Memphis - Here Comes a City: intelligente indiepop voor romantische zielen

Zo’n vijftien jaar geleden zou een cd als 'Here Comes a City' omschreven zijn als een Sarah-plaatje.  Helaas werd Sarah Records zo’n obscuur cultlabel dat we het tegenwoordig maar gewoon op een romantisch indiepopplaatje houden.

De helft van Memphis, Torquil Campbell, stond in het Sarah-tijdperk (en nu nog trouwens) aan het roer van zo’n groep:  Stars. Deze poptroubadours scoorden vooral in thuisland Canada, toch had Torquil blijkbaar behoefte aan iets nieuws want na zo’n dikke tien jaar besloot hij dat het tijd was voor iets anders. De nieuwe uitdaging werd Memphis gedoopt met Chris Dumont als zijn partner. Wie hierbij denkt aan de koning der hamburgers heeft het bij het verkeerde eind. Trouwens, wie verkiest om zijn cd te vernoemen naar een nummer van The Go Betweens verraadt meteen ook zijn roots. We durven niet beweren dat ze zich hiervoor moeten schamen. Het zijn echter niet alleen deze Australiërs die om de hoek komen gluren. Nummers als 'I Want the Lights on After Dark' of 'I am the Photographer' zouden zeker niet misstaan hebben  op oude meesterwerkjes van The Church. Zo’n vergelijking is de grootste eer die een band van dit kaliber kan krijgen.

Memphis brengt het soort indiesongs die je omtoveren tot een dolgelukkig mens. Achter de glimlach schuilt weliswaar ook een melancholisch gevoel. Hoe zou je anders kunnen verklaren dat Torquil teksten verzint als “Why is it the end of the world today?” terwijl hij deze doemdenkerij verbergt achter een heerlijk Johnny Marr-gitaartje? Dreigt de plaat met het experimentele '5 Loops' wat onderuit te gaan, dan wordt dit ruimschoots gered door een instrumental als 'Reservoir' waarbij je meteen te weten komt waarom fabrikanten ooit besloten hebben om cd-spelers te voorzien van een herhaaltoets. Afsluitertje van dienst is 'M+E = Me', een kleine psychedelische knipoog naar Syd Barrett.

'Here Comes a City' is zeker geen grootse plaat, noch een klassieker. Het album is wel gewoon het bewijs dat er anno 2011 nog steeds plaats is voor intelligente indiepop voor romantische zielen. Natuurlijk is er daar plaats voor.

Score: 3.5/5

Door Didier Becu


Memphis MySpace

Album verdeeld door Bertus

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!