My Mama’ neer te zetten en daarna – we zeggen het niet vaak over de meester – Neil Young naar de kroon te steken in een cover van zijn ‘I Am A Child’. Om au grand complet af te sluiten met het meesterlijke ‘White as Diamonds’. Ook vertederend om te zien hoe het meisje en haar vader elkaar nog even liefdevol over de rug wrijven bij het verlaten van het podium.
Het ‘wilde’ uit de titel van haar nieuwe plaat hebben we niet gezien. ‘Goddelijk’ was het des te meer.
Door Tom Peeters
De AB zet de komende weken fijne artiesten als Kaki King (10.05), Glasvegas (13.05) en Cat's Eyes (19.05) op het podium. Klik hier voor tickets, de volledige kalender en verdere info.
Alela Diane live zien kan in mei 2011 nog in Amsterdam (Paradiso, 04.05, info & tickets) en Lille (Le Splendid, 10.05, info & tickets).
Alela Diane website
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!