Mazes - A Thousand Heys: simpel, simplistisch, energiek en uiterst meezingbaar

Opvallende trend: de interessantste bands die de laatste maanden vanuit het Verenigd Koninkrijk uit de underground/blogosfeer naar een (iets) groter publiek kropen, halen hun inspiratie en sound voornamelijk bij Amerikaanse jaren negentig bands. Om maar een paar voorbeelden te noemen: Male Bonding, Yuck, Veronica Falls en Let's Wrestle. Tel daar ook maar Mazes bij, een DIY-bandje uit Manchester, dat blijkbaar liever naar Pavement of Sebadoh luistert dan naar illustere mede-Britten en/of grofgebekte stadsgenoten, en dat met 'A Thousand Heys' een debuut vol slordige gitaarpopminiatuurtjes aflevert. Je zou bijna kunnen spreken van een slackerrock wederopleving.

De nummers op 'A Thousand Heys' zijn kort (vaak minder dan twee minuten) en kwiek. Er is geen tijd te verliezen, want de zon schijnt en je vrienden wachten in het skatepark. De beuk erin dus. Met gitaren (bijvoorbeeld in 'Cenetaph' of in 'Wait Anyway') waarmee je de beits van oude meubelen kan schuren en hooks die je desnoods de rest van de zomer blijven achtervolgen. Beach Boys-harmonieën (in het compacte 'Most Days' en in - alweer - 'Cenetaph') en achtergrondkoortjes (''Til I'm Dead') geven het geheel een kleurige sixties-toets. 'Boxing Clever' is een uit 'Wowee Zowee' ontsnapte outtake die er meer dan vijftien jaar over deed om de grote oversteek te maken en zich ongemerkt in het Mazes-repertoire te nestelen. Tijdens rustmomenten ('No Way') heeft het geluid van de band een beetje weg van een goede Teenage Fanclub. Dat zijn allemaal mooie referenties, maar toch ontbreekt er iets. Een eigen smoel, misschien?

De liedjes op dit debuut zijn simpel en simplistisch, maar ook energiek en uiterst meezingbaar. Een beetje zoals Smith Westerns op hun geweldige laatste worp, maar dan zonder het seventies glitterlaagje. En minder goed ook, eerlijk gezegd, want  'A Thousand Heys' mag dan wel een prettig plaatje zijn dat met een zacht brandend zonnetje in de nek heel erg lekker wegluistert, er staat nog net iets te veel ballast op. Om ons compleet omver te blazen zal Mazes (op een volgend album) dus een serieus tandje moeten bijsteken.

Score: 3/5

Door Gabriel M


Mazes MySpace

Album verdeeld door Bertus

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!