OMD - History of Modern: het hit and miss principe
De titel van het nieuwe wapenfeit van OMD - voluit nog steeds Orchestral Manoeuvres in the Dark - is veelzeggend. De Britten staan alweer eventjes in de geschiedenisboeken. Dat houdt hen niet tegen om anno 2010, zo'n 14 jaar na hun laatste plaat en nog een stuk langer na hun grootste succesjaren in de vroege eighties, een nieuwe poging te doen om weer mee te kunnen draaien in de muziekbusiness. En waarom niet? Andere acts uit dezelfde periode (Pet Shop Boys, Echo & The Bunnymen, Simple Minds...) spelen ook nog steeds mee en brengen meestal zelfs nog degelijke tot goede albums uit.
Ook OMD geeft aanvankelijk de indruk nog van aanpakken te weten. 'New Babies: New Toys' is een knaller van een nummer, duidelijk gebaseerd op oude strategieën van de groep (de vergelijking met Joy Division wordt geregeld en niet helemaal onterecht aangehaald in andere recensies, wij horen vooral de invloed van OMD's eigen topper 'If You Leave'), maar tegelijk ook bruisend en modern.
Het daaropvolgende 'If You Want It' heeft net het tegenovergestelde effect en is de absolute draak van de plaat. Kerstmisbelletjes, misselijkmakende koortjes en een boysbandrefrein zijn nu eenmaal niet wat we verwachten van de band die nummers als 'Enola Gay' en 'Electricity' op zijn CV heeft staan. Of van eender welke band, eigenlijk.
De rest van 'History of Modern' is eveneens opgebouwd volgens hetzelfde hit and miss principe. 'History of Modern' (parts 1 en 2), 'New Holy Ground' (de nieuwe 'Maid of Orleans'?) en 'The Future, The Past, And Forever After' zijn behoorlijk sterke nummers. Ook het atypische 'Sometimes' (denk Moby, denk Macy Gray) is een verrassend schot in de roos. Daartegenover staan het tenenkrommende 'Pulse', het zeurderige 'Green', het overdreven theatrale 'Bondage of Fate' en de al te grote hoeveelheid 'filler'. We moeten OMD nageven dat ze wel de moeite hebben genomen om een nieuwe drive te geven aan hun traditionele sound in plaats van deze zonder enige nuance te herkauwen.
Het lijkt erop dat OMD om de juiste redenen weer samen de studio ingedoken is. Het resultaat is echter al te vaak te vergetelijk, te gedateerd of zelfs gewoon te slecht. Enkele kleppers redden de eightiesiconen tot op zekere hoogte van een afgang, maar de comeback van het jaar zal dit alvast niet worden.
Score: 3/5
Laura Van Eeckhout
OMD live zien kan eind 2010 in Brussel (AB, 22.11, info & tickets) en Amsterdam (Paradiso, 23.11, info & tickets)
Luister gratis naar enkele nummers van OMD op MySpace
Album verdeeld door Pias
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!