Memory Tapes - Player Piano: boordevol opgewekte, springerige popsongs

Aan de toon van 'Player Piano', dat boordevol opgewekte, springerige popsongs staat, is het amper te horen, maar deze tweede van Memory Tapes is er één over gebroken en uiteenvallende relaties. Aardedonkere teksten onder een opeenstapeling van glimmende bubblegum keyboards en zonnige melodieën. Die tegenstelling moet hij voor ogen gehad hebben toen Dayve Hawk – de man achter de schuilnaam Memory Tapes – deze plaat aankondigde als een collectie keyboard-based psychedelic girl group songs. De vergelijking met de girlgroupsound met zijn vaak glossy, drukke producties en tekstuele (tiener)drama's is dus niet zo vergezocht. Al is er op 'Player Piano' geen vrouwenstem te horen en staat het album geluidsgewijs met beide voeten stevig in het heden.  

'Player Piano' schiet traag en broos uit de startblokken met het miniatuurtje 'Musicbox(in)', maar schakelt onmiddellijk daarna drie versnellingen hoger met de speelse en zorgeloze oorworm 'Wait in the Dark'. Hawk's nasale falsetto tegen een achtergrond van organisch klinkende drums en hel oplichtende synthpartijen. Meteen het hoogtepunt van de plaat en een indicatie van wat je mag verwachten in de 35 minuten die erop volgen, want onder meer 'Today Is Our Life', 'Worries', 'Sunhits' en nieuwe single 'Trance Sisters' zijn min of meer variaties op diezelfde song, de ene al geslaagder dan de andere. De tweede helft van 'Player Piano' drijft op de nostalgische sound van de eighties. Zo is 'Fell Thru Ice' een ijzige, echoënde ballad in twee bedrijven, die in het tweede deel uitmondt in een gedempte chaos. 'Yes, I Know' is een minimalistische, spookachtige trage met gefilterde stemmen en ‘Humming’ klinkt alsof je de FM-golven afspeurt op zoek naar de perfecte song om je te begeleiden op een autorit door de woestijn. Na enkele minuten van ruis en monotoon gezoem duikt plots een heldere, zonnige melodie op en druk je het gaspedaal net iets dieper in. Of, zoals Hawk het zelf verwoordt: "'Humming' klinkt niet als dat nummer dat je op de radio hoorde, maar als het momént dat je het nummer hoorde op de radio."

'Player Piano' is een fijne plaat. Niet zo goed als het debuut 'Seek Magic' en al helemaal niet zo overweldigend als de dromerige 'Call And Response' EP die Hawk releasete onder het pseudoniem Memory Tapes. Daarvoor hebben we ons net iets te vaak geërgerd aan diens beperkte stem. Een warme vrouwenstrot had minstens een half punt extra opgeleverd.

Score: 3,5/5

Door Gabriel M


Memory Tapes MySpace

Album verdeeld door N.E.W.S

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!