Shirley Lee - Winter Autumn Summer Spring: weemoed en melancholie

Hoewel de naam Shirley Lee misschien doet denken aan één of andere verloren gelopen soulzangeres uit de jaren '60, zou je deze mens met wat goede wil best één van de ongekroonde koningen uit de indie kunnen noemen. Zo'n dikke twintig jaar geleden stond hij met zijn groep Spearmint nog als één van de toppers op London Calling en waren de Britse weekbladen vol lof over deze groep. Wat ooit "the next big thing" moest worden, geraakte echter niet verder dan een plaats in het hart van enkele indie freaks en natuurlijk John Peel, die hier een eerbetoon krijgt in het nummer 'An Old Cricketer'.

Geen mens gelooft er nog in dat de aarde ooit aan zijn voeten zal liggen, maar dat belet Shirley niet om met een heuse dubbel-cd voor de dag te komen. Net als Vivaldi bezingt de troubadour de vier jaargetijden. Na dertig nummers is het overduidelijk dat het voor de Brit geen moer uitmaakt of de daken er nu besneeuwd bijliggen of dat de terrasjes overbevolkt zijn, want weemoed en melancholie blijven de sleutelwoorden. Muzikaal uit zich dat in een gevarieerd onderonsje dat zowel de liefhebbers van Sarah Records (we hoorden inderdaad vaak Trembling Blue Stars terug) als de romantische indie zielen zal bekoren. Af en toe hoor je zelfs een vleugje synthpop.

Het hoeft geen betoog dat een cd met dertig knallers enkel binnen de mogelijkheden van de geniën dezer aarde ligt en dat is Shirley Lee zeker niet. Met het nodige zeefwerk kom je wel tot een meer dan voortreffelijke plaat.

Score: 3.5/5

Door Didier Becu


Shirley Lee website

Album verdeeld door Bertus

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!