Roadburg – Raise Cain: volwassen plaat, zonder aan frisheid in te boeten
Ze slaagden er niet in een medaille in de wacht te slepen tijdens Humo’s Rock Rally 2008 – de band werd officieus vierde – maar in tegenstelling tot de top drie van die editie (Steak Number Eight, Jasper Erkens en Team William) stond Roadburg enkele maanden later als enige finalist van dat jaar op het podium van Pukkelpop. Na de hyperenthousiaste kritieken die op dat optreden volgden, verwachtte iedereen gauw een vervolg op deze successen in de vorm van een cd. Het vijftal viel echter niet ten prooi aan gulzigheid en opteerde ervoor zijn tijd te nemen en het debuut voldoende te laten rijpen vooraleer er mee naar buiten te treden. Zanger Siegfried en gitarist Thibault konden ondertussen hun ei kwijt bij The Galacticos, die inmiddels toch ook al in zekere mate naam hebben weten maken. In september 2009 was het zover: de nummers van Roadburg stonden op punt en werden opgenomen in de Temple Studios in Malta. Het resultaat – ‘Raise Cain’ – mag er beslist wezen.
Een klein profieltje voor wie de muziek van Roadburg nog niet gehoord heeft: de Limburgers combineren de meest toegankelijke kant van Sonic Youth, de onstuimige charme en zang van Pavement en de speelse synths van landgenoten Team William. Geen misse vergelijkingen, al begint ‘Raise Cain’ niet bijster indrukwekkend. ‘Ferocious East’ is een wat voorspelbaar product dat niet echt naar meer smaakt. Gelukkig herpakt de band zich zo goed als meteen. Singles ‘Turn The Radio Off’ en ‘Instant Flowers’ zijn een pak genuanceerder en laten ook het uitgesproken stemgeluid van Siegfried beter uit de verf komen.
Op enkele mindere nummers na (het eerder genoemde ‘Ferocious East’, ‘Sequences Of Small Town Kings’ en ‘Peel Me’) blijft het niveau op ‘Raise Cain’ opvallend hoog. Roadburg heeft een eigen sound en weet die op een andere manier te bekomen dan door zichzelf steeds weer te herhalen, een pitfall die toch wel geregeld opdoemt bij jonge bands. Deze prille twintigers blijken ondanks hun leeftijd echter slim en getalenteerd genoeg om het anders aan te pakken, en het resultaat daarvan zijn songs als ‘Heaven’s Trash’, ‘Plenty Of Place Left’, ‘A Sonic Journey’ of de prachtige afsluiter ‘Dead Man’s Call’, waarop Roadburg nu eens vlijmscherp, dan weer haast geniepig subtiel uithaalt.
Het lange wachten heeft geloond, want ‘Raise Cain’ is ondanks een aantal vergeeflijke schoonheidsfoutjes een opmerkelijk volwassen plaat geworden, zonder aan de Roadburg kenmerkende frisheid in te boeten. Met dank aan de productie van Luuk Cox (Shameboy) en de mastering van Frank Arkwright (Coldplay, Arcade Fire, Bloc Party), maar toch vooral aan het vijftal zelf. De mannen zijn gemiddeld 21 jaar oud, maar nu al zoveel meer dan veelbelovend.
Ons oordeel: 3.5/5
door Laura Van Eeckhout
Roadburg stelt het album officieel voor in STUK te Leuven op 25 februari. Beschikbaarheid van tickets en verdere info via de site van de zaal. Daarna heeft de groep nog een groot aantal optredens gepland. Een volledig overzicht vind je op MySpace.
Links:
Roadburg MySpace
Roadburg Last.fm
STUK
Verdeeld door Pias