Magnetic Man - Magnetic Man: geapprecieerde bruggen tussen dubstep en vele andere genres
Deze week kroop dubstep delegatie Skream, Benga en Artwork onder het alias Magnetic Man uit hun kelder en stelde een nieuw, zelfgetiteld album bloot aan het zonlicht. Samen met de plaat trekt de supergroep ook het genre mee uit de underground, in de overtuiging dat het in de bovenwereld ook tijd is om dubstep het werk te laten overnemen.
De opkomst van dubstep in de commerciëlere wereld is al langer een feit. Magnetic Man is vooral een groep op de juiste plaats en, niet te onderschatten, op het juiste moment. In België en Nederland wordt deze tendens eveneens bevestigd door dubstep acts die doorheen de lage landen onder luid gejoel onthaald worden op de vele feestjes en festivals, kijk maar naar het uitverkochte Untitled! afgelopen maand. Ook Magnetic Man leverde een fingerlicking good set af op de afgelopen editie van Pukkelpop.
Natuurlijk zal dit trio’s werkje meer dan één veteraan van het genre niet bevallen door de hoge toegankelijkheid die vele van de nummers sieren. Zo leenden onder andere Katy B, Angela Hunter en vreemde eend in de bijt, soulzanger John Legend, hun stem aan enkele songs en strijken ze hiermee de typische instrumentale lijnen glad, waardoor in enkele gevallen de nummers fel naar pop hellen. Soms hebben de liedjes echter niet geleden onder de samenwerkingen. Met ‘Perfect Stranger’ levert Magnetic Man, met Katy B’s hulp, een hoogtepunt af, dankzij veruit de zuiverste vocals op het album, geassisteerd door een ongecompliceerd mooie draad van bassen doorheen het lied. ‘Crossover’, de andere samenwerking met de Britse Katy B, is nog zo een voorbeeld van een ideale correlatie tussen de alt, een bijtende bas die sierlijk afgewerkt wordt met synths, en de sopraan, een originele liefdesverklaring die Katy B aflegt.
Toch zijn het niet de vocals die het album maken tot de mijlpaal die het is in de dubstepwereld, want verrassend zijn veel van de kenmerkende wobwobwob-deuntjes niet. Het is de slimme combinatie die te vinden is op de langspeler die dubstep naar een volgend stadium zal brengen. Modderige, dansbare songs zoals ‘Mad’ en ‘Karma Crazy’ met een duistere dynamiek werden verwacht en kwamen er, maar Magnetic Man durfden gelukkig ook te flirten met lichte en rustigere klanken op ‘Flying into Tokyo’. Een even onverwacht als geapprecieerd contrast.
Iets te vaak blijft Magnetic Man op dit album echter flirten met een gebrek aan originaliteit. Een goed voorbeeld hiervan is ‘Ping Pong’, het langste nummer op de plaat, waar dan ook nog eens geen einde aan lijkt te komen. Te veel van deze gevallen vullen ‘Magnetic Man’ en zouden gemakkelijk weggelaten kunnen worden. Deze debuut-cd had nog veel intenser en spannender kunnen worden. Magnetic Man geeft te veel, en niet altijd van het goede.
Hoewel Skream, Benga en Artwork elk al betere dubstep gemaakt hebben en ze verre van experimenteel zijn geweest op dit album, mag het belang van deze supergroep niet ontkend worden. Magnetic Man vermengde hun genre met verschillende anderen, soms met succes, soms niet, maar wierpen een brug op die andere dj’s ongetwijfeld zullen oversteken.
Score: 3.5/5
door Paola Verhaert
Magnetic Man live zien kan eind 2010 in Amsterdam (ADE @ Paradiso, 22.10, info & tickets) en Gent (I Love Techno, 13.11, info & tickets).
Luister gratis naar enkele nummers van Magnetic Man op MySpace.
Album verdeeld door Sony Music.
Check ook At The Scene, de eigen blog van onze redactrice Paola en enkele vriendinnen.
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!