Tim Kasher - The Game of Monogamy: ware stijlbreuk die leidt tot gevarieerd schouwspel

Tim Kasher is geen nobele onbekende. Zo’n tien jaar lang kende de Amerikaan successen met bands als Cursive en The Good Life. De boezemvriend van Conor Oberst (Bright Eyes) kreeg stilaan het idee om een soloplaat te maken die helemaal brak met zijn vorige werk. En zo geschiedde, nauwelijks één jaar later brengt hij ‘The Game of Monogamy’ op de markt.

De ware stijlbreuk met ’s mans andere bands is al na één nummer overduidelijk. Het klassieke ‘Monogamy Ouverture’ is een instrumentale schermutseling tussen verscheidene instrumenten en tevens het ideale opstapje naar het lichtjes fantastische ‘A Grown Man’. Vooral wanneer Tim Kasher de blazers bovenhaalt, ontstaat een lichte euforie die naar onze bescheiden mening zelden gehoord is. Of toch? Het heeft wat van Sufjan Stevens. ’t Is een feest in licht intieme nummers.

Dat geldt ook voor songs als het kleverige ‘Cold Love’, het naar een climax opklimmende ‘No Fireworks en ‘Bad, Bad Dreams’ waarin de sound van Kasher gevaarlijk dicht bij The Tellers komt. Maar de man heeft ook een zachte kant, die heel duidelijk komt bovendrijven in het bedeesde ‘I’m Afraid I’m Gonna Die Here’ en het serene ‘Surprise, Surprise’ dat na één minuut op een absolute anticlimax botst die uitzonderlijk goed uitpakt. Kasher legt pas echt zijn ziel bloot in het ingetogen ‘There Must Be Something I’ve Lost’ waarin de Amerikaan luidop terugblikt op zijn losbandige tienerjaren in een droom om het bed opnieuw te delen met zijn eerste vriendin. Doe daar nog gerust ‘The Prodigal Husband’ of zelfs afsluiter ‘Monogamy’ bij. Het eerste gedeelte dan van dit laatste lied, want ‘Monogamy’ belichaamt als geen enkele andere song de eerste soloplaat van Tim Kasher. Waar de zanger in het begin nog bittere ernst en subtiliteit aan bod laat komen, ontaardt dit intrigerende schouwspel met z’n meeslepende strijkersarrangementen in een instrumentaal steekspel waarbij plots gans het arsenaal aan instrumenten op meesterlijke wijze en met veel bombast wordt aangewend.

Tim Kasher heeft met ‘The Game of Monogamy’ een solodebuut gemaakt dat kan tellen. Het toont bovenal dat deze muzikant jarenlang onderschat is geweest. Dat hij eindelijk uit de voetsporen van zijn band Cursive treedt is een goede zaak voor de muziek. ‘The Game of Monogamy’ is immers een plaat waar vrijwel ieder nummer op doorleefde wijze en met veel overtuiging wordt gebracht. Hierdoor steekt het gros duidelijk boven het gemiddelde uit. De grote kracht van dit album is overigens dat Tim Kasher niet te verlegen is om vele stijlen te verkennen. Het maakt van zijn debuutplaat een zeer gevarieerd schouwspel met licht subtiele, intrigerende, bombastische en feestelijke nummers zonder dat de rode draad ook maar enigszins verloren gaat. Tim Kasher mag wat ons betreft een plaatsje krijgen tussen de revelaties van 2010.

Score: 4/5

door Vincent Coomans

Tim Kasher toert in februari 2011 door Europa en houdt al zeker halt in Brussel (Botanique, 13.02, info & tickets). Van andere data in de Benelux hebben we momenteel nog geen weet.

Luister gratis naar enkele nummers van Tim Kasher op MySpace.

Album verdeeld door Munich.

Check ook Small-time Hero, de eigen blog van onze redacteur Vincent.

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!