Interview We Have Band - Je zou je zorgen maken als band als je album niet lekte

Op 11 maart bevinden we ons in de Witloofbar van de Botanique voor een interview met We Have Band, één van de meest beloftevolle acts van 2010. Behalve beloftevol zijn ze ook nog eens enorm sympathiek. Darren is de luide flapuit terwijl Thomas en Dede (ja, een koppel) zich iets meer op de achtergrond houden, waarbij Dede vaak Thomas aanvult. Indiestyle collega’s Gerlin en Jarri vuren elk enkele vragen af.



Gerlin: Als ik me niet vergis werkten jullie voorheen allemaal bij een platenlabel. Wanneer beslisten jullie daar te stoppen werken en een band te beginnen?
Darren: Zo ging het niet bepaald. Ik bedoel, het is echt een leuke plaats om te werken uiteraard, maar wat betreft de band… Dede en Thomas waren daar eerder al vertrokken omdat ze zouden gaan reizen, ze trokken naar Zuid-Amerika. En ik ging weg omdat ik gewoon met andere dingen bezig was. We leerden elkaar daar kennen maar de band begon pas nadat we er vertrokken.
Thomas: Ik had altijd muziek gespeeld, in enkele kleine bands. Ik was daar sowieso al mee bezig. Veel mensen lijken te denken dat we één of ander meesterlijk plan hadden waarin we eerst alles over de industrie leerden, dan vertrokken en een band startten – wetende hoe het allemaal werkte. De groep kwam veel meer per toeval tot stand.
Dede: Ik werkte daar wel maar ik wou nooit in een band zitten of zingen of optreden. Het gebeurde per ongeluk. In de positieve zin dan. Een platenlabel is een leuke plaats om te werken hoor.

Gerlin: Ja, ik kan er van meespreken, ik deed vorig semester stage bij een label.
Thomas: Misschien zit jij wel in een band binnen enkele jaren of misschien zit je al in een band!

Gerlin: Nee, ik denk het toch maar niet. Ik kan geen instrument bespelen en ik kan al zeker niet zingen! Je weet natuurlijk nooit maar toch…
Darren: We’ll see, we’ll see (lacht). Misschien komen we elkaar nog wel tegen op een festival in de toekomst!

Gerlin: Ik vond het een vrij ironische situatie omdat vaak wordt gezegd dat mensen die in de muziekindustrie werken gefrustreerde muzikanten zijn.
Darren: Dat zijn ze ook denk ik, veel van hen! ’t Is wat je doet he? Wanneer je een kunstenaar bent denk je ‘ik wil een job in een galerij’ of zoiets. Wel, je hebt twee routes. Je hebt ofwel die route ofwel…. Da’s wat ik heb gedaan. Wanneer ik vertrok begon ik te werken in een bar. Ik probeerde de andere route: ik was niet zo goed in mijn job. Ik vergeet dingen, ik ben niet zo goed met administratie. Ik wou een baan waarin je, zelfs wanneer je aan ’t werken bent, nog aan je muziek kan denken. Dat kon met die andere job niet zo makkelijk.

Jarri: Waarom kozen jullie voor de naam We Have Band?
Dede: Het was de enige naam, er waren geen andere namen om uit te kiezen. Het is een statement, iets kinderachtig, zo van ‘hier zijn we, dit zijn wij’.
Darren: De naam was er al voor we iets van muziek hadden gemaakt. Het hing nergens aan vast, het was onafhankelijk van alles.

Gerlin: En dan kozen jullie de naam WHB (ook een nummer op de plaat) voor het album, wat duidelijk We Have Band afgekort is.
Thomas: Da’s een deel ervan maar ’t was eveneens het eerste nummer dat we ooit schreven tijdens de eerste nacht dat we samen kwamen om muziek te maken. Er waren verschillende namen voor het album maar we kozen hiervoor omdat we wel van die simpliciteit houden.

Jarri: De eerste zin van dat nummer gaat als volgt ‘we came from nowhere with a certain dedication and devotion’. Is dat een statement dat jullie maken omdat jullie nog niets met muziek hadden gedaan voorheen?
Thomas: Het was nogal ‘hier is het’ ja.
Dede: Het kwam ook van nergens. Het was een ongeplande band, het was er gewoon plots.
Darren: Er was ook een subplot waarin het over aliens gaat maar dat loopt samen met ons verhaal. Wij en de aliens (lacht).

Gerlin: Ik vind het persoonlijk een goede naam voor het album. Jullie brachten dan wel verschillende singles uit voor deze langspeler maar het voelt meer als een geheel nu.
Thomas: Het is leuk dat te horen. Heel veel mensen zeiden ons dat ze verrast waren wanneer ze het hoorden maar het is leuk dat jij het als een geheel ziet, want dat was ook onze bedoeling. Sommige mensen zeiden dat ze een beetje geshockeerd waren toen ze het eerst beluisterden maar waarom? Het is niet alsof we een album hadden uitgebracht hiervoor.

Gerlin: We hebben allebei het album gehoord – legaal welteverstaan – en we houden er echt van.
Thomas: Ja, ’t is gelekt!
Darren: HET IS GELEKT! Het is een vreemd gevoel, we hebben het er nog niet echt over gehad. Het gebeurt gewoon.
Thomas: Ik denk dat je je zorgen zou maken als band als je album niet lekte.
Darren: Als niemand het zou willen… Je zou denken, waarom geeft niemand er iets om?! (algemene hilariteit)

Gerlin: Het gebeurt gewoon altijd nu. Maar mensen lijken zich stilaan te realiseren dat ze gewoon muziek stelen, ze stelen iets waar mensen veel hard werk instaken.
Darren: Ik denk dat je er ook anders naar luistert. Mensen oordelen zo snel, je moet het meer dan één luisterbeurt geven. Misschien dat, als je iets koopt, je meer je tijd kiest om het op te leggen. Wanneer het een gelekt exemplaar is speel je het gewoon en denk je er niet over na.

Jarri: Jullie album werd geproduceerd door Gareth Jones. Was het een leuke ervaring met hem te werken, aangezien hij reeds met Grizzly Bear, Interpol, Depeche Mode etc. werkte?
Thomas: We hebben slechts 4 weken met hem doorgebracht eigenlijk.
Darren: Hij heeft gewoon de bijkomende productie gedaan. Het mixen was zijn voornaamste job, hij heeft het zowat afgemaakt.
Thomas: Het was een heel goed proces maar we weten niet hoe we zullen werken in de toekomst. Niet dat je dat had gevraagd maar ik was gewoon aan ’t denken… (lacht)
Darren (lacht luid) Dat vroegen jullie dus niet.

Gerlin: Is er een moment geweest waarop jullie dachten ‘we hebben absoluut de juiste keuze gemaakt door met deze band te beginnen’?
Darren: Voor mij kwam dat al heel vroeg.
Dede: In November 2008 toen we begonnen te toeren…
Thomas: Ik denk dat het zelfs daarvoor was, toen we aan het reizen waren. We checkten de MySpace en zagen al die data die geboekt werden.
Dede: We praatten eigenlijk dagelijks met Darren. We zagen het allemaal vorm krijgen… en ik raakte in paniek (lacht). Op den duur vertelden ze het me niet meer om me niet nerveus te maken.
Thomas: We beseften dat er geen weg terug meer was.
Darren (lacht) Ja dat was een betere vraag geweest: ‘Wanneer beseften jullie dat je eigenlijk vastzaten en niet meer terug konden?’.
Dede: Het was allemaal weer nieuw toen we terugkeerden. We moesten alles opnieuw doen – zo leek het toch. De boekingen kwamen binnen, Darren deed enkele interviews en we realiseerden dat het echt volop aan de gang zou zijn bij onze terugkomst.
Thomas: Dan speelden we een festival in Rennes in november en daardoor kregen we ook weer veel boekingen. We wisten in 2008 dat 2009 crazy zou worden en dat was een goed gevoel.

Gerlin: Gaan jullie naar SXSW?
Thomas: Dat hebben we vorig jaar gedaan.
Dede: Ditmaal doen we promotie en onze UK tour begint binnenkort.
Thomas: We zijn naar zoveel muzikale evenementen geweest maar SXSW was echt geweldig.
Dede: Het was een beetje een droom. En het is er warm, héél warm.
Darren: Onze uitrusting door de straten sleuren en denken ‘oh god, niet nóg een optreden!’ (lacht). De laatste avond was te gek voor woorden! We speelden met Wild Beasts en we waren uitgeput maar het was onze beste show die we hebben gespeeld.
Dede: Ik dacht, toen we terug in het hotel waren, ‘ik kan dit niet’. Het was ons elfde concert in vier dagen en ik was ook nog eens ziek, ik had een erge hoest. Maar wanneer we op het podium stonden ging ik er echt voor. Ik gaf alles en het was geweldig. Iedereen was aan ’t dansen, het publiek was fantastisch. Helaas kregen we niet de tijd om andere bands te zien. We hadden zelf zo’n druk schema.

Jarri: Jullie werkten recent een Europese tournee af, wat waren jullie hoogtepunten?
Darren: We hadden veel goeie ervaringen. Hier spelen (in België dus, nvdr.) was fantastisch.
Dede: Eén van onze favorieten avonden van de tournee.
Darren: Het was de eerste en het was zo’n fantastisch begin van de tournee. De respons van het publiek was fantastisch en het was erg druk. Er was ook nog es geen voorprogramma dus iedereen was stilletjes aan ’t wachten op ons. We waren een beetje nerveus eigenlijk omdat je normaal een support hebt die de boel dan een beetje opwarmt.

Gerlin: En jullie komen terug, naar Les Nuits Botanique! Jullie vinden het vast geweldig : een superleuke sfeer met een tent buiten en verlichting enzo..
Jarri: En jullie spelen met Tanlines!
Darren: It’s gonna be a right party, ik kan al niet wachten.
Dede: We spelen met andere bands? Jullie lijken er meer over te weten dan ons. Maar het wordt sowieso geweldig!

Jarri: De videoclips voor You Came Out en Divisive zijn vrij artistiek. Jullie staken er duidelijk veel tijd in, waarom die moeite?
Thomas: Waarom niet? Er waren enkele mensen die ideeën suggereerden en wij konden uit die verschillende opties kiezen. We houden echt van het visuele, van beweging en van kleur.
Dede: We houden van het fysieke aspect.
Darren: Ik denk dat sommige bands gewoon de kans verspillen. Als je een videoclip gaat doen, doe het dan goed. Het is zoals artwork, het is nog maar es een opportuniteit om jezelf uit te drukken. Om eerlijk te zijn, voor we video's deden waren we geen videojunkies of zo maar we houden wel van geweldige videoclips. We realiseerden ons eigenlijk niet dat er zoveel mensen op reageerden. We denken nu al aan de volgende clips, we willen het altijd interessant houden.
Dede: Ze voelden ook gewoon juist en ze werkten heel goed.

Jarri: Jullie genre dan. Veel mensen beschrijven het als electro pop, ik zou eerder zeggen disco rock. Hoe zouden jullie je geluid beschrijven?
Dede: Electro pop disco rock? (lacht)
Darren: We beschrijven het gewoon niet. We hebben geen probleem met andere mensen die het doen, we zijn niet zo van (met dramatische stem) ‘oh my god, we can’t be genred!’. Voor sommige dingen is het noodzakelijk maar we hebben zelf nooit de nood gevoeld het te doen.
Thomas: Het is ook gewoon moeilijk omdat onze nummers zo verschillend zijn.
Dede: Ik vind het wel cool hoe mensen het beschrijven, het zegt iets over wat ze erbij voelen.

Gerlin: Ik denk dat het hele begrip genre een beetje belachelijk aan het worden is. Het nieuwste, hippe genre heet bijvoorbeeld chillwave. Chillwave?!
Darren: Dat klinkt heel slecht!
Thomas: Wat is het?!
Darren: Wat zijn al die dingen toch? The Drums zijn blijkbaar surf, it doesn’t make any sense. En uiteindelijk gaat dat ook enkel over de singles. Kan je zo een volledig album beschrijven?
Thomas: Ik zou het gewoon alternatief noemen.

Jarri: Hmm ja, maar alternatief is zo van ‘we willen anders zijn’.
Thomas: Maar er is toch echt een duidelijk verschil? Er is mainstream muziek en dan is er alternatief. Oh shit, en dan is er ook nog crossover (lacht).
Darren: Oh nee! Misschien is ons eerste album alternatief en beginnen we dan aan crossover en daarna mainstream. En dan weer alternatief – tot niemand het nog koopt (algemene hilariteit). Ik weet ’t niet.

Gerlin: Over mainstream gesproken. Zijn er soms muzikale guilty pleasures die jullie hebben? Dingen waar je naar luistert maar aan niemand anders zou vertellen – behalve ons dan uiteraard!
Darren: Weet je, dj’en is daar goed voor.
Thomas: Voyage Voyage bijvoorbeeld of… Ken je dat nummer?

Gerlin: Ik denk het wel maar ben niet helemaal zeker. Kan je ’t es voor me zingen?
(Darren zingt)
Ik ken het enkel omdat Kate Ryan, een Belgische, er een cover van maakte.
Darren: Het origineel is geweldig!
Thomas: Er was ook iets gisteren dat we…
Dede: Oh, Blackstreet met No Diggity!
Darren: Lionel Richie’s All Night Long doet het ook altijd goed op een feestje (neuriet de melodie). Popmuziek is een beetje… Soms kan het op het randje zijn. Michael Jackson’s popsongs waren belachelijk maar ze waren duidelijk fantastisch. We hebben geen duidelijke guilty pleasures denk ik.
Thomas: Geen Enya of… Céline Dion.
Darren: Geen Enya, nee (lacht).
Dede: Ik vind Flashdance wel leuk.

Gerlin: De laatste vraag gaat ook over populaire muziek. Kan je de intro van Lady Gaga’s Bad Romance correct zingen?
Darren: Ik ken het een beetje. Ooh la la la la. Is dat het?

Gerlin: Niet volledig, het begint met ra ra ra ra ra.
Dede: Ik ken het liedje niet eens.
Darren: Ze is VEEL op tv id UK.
Thomas: Ik kan het refrein van Paparazzi zingen.
Darren: Ik vind haar wel leuk eigenlijk. Ze moet vast uitgeput zijn, ze doet alles.
Thomas: Ze heeft alleszins geen pr meer nodig, ze heeft jullie hulp niet nodig (lacht).
Dede: Haar album behaalde diamant.

Gerlin: Serieus? Kopen zoveel mensen nog cd’s?!
Darren: Wel, 10 miljoen mensen hebben alvast het hare gekocht. Ze heeft het gedaan, ze heeft iets gedaan. Dat is alles wat we zullen zeggen ‘ze heeft iets gedaan’ (lacht).
Thomas: GAGA!

En zo sluiten we het interview passend af. We Have Band treedt in de lente van 2010 op in Amsterdam (London Calling/Paradiso, 24.04), Utrecht (Tivoli, 25.04), Enkhuizen (Landje Van Pop Festival, 05.05) en Brussel (Botanique, 07.05). Voor beschikbaarheid van tickets en verdere info verwijzen we je graag naar de site van de zaal of het festival in kwestie.

door Gerlin Heestermans en Jarri Van der Haegen

Links:
We Have Band MySpace
London Calling
Tivoli
Landje Van Pop
Botanique
Neon Enlightenment, de eigen blog van onze redactrice Gerlin
Disco Naïveté, de eigen blog van onze redacteur Jarri

Dit artikel delen met je vrienden?