SPOT Festival 2011 - Giana Factory en 4 andere hoogtepunten

Dat Denemarken meer troeven heeft dan enkel woeste blonde Vikinggrieten, smørebrød en een gerstenat dat pretendeert waarschijnlijk het beste ter wereld te zijn, bewijst het SPOT Festival in Aarhus jaarlijks. Op die vergaarbåk van Scandinavisch talent proberen vooral Deense maar bij uitbreiding ook Noorse, Zweedse, Finse, IJslandse en Faroerse artiesten zich in de gunst van het publiek te spelen. Volgende hoogvliegers slaagden daar dit jaar meesterlijk in:

- Drie mysterieuze deernes die meer seks uitstralen dan het Antwerpse schipperskwartier, een gitaar, een drumcomputer en een laptop, meer heeft Giana Factory niet nodig om een onderkoeld maar tegelijkertijd opwindend geluid neer te zetten. Ze stelen 50 procent van The Raveonettes en 50 procent van Telepathe en maken er een 100 procent spannende psychedelische artpopcocktail van. Dat ze hun naam van een Atari-spel hebben, krijg je er als weetje bovenop, kwestie van uit te pakken bij je medetooghangers. Giana speelt in juni 2011 in Utrecht (Tivoli, 08.06, info & tickets) en Gent (Vooruit, 09.06, info & tickets) als opener voor The Raveonettes.

- Absolute ontdekking van het weekend: Raised Among Wolves, een piepjong Deens zevental dat vertederende indie folkpop maakt. Eens orkestraal en breed uitwapperend, dan weer ingetogen en emotioneel, maar altijd bloedmooi en met het hart op de juiste plaats. Het wolventhema wordt consequent aangehouden in de kostuums, de teksten en de bijhorende visuals. Behoorlijk indrukwekkend voor een beginnend bandje met niet meer dan een demo op het palmares. Dat groepsnamen met dieren hip zijn in indieland wisten we al, maar we geloven graag dat wolven echt klinken als dit talentvolle bandje. Moesten ze muziek maken, uiteraard.

- Dat de Zweedse Jenny Wilson op plaat soms een beetje braaf overkomt, was niet te merken aan haar liveshow. Wilson begeestert met een sound die schippert tussen de koele, futuristische electro van haar bij ons bekendere landgenote Robyn en warme soul. Bijgestaan door gitaar, Afrikaanse percussie, zwoele toefjes saxofoon en een zeskoppig gospelkoor slaagt ze er zelf in de Denen te verleiden tot enkele schuchtere danspasjes. Dat die even soepel liepen als ladderspits Peter Crouch die een robot met spierpijn imiteert, deed er zelfs niet toe.

- De ravissante Deens-Roemeense popprinses Fallulah profileert zich als het balkanzusje van Florence and the Machine en Marina and the Diamonds door haar muziek te doorspekken met speelse percussie en een onweerstaanbaar accordeondeuntje hier en daar. Dit Deens dynamiet heeft zich in enkele jaren opgewerkt tot een superster in eigen land.

- Waren ze Brits of Amerikaans hadden ze al lang op de cover van NME gestaan. Maar French Films komt uit het koele Helsinki, en Finnen staan nu eenmaal meer bekend voor hun enorme drinkcapaciteiten en hun aversie voor uitbundigheid dan voor hun talent tot het smeden van popsongs. French Films klinkt als Das Pop moest die groep zich niet op de markt van bakvissen en huisvrouwen van middelbare leeftijd gooien, maar in plaats daarvan hun muziek wat gevaarlijker maken met een scheut Ramones. Ook The Drums zijn nooit veraf.

Door Tom Peeters


SPOT Festival website

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!