Panico - Kick: leuke indieplaat zonder meer, met nood aan een eigen gezicht

Indie uit Chili, het bestaat wel degelijk. Nu ja, wie zich de opzwepende geluiden van CSS weet te herinneren, is er zich ook van bewust dat niet alle Zuid-Amerikanen zich tot de wereld van de panfluiten hebben bekeerd. Nu probeert Panico het Europese vasteland te veroveren.

Het gaat hier niet om jonge rakkers, deze Chilenen zijn reeds bezig van midden jaren ’90. Toen ze onverwachts werden opgemerkt door de heren van Franz Ferdinand, kwam alles logischerwijze in een stroomversnelling terecht. De Schotse post-punkers werden zo verliefd op het geluid van hun collega's dat ze Panico niet alleen hun studio uit Glasgow aanboden, ze mochten zelfs met de indiehitmachine op toernee. ‘Kick’ is het logische resultaat van dit alles.

Ondanks het grappige Engels van zanger Eduardo, merk je meteen dat deze mensen zich vooral wilden spiegelen aan Europese voorbeelden. Hierdoor is ‘Kick’ weliswaar een leuke indieplaat geworden, maar het is er ook eentje die af te rekenen heeft met een ongezonde dosis gezichtsloosheid. Nochtans staan hier songs op als ‘Reverberation Mambo’ waarin de groep zich weet te transformeren tot een Zuid-Amerikaanse variant  van de On-U-Sound.

Laatstgenoemd nummer doet verlangen naar meer. Toch neemt Panico genoegen met een glad indiegeluid dat weliswaar van een exotische inslag voorzien is, maar iets te gewoon klinkt om een doorwinterde liefhebber van het genre te overtuigen.

Score: 3/5

door Didier Becu


Luister gratis naar enkele nummers van Panico op MySpace.

Album verdeeld door Munich.

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!