Superchunk - Majesty Shredding: complexloze muziek zonder franjes
De categorie waartoe de nieuwste telg ‘Majesty Shredding’van Superchunk behoort? Deze van de moeilijk te beschrijven muziek. Superchunk is geen nobele onbekende in het wereldje. De Amerikaanse band bracht ruim 20 jaar geleden hun titelloze debuut uit. Vanaf dan volgde er vrijwel om de twee jaar een nieuwe plaat. In 2001 nam de band na de release van 'Here's to Shutting up' - met uitzondering van enkele sporadische concerten - een hele lange pauze, die nu officieel voorbij is. Echtpaar Mac en Laura McMcCaughan, tevens eigenaars van het bekende platenlabel Merge Records (Arcade Fire, Spoon en She & Him), achtten de kans schoon om met het nagelnieuwe album 'Majesty Shredding' op de markt te komen.
Dat Superchunk in die tien jaar stilte aan energie en dynamiek inboette, durven wij regelrechte quatsch te noemen. Nog steeds speelt de groep met dezelfde portie spelplezier als in de begindagen. Bovendien voel je al van bij de start dat de energieke sound van de band indertijd beschouwd werd als één van de voornaamste inspiratiebronnen van tal van indie bands. De gitaren klinken nu eens ruw en gruizig, dan weer subtiel en bovenal ongecompliceerd. Doe daar nog de opzwepende drums en de ongenaakbare zanglijnen van frontman Mac bij en je hebt al gauw een plaat die barst van de strakke nummers. Denk dan vooral aan ‘Digging for Something’, ‘Crossed Waters’ en het geweldige ‘Fractures in Plastic’ die niet moeten onderdoen voor de songs waarmee Mac en de zijnen in de jaren '90 veel lof oogstten. Het hoogtepunt is en blijft echter 'My Gap Feels Weird'. Hierin koppelt Superchunk de eigenschappen die hen vroeger zo onweerstaanbaar maakten aan nieuwe verfrissende elementen. Daarnaast beschikt het over een ijzersterke melodie die verraderlijk sticky is. Enfin, een teken dat de veertigers nog steeds niet uitgeblust zijn.
Daarin schuilt net de kracht van deze release. Superchunk had zich aardig kunnen vervoegen in het rijtje van oude vergane glories die een grootscheepse reünie niet schuwen, maar dat deed het hoegenaamd niet. Ze kozen er wel voor om een plaat te maken in de sfeer van hun eerder uitgebrachte albums in een poging die succesvolle formule van toen op te frissen. Het resultaat is een gebalde cd van elf songs die nog steeds dynamisch en bijzonder energiek zijn. Spreek dus niet over een nostalgische reünie, noch over een krampachtig terugkeren naar de succesjaren van toen. Het gaat hier immers duidelijk om een comeback van een band die erin slaagt tijdloze en complexloze muziek zonder franjes te brengen. Iets wat ze ons inziens altijd al deden en met 'Majesty Shredding' nog maar eens bevestigen.
Score: 3.5/5
door Vincent Coomans
Superchunk MySpace.
Verdeeld door Munich.
Small-time Hero, de eigen blog van onze redacteur Vincent.
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!