Joseph Arthur - The Graduation Ceremony: in de goede richting geëvolueerd

Op een gegeven moment leek de grote droom waarheid te worden voor Joseph Arthur. Zijn single 'Honey and the Moon' werd opgepikt door de populaire Amerikaanse jongerenserie 'The O.C.' en miljoenen tienermeisjes smolten weg bij het charmante liefdesliedje. Het zal Arthur zeker geen windeieren gelegd hebben, maar de verhoopte grote doorbraak bleef toch uit. Sindsdien zweeft de singer-songwriter qua succes nog steeds tussen de mainstream en de alternatieve scene in, en dat is ook waar je zijn muziek het best kan positioneren. Arthur is niet melig of ondubbelzinnig genoeg om het rijtje met James Blunt en John Mayer te vervolledigen. Anderzijds zijn de nummers die hij schrijft toch te poppy en romantiserend om ver buiten die scene geapprecieerd te worden. Wij zijn echter grote liefhebbers van die muzikale tweestrijd en die appreciatie geldt op 'The Graduation Ceremony' meer dan ooit.
 
Hoe mooi de albums van Arthur ook keer op keer zijn, het dient toch gezegd te worden dat consistentie nooit het sterkste punt van de man geweest is. Absolute meesterwerkjes werden altijd een beetje verduisterd door de schaduw van de net iets te talrijke matige liedjes die elk album wel telt. Met zijn nieuwe, opmerkelijk complete plaat lijkt Joseph daar echter verandering in te willen brengen. Het aantal wisselvallige songs op 'The Graduation Ceremony' is miniem en het aantal klasbakken is opvallend gestegen in vergelijking met ouder werk.
 
Arthur haalt zijn slag eigenlijk al thuis in de eerste vier nummers. 'Out On A Limb' doet denken aan de oude publiekslieveling 'In The Sun' en is, hoewel meer gepolijst dan laatstgenoemde, zeker even mooi.'Horses', met een interessante wending in stemtechniek voor de zanger, 'Almost Blue' en vooral het intense 'Someone To Love' slagen erin hetzelfde niveau als de opener te handhaven. Arthur kennende dachten we dat we daarmee wellicht door de lichting topsongs voor deze plaat heen waren, maar niets blijkt minder waar. Verderop betovert de Amerikaan ons nogmaals met onder meer 'This Is Still My World', 'Love Never Asks' en 'Midwest'. Dan neemt een mens er het wat gezaperige materiaal al een stuk gemakkelijker bij. Mooi om een artiest na zoveel jaren nog te zien evolueren.
 
Score: 4/5
 
Door Laura Van Eeckhout


Joseph Arthur website

Album verdeeld door Bertus

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!