Kisses - The Heart Of The Nightlife: stijlvolle, romantische discopop
Overdag houdt Jesse Kivel een gitaar in de hand en voert hij samen met onder meer tweelingbroer Matt de ietwat onderschatte indiepopband Princeton aan. Als de lichten doven, kruipt hij samen met vriendin Zinzi Edmundson achter de knoppen en synthesizers en maakt hij onder de schuilnaam Kisses stijlvolle, romantische discopop. Bijna een jaar nadat de twee met de single 'Bermuda' (en een strategisch 'gelekt' demo-album) een bommetje dropten bij de allerhipste bloggers, ligt het debuutalbum 'The Heart Of The Nightlife' eindelijk in de winkelrekken.
Kivel is een groot liefhebber en verzamelaar van oude discoplaten, maar laat dat glitterhemd en die olifantenpijpen maar in de kast hangen, want 'The Heart Of The Nightlife' roept heel andere beelden op dan die van een zweterige dansvloer onder een grote glitterbal. Het album transporteert je naar de lounge van een neonroze nightclub in The Sunshine State, waar de in hawaïhemd gehesen dj vroege Frankie Knuckles-plaatjes afwisselt met Göteborgse balearica (Boat Club, Studio, The Embassy), ijskoude new wave, bloedhete 70s disco en 78-toerenplaten van oude crooners met een ferme lik brylcreem in het haar. Niemand danst, iedereen sipt aan een felkleurige cocktail en luistert en kijkt rond. 'The Heart Of The Nightlife' is dan ook een uitgesproken luisterplaat en geen dansplaat. De beats en grooves zijn subtiel genoeg om je hooguit tot wat hoofdknikken of bescheiden beenwippen te verleiden.
Opener 'Kisses' en 'Bermuda' zijn gelikte, frisse popsongs zo luchtig als het schuim op de golven van Santa Monica, in thuisstad Los Angeles. De donkere, dromerige tweede single 'People Can Do The Most Amazing Things' wordt gedragen door een zoemende gitaar en een 80s beat en titelsong 'The Heart Of The Nighlife is (letterlijk) het instrumentale kloppende hart van het album, met repetitieve gitaarlickjes en een argeloos fluitmelodietje. Alleen het zichzelf traag voortslepende 'Move On', halverwege het album, blijft - ondanks de titel - ter plaatse trappelen. Gelukkig gaat het niveau en het tempo direct daarna weer steil omhoog met de opgewekte twee-eenheid 'Lovers' en 'A Weekend In Brooklyn'. Dat laatste is een gesuikerd duet tussen Edmundson's zachte vrouwen- en Kivel's diepe bromstem. In 'Midnight Lover' droomt Kivel over een tête à tête met zijn uitverkorene en twee grote lappen steak, terwijl een funky gitaar onder een ijle synthlaag worstelt met een tropische beat. Een koud-warm contrast, overigens, waarmee Kisses doorheen het hele album speelt. De zon gaat onder bij de vertraagde calypso van 'Women Of The Club': je proeft de zilte zeelucht in je mond, verlaat de kust op het dek van een denkbeeldig luxe cruiseschip en boekt onmiddellijk een nieuwe trip op je smartphone.
Ondanks alle kleurrijke beelden die 'The Heart Of The Nightlife' oproept is het wat ons betreft géén zomerplaat, daarvoor is de ondertoon net iets te donker. Het ademt eerder een groot verlangen naar de zomer, naar plezier op een bananenboot, naar dat koele plaatsje onder je favoriete palmboom en naar dat ene onbereikbare meisje. Het is een romantisch, gepolijst en sentimenteel popalbum dat nooit cheesy wordt en je verbeelding op hol doet slaan. In een jaar waarin we overspoeld worden door 'hazy tropical jams' en stukgeprocesseerde 'hypnagogische' synthbagger is Kisses een echte verademing.
Score: 4/5
door Gabriel M
Luister gratis naar enkele nummers van Kisses op MySpace.
Album verdeeld door N.E.W.S.
Dit artikel delen met je vrienden?
Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!