The Third Eye Foundation - The Dark: afwisselende stiltes en duistere bassen die je naar de keel grijpen

Iemand als Matt Elliott voorstellen in 1 recensie of aan de hand van 1 album is voor iedereen onbegonnen werk, de stijl van zijn muziek omschrijven in 1 woord nog moeilijker. Al jaren zoekt hij de grenzen van de duisternis op in zijn muziek die het “makkelijkst” valt te omschrijven als een combinatie van shoegaze, triphop, noise en dubstep, om er maar enkele te noemen.

Na enkele jaren van stilte rond één van zijn talrijke projecten, brengt Elliott ook nu met 'The Dark' weer een meesterwerk uit onder de naam The Third Eye Foundation. Veel mensen hebben lang gewacht op deze opvolger van zijn laatste cd 'Little Lost Soul', maar zullen het hem na het beluisteren van deze ware tocht door het donker snel vergeven. Al van bij eerste nummer ‘Anhedonia’ grijpen de afwisselende stiltes en duistere bassen je naar de keel en gaan ze diep tot in het binnenste van je oor om er nog een tijdje te blijven nazinderen. De spanning bouwt zich nummer na nummer op door de bassen en beats verder naar een climax te laten groeien.

Het meeste effect van deze plaat krijg je dan ook wanneer je deze aan één stuk door kunt beluisteren. Dan komen de verschillende lagen helemaal tot hun recht, dan pas kan je er volledig door omgeven worden en krijg je de totale impact van deze cd in je gezicht geworpen.
 
Score: 4/5

Door Louis Janart


Op Les Nuits Botanique wordt er op 19/05 een volledige avond gewijd aan allerlei projecten waarbij Matt Elliott betrokken was. Ook The Third Eye Foundation zelf zal aanwezig zijn om de avond af te sluiten. Klik hier voor tickets en verdere info.

The Third Eye Foundation website

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!