Joy - Joy: Rust als grootste gemene deler

Joy is het nieuwste geesteskind van Marc Huyghens, een man die met zijn band Venus op tien jaar tijd vijf albums opnam en zowel op het podium van  Rock Werchter als op dat van het fameuze Benicassim festival kwam te staan. Na wat soundtracks, onder meer voor 'The Red Room' van Claude Berri, had Marc wel zin iets anders.

De zoektocht naar nieuwe uitdagingen kreeg een definitieve vorm toen hij Françoise Vidick en Anja Naucler tegen het lijf liep. Terwijl Anja het soort vrouw is dat je eerder in conservatoria zou aantreffen dan op poppodia, was Françoise geen vreemde in het popcircuit. Reeds vanaf haar vijftiende verzorgde ze de backing vocals voor artiesten van een zeer uiteenlopend allooi, van Adamo tot dEUS. Voor de naam Joy liet Huyghens zich inspireren door een biografie van de mode-ontwerper Jean Patou, en meteen had hij alle troeven in handen om een nieuwe carrière tegemoet te gaan.

Te oordelen naar de muziek die op dit debuut staat, heeft deze man zijn buik vol van festivalweides en het bekende rockconcept. Als de negen nummers die je hier op terug kan vinden één gemene deler zouden hebben, dan is het die van de rust wel. Met invloeden die gaan van post-rock, Americana, neoklassiek tot zelfs een vleugje blues weet dit trio op geslaagde wijze voor een evenwichtige plaat te zorgen die vooral liefhebbers van labels als Bella Union zal weten aan te spreken.

Velen kunnen dit muziek voor zageventen vinden, terwijl anderen dan weer de loftrompetten zullen bovenhalen. Jij bent de lezer en dus koning, feel free om zelf uit te maken aan welke kant je staat.

Score: 3/5

Door Didier Becu


Joy speelt in de lente van 2011 live tijdens Les Nuits Botanique op 21.05, samen met Low en Sleepingdog (info & tickets)

Album verdeeld door PIAS via Humpty Dumpty Records

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!