The Dead Trees - Whatwave: behoorlijk aanstekelijke rammelrock

Globetrotters van jewelste The Dead Trees verhuizen gemiddeld om de twee jaar naar een andere stad om impressies op te doen voor nieuwe platen. De Amerikaanse band werkte in thuisstad Boston aan eerste EP ‘Fort Music’, sloop vervolgens naar Portland, Oregon voor de goed ontvangen debuutplaat ‘King of Rosa’ om te eindigen in Los Angeles. Deze laatste stad diende als inspiratiebron voor nieuwkomer ‘Whatwave’, geproduceerd door Noah Georgeson (Joanna Newsom en Devendra Banhart), tevens de plaat waarmee de band met rammelrock eindelijk de garage hoopt uit te treden.

Na de release van ‘King Of Rosa’ kreeg The Dead Trees een tournee aangeboden als support van The Strokes. Dat die continuïteit in optreden hen stappen vooruit deed zetten, is duidelijk te horen in de geraffineerde sound van de Amerikanen. De muzikanten zijn uitstekend op elkaar ingespeeld. Het zorgt ervoor dat geen enkel instrument overbodig is en iedere gitaar-, bas-, zanglijn of drumroffel een belangrijke rol speelt in de sound. Zo houdt The Dead Trees het kort op de momenten waarop het hoort en durven ze het gas helemaal induwen waar het wordt verwacht. Het resultaat is een soort van elegant Pavement meets Beach Boys-gerammel dat behoorlijk aanstekelijk is en in tijden van zomerverdriet de mondhoeken weet omhoog te duwen.

Het is net in die aanstekelijke songs dat de kracht van The Dead Trees verscholen zit. Neem nu onze favorieten ‘Slow Faze Fast’, ‘World Gone Global’, ‘Rayna’ en ‘Older’: stuk voor stuk nummers waarvan niet alleen de melodie zich in je hoofd nestelt maar ook de samenzang het geheel luchtig en fris houdt. Of probeer maar eens geen luchtgitaar te spelen wanneer gitarist Matthew Borg zijn beslissende riff inzet in muzikale uitlopers ‘Arrows’ en ‘Mexican Politics’. Dat The Dead Trees zijn rustpunten inzet op de juiste momenten blijkt uit het bloedmooie ‘Comfortable Kids’, een vingerwijzing naar de achterbankgeneratie en het zachte ‘Punch For Punch’ over hoe hij niet thuishoorde bij de kinderen van zijn buurt. Uit deze songteksten blijkt hoe mooi frontman Michael Cummings kan schrijven. In drie kwart van zijn lyrics schuilt een zekere ironie, een twist, een knipoog naar bepaalde herkenbare thema’s in onze samenleving.

The Dead Trees klokt met dit album af op iets minder dan 30 minuten en daarmee is alles gezegd. Het bonte allegaartje bevestigt met ‘Whatwave’ absoluut het goede uit de debuutplaat. Met de nodige ondersteuning ziet het er naar uit dat we deze band nog vaak zullen tegenkomen op de Europese festivals.

Score: 4/5

Door Vincent Coomans


The Dead Trees live zien kan in de nazomer van 2011 in Leffinge (Leffingeleuren, 16-18.09, info & tickets) en Amsterdam (Paradiso, 18.09, info & tickets)

The Dead Trees MySpace

Album verdeeld door Munich Records

Small-time Hero, de eigen blog van onze redacteur Vincent

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!