Paul Smith - Margins: een lo-fi Cliff Richard

Net als Brandon Flowers van The Killers vond ook Paul Smith van Maxïmo Park het nodig om zijn solo-ei te leggen. Een mens kan zich alleen maar afvragen waarom. Het zal zelfs moeilijk zijn om dit aan de grootste die hard-fan van Maxïmo Park verkocht te krijgen.

Het is ondertussen reeds meer dan een jaar geleden dat Maxïmo Park hun derde cd 'Quicken the Heart' uitbracht, dus waren wij meer dan benieuwd naar Pauls nieuwe werk. Vanaf de eerste nummers bleek al dat dit op een ontgoocheling ging uitdraaien, om niet te spreken van een volslagen overbodig album. Zijn groep mag dan wel één van de opwindendste post-punkgroepen van de afgelopen jaren zijn, solo loopt Smith richtingloos in het rond, ook al kon hij voor de basgitaar op de hulp rekenen van David Brewls van Field Music.

'Margins' bevat 13 songs die weliswaar anders klinken dan hetgeen we van deze man gewoon zijn. Als je op bepaalde momenten termen als een lo-fi Cliff Richard in gedachten hebt, weet je dat het echt wel de verkeerde richting uitgaat. Bitterzoete romantische pop zonder bezieling waarin elke originaliteit ontbreekt, en die mits wat goede wil met een matige Ian McCulloch kan vergeleken worden, maakt van 'Margins' zeker geen goede plaat.

Score: 2.5/5

door Didier Becu


Paul Smith live zien kan in Botanique te Brussel op 21.11.2010 (info & tickets).

Luister gratis naar enkele nummers van Paul Smith op MySpace.

Album verdeeld door V2.

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!