Susanne Sundfør - The Brother: goede en gevarieerde plaat met iets te weinig uitschieters
Internet en steeds meer gespecialiseerde muziekpers zorgen ervoor dat wie de platgetreden paden der hitparades durft verlaten, begint aan een eindeloze expeditie doorheen een zeer divers muzieklandschap. De parels die voor de zwijnen gegooid worden, zijn intussen niet meer te tellen. Zelfs binnen één welbepaald genre en binnen het Angelsaksisch gebied is het onmogelijk geworden om alle goede releases te kunnen volgen. Hoe breder je je muzikale spectrum kiest, hoe onoverzichtelijker het aanbod eigenlijk is. Voordeel is wel dat het met wat ervaring heel goed mogelijk is hele dagen naar muziek te luisteren en handig alle zwakke platen te omzeilen.
Tussen al dat boeiends zitten vaak ook gewoon goede albums, die je voorheen gekoesterd zou hebben, maar die nu in de platenkast een beetje in de vergetelheid raken, omdat er zoveel te beluisteren valt dat nóg beter is. Dat lot is misschien ook wel Susanne Sundfør beschoren. Deze Noorse bezit voldoende klasse om bij ons op instemmend geknik te mogen rekenen. Toch vrezen we dat ze te midden een rijke muzikale oogst niet veel meer dan “één van...” de goede releases wordt.
De variatie op het internationale debuut 'The Brothel' is zeker één van haar troeven, van een sprookjesachtig 'Black Widow' tot een door synths en haastige drums voortgestuwd titelnummer. Aan strijkers is er geen gebrek in 'It's All Gone Tomorrow' en er zijn de feeërieke belletjes in 'As I Walked Out One Evening'. Over al die instrumenten heen wordt een lieflijke, bijna angelieke stem gedrapeerd, die bij momenten doet denken aan Agnes Obel. Dit album zal niet misstaan in menige platenkast, zoveel is duidelijk.
Anderzijds vragen we ons toch ook af waarmee deze Susanne Sundfør boven de rest uitsteekt en waarom we ook na enkele maanden nog zouden teruggrijpen naar dit schijfje. Want al is er op de hele plaat niet één tegenvallend nummer te horen en blijft de kwaliteit over de hele lijn goed, er zijn ook niet echt uitschieters te vinden op dit plaatje.
Of wacht. Na enkele luisterbeurten onderscheidt 'Knight of Noir' zich toch telkens weer een beetje van de rest, als de ene soldaat die zijn hoofd eventjes boven de loopgraven durft uit te steken. “I'm on a roll...” zingt Susanne rustig over de pauken en de kabbelende piano heen, en onwillekeurig laten we ons telkens verschalken tot de gedachte dat het hier om een cover van 'Lucky' van Radiohead gaat. Daar groeit het nummer langzaamaan van weg, om in 5 minuten op eigen benen te gaan staan, en ons helemaal over de streep te trekken.
Ons eindoordeel valt dan ook bondig samen te vatten als: goed plaatje, met één echte uitschieter die we met plezier op iPod of mp3-speler zwieren.
Score: 3,5/5
Door Sven Volckerijck
Susanne Sundfør live zien kan eind 2011 in Brussel (Botanique, 18.11, info & tickets), Ottersum (Cultureel Podium Roepaen, 25.11, info & tickets), Rotterdam (Rotown, 26.11, info & tickets) en Amsterdam (Paradiso, 27.11, info & tickets)
Susanne Sundfør website
Album verdeeld door Rough Trade
De ongeletterde Wanhoop, de eigen blog van onze redacteur Sven
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!