Tapes ’n Tapes - Outside: voor de liefhebber van vlot verteerbare indie

Er zijn zo van die indiebands die alles liefst lo-fi houden. Tapes ’n Tapes is een schoolvoorbeeld van hoe je dat het beste doet. Met ‘Outside’ brengen ze reeds hun derde album uit, een aardige opvolger van ‘The Loon’ en ‘Walk It Off’. Desalniettemin blijven de Amerikanen bescheiden, en doen ze met ‘Outside’ geen gooi naar de grote podia en wereldroem, eerder naar de bescheiden zomerfestivals en wat airplay.

In de muziek van Tapes ’n Tapes staan vooral de gitaren en de zeer eigenzinnige stem van frontman Josh Grier centraal. De stem van Grier lokt een zekere herkenbaarheid uit. In vele gevallen zou dit niet echt goed uitpakken, bij Tapes ’n Tapes is het net één van hun grote sterktes. Referenties met de zang van Caleb Followill en Julian Casablancas, respectievelijk opperhoofden van Kings of Leon en The Strokes, zijn helemaal niet vergezocht. In tegenstelling tot bovenstaande frontmannen, kiest Josh Grier vaak voor de ietwat evidente en bijgevolg voorspelbare zanglijnen. Het maakt de muziek in sommige opzichten nogal klef.

Niet dat het grote gevolgen heeft. Op ‘Outside’ zijn de songs die hieronder lijden niet al te beslissend, vooral omdat ze afgewisseld worden door zeer eigenzinnige en toch sterke nummers. We hebben het dan vooral over ‘The Saddest of All Keys’, waar Grier er als een ware verteller zijn ziel uit brult. Daarmee willen we zeker ‘Freak Out’ en het heerlijk naar een climax – luister naar het orgel – opbouwende ‘Hidee Ho’ niet vergeten. In die uitzinnige muzikale uitsmijters zijn ze trouwens op hun best. Het grootste bewijs is ‘Outro’,  dat niet alleen de outro is van het licht psychedelische ‘Desert Planes’, maar tegelijk ook een knap instrumentaal stuk. In sommige nummers bewandelt Tapes ’n Tapes het pad dat The Veils reeds ontgonnen en eigenlijk nog steeds volgen. Dit doen ze in het licht charmante ‘The People You Know’ en ‘SWM’. Wat overblijft zijn een aantal aardige popsongs (‘Badaboom’, ‘On and On’, ‘One in The World’, ‘Mighty Long’ en ‘Nightfall’) die vrij toegankelijk zijn maar niet meteen uitblinken in originaliteit.

Mochten Tapes ’n Tapes the next big thing zijn, dan hadden ze de doorbraak wellicht al geforceerd met de vorige plaat. Dit wil echter niet zeggen dat er in de groep geen talent verscholen zit. Integendeel, de arrangementen zijn op ‘Outside’ uitgekiender en veel meer uitgepuurd dan bij de vorige platen. Voor de ware indieliefhebber is deze plaat vlot verteerbaar. Voor de meerwaardezoeker moet het jammer genoeg wat straffer zijn. Een genietbare plaat is het zeker.

Score: 3.5/5

door Vincent Coomans


Tapes 'n Tapes MySpace

Album verdeeld door Bertus

Small-time Hero, de eigen blog van onze redacteur Vincent
Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!