Roy Santiago Plays The Great Pretender - genietbaar zonder te overweldigen

Roy Santiago oftewel Roy Schoonman zal bij de meeste Vlamingen niet direct een belletje doen rinkelen. Voor zijn nieuwe plaat ‘The Great Pretender’ vertoefde de jongeman uit Nijmegen  wel een hele poos in België. De opnames gingen immers door in de studio van Sukilove-orkestmeester Pascal Deweze, ook bekend van Metal Molly en Broken Glass Heroes.

Het resultaat is navenant. Opener ‘Stella’ doet onmiddellijk denken aan de opgewekte melodieën van Broken Glass Heroes. Anderzijds kan je onmogelijk rond het oudere werk van groepen als The Kinks, The Animals en The Small Faces, niet toevallig de bands waar zijn overleden vader erg tuk op was. Hoewel hij het verdriet om het verlies van zijn vader vooral van zich afschreef op voorganger ‘Mt. Ventoux’, kan je 'The Great Pretender' zeker beschouwen als  een finaal eerbetoon van zoon Schoonman. Het grote verschil met zijn vorige album is dat het allemaal heel wat luchtiger is. De inbreng van Pascal Deweze is daar natuurlijk niet vreemd aan.

‘The Great Pretender ‘ heeft ongetwijfeld zwakheden. ‘The Trick’ start best wel mooi, maar lijkt dan langzaam weg te kwijnen tot er uiteindelijk niets meer overblijft dan wat gezeur.  Ook bij een nummer als ‘Start Including Me’ begonnen we al snel verveeld op onze luisterstoel te schuifelen. Daartegenover staan enkele erg leuke songs als ‘King Of Hearts’,  ‘The Zoltar Machine’ en vooral ook ‘Magic’. Het is die slome, licht melancholische zompigheid waarmee Santiago het meest beklijft.  Ook ‘Memory Band’ bekoort. Dit traag opgebouwde nummer baadt helemaal in de sfeer van de jaren zeventig en The Doors. Het is de afsluiter die ons verzoent met het album, dat we kunnen bestempelen als genietbaar zonder te overweldigen.

Score: 3/5

Door Gijs Brans


Roy Santiago website

Album verdeeld door Munich Records

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!