The Young Veins – Take A Vacation!: zomerse songs met een uitgesproken voorliefde voor de jaren 60

“I’d chime in with a ‘Haven’t you people ever heard of closing a goddamn door?’” – met die catchfrase uit ‘I Write Sins Not Tragedies’ veroverde Panic! At The Disco een half decennium geleden menig tienerhart. Onze verbazing was groot toen de Amerikaanse band enkele jaren later een tweede album uitbracht dat stilistisch mijlenver verwijderd was van de oppervlakkige emopop van hun debuut (zelfs het uitroepteken in de bandnaam moest eraan geloven) en eerder melodieuze bands uit de jaren zestig en zeventig in herinnering bracht. De pers reageerde enthousiast, de fans verdeeld, en binnen de band was er eenzelfde spanning aan het opborrelen.

Uiteindelijk verlieten gitarist Ryan Ross en bassist Jon Walker de groep in 2009. De overgebleven leden diepten het uitroepteken weer op en zijn nu bezig aan een nieuwe plaat in de stijl van het debuut, terwijl Ross en Walker een nieuw project opgestart hebben dat dichter aanleunt bij het tweede album van P!ATD. De twee mannen verzamelden drie extra krachten om zich heen, doopten de samenwerking The Young Veins en zetten lustig de koers voort die ze bij hun vorige band geïntroduceerd hadden. ‘Take A Vacation!’ doet zijn naam alle eer aan en barst van de zomerse songs. Naar inspiratiebronnen is het niet lang speuren: ‘Cape Town’ kon van de hand van de Beach Boys zijn,  ‘Maybe I Will, Maybe I Won’t’ klinkt net als The Kinks, en ook The Beatles en The Byrds zijn nooit erg ver weg. Wat betreft hedendaagse vergelijkingen denken we spontaan aan Supergrass (‘Dangerous Blues!’) en The Coral, bands die eenzelfde voorliefde voor de jaren zestig koesteren.

We lazen ergens de kritiek dat daar waar het tweede P!ATD album een knappe hedendaagse interpretatie was van de sound van de jaren zestig, The Young Veins zich teveel beperken tot een gemakkelijke rip-off van dat geluid. Het is een feit dat het vijftal wel heel dicht aanschurkt bij zijn invloeden, maar wat ons betreft is dat niet echt een probleem. Geen enkele song komt over als directe plagiaat en let’s face it, klinken zoals de betere bands uit de sixties is allesbehalve een oneer. Het is zelfs een verademing om melodieën te horen die zo gemakkelijk in het oor liggen en toch niet als een goedkope marketingtruc aanvoelen. ‘Change’, ’Heart Of Mine’, ‘Lie To The Truth’, het titelnummer en zelfs de bonus ‘When You Walk In The Room’ zijn op maat gemaakt voor de zorgeloze zomermaanden.

The Young Veins dragen ons op onze biezen te pakken en op vakantie te vertrekken. We zijn zeer geneigd om hun raad op te volgen –  vast staat dat we hun schijfje in onze autoradio zullen schuiven om de sfeer er meteen in te brengen.

Score: 4/5

door Laura Van Eeckhout

Links:
The Young Veins MySpace
The Young Veins homepage
Verdeeld door Rough Trade

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!