Troy Von Balthazar - How To Live On Nothing: aanstekelijk, poppy, en tegelijk toch erg lo-fi
De naam Troy Von Balthazar doet waarschijnlijk niet meteen een belletje rinkelen, die van zijn moederband Chokebore misschien al wat meer. Van het begin van de jaren ’90 tot 2003 (al treedt de groep anno 2010 opnieuw op) kleurde Chokebore de indierockscene van Los Angeles. Nadien probeerden de groepsleden het met soloprojecten. Zo ook Troy Von Balthazar, een man met een naam als een klok en intussen al vader van twee langspelers. Zijn jongste telg heet “How To Live On Nothing” en is een verrassend aangename luisterervaring. Op niet minder dan zestien nummers (nochtans duurt de plaat niet langer dan veertig minuten) bewijst Troy zijn aanvoelen voor leuke melodieën en geïnspireerde teksten.
“How To Live On Nothing” is aanstekelijk en poppy, en tegelijk toch erg lo-fi. Von Balthazar grijpt geregeld naar de akoestische gitaar, waardoor nummers als “Very Famous” en “Wings” een hoog kampvuurgehalte krijgen. Melodie staat erg centraal in dit werk. Dat blijkt al in de mooie opener “CATT”, maar ook in “Very Famous” en “Happiness And Joy”, waarin vooral het onderliggende gitaarmelodietje ons zeer kan bekoren.
We worden op de plaat van zachte pop (ondersteund door lieflijke deuntjes waar bands als The Drums tegenwoordig hoog mee scoren) naar intieme folk geslingerd. Troy Von Balthazar combineert met succes meerdere genres en bewijst in zowat elk nummer dat hij best wel een begenadigd muzikant genoemd mag worden. De songs worden doorgaans gekenmerkt door een laag tempo en een ongekende zachtheid. Anderzijds krijgen we bij “Communicate” wel enkele stevige gitaarhalen op ons bord, zeker in de heerlijke uitloper. Het maakt van dit nummer meteen één van de hoogtepunten.
Niet alles op deze plaat voldoet aan onze kwaliteitsnormen. “Mount Balthazar” en “In Limited Light” zijn te weinig verrassend. Een iets meer funky experiment als “Santiago” is eerder irritant. Gelukkig is er nog het erg mooie afsluitende duo. “Dots And Hearts” wordt gekleurd door een knap duet tussen Von Balthazar en een vrouwelijke stem. “Infinity Face” komt zacht op gang (en blijft dat ook) en mondt uit in een knappe folkmeezinger (inclusief koortje op de achtergrond): een mooi einde voor een mooie plaat.
Verwacht niet om van je sokken geblazen te worden met knallende gitaarriffs en opzwepende ritmes. Wie tevreden is met veertig minuten vol mooie melodieën en aangename liedjes komt hiermee best aan zijn of haar trekken.
Score: 3,5/5
door Filip Van Der Elst
Troy Von Balthazar live zien kan eind 2010 in Luik (Brasserie Sauvenière, 26.10, info & tickets) en Brussel (Atelier 210, 03.11, info & tickets).
Luister gratis naar enkele songs van Troy Von Balthazar op MySpace
Verdeed door Pias
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!