Interview The Sedan Vault - We staan met één been in de underground scène en met het andere in de mainstream

The Sedan Vault is één van de meest interessante groepen die er op dit moment rondlopen in Belgïe. Ze stonden dan ook niet voor niets geprogrammeerd in concertclub De Kreun in Kortrijk. Daar verzorgden ze het voorprogramma van Paramount Styles. Flarden van hun optreden werden zelfs rechtstreeks uitgezonden op Studio Brussel, in het kader van Clubsidedown. Indiestyle vatte bassist Frederick Meeuwis bij de kraag voor een uitgebreid interview.

Dag Frederick, hoe vonden jullie het optreden?
F: We vonden het best wel cool eigenlijk. Het was een leuke show. Wel wat raar met dat podium op het podium maar toch wel fijn. We zijn trouwens bijzonder blij dat we er door Studio Brussel uitgepikt werden om hier te mogen spelen.
Studio Brussel zond flarden van het optreden uit in het kader van Clubsidedown. Brengt het extra druk met zich mee, wetende dat je live te horen bent op Stubru?
F: Wel, het is natuurlijk niet de eerste keer. Toen we enkele jaren terug op Pukkelpop stonden waren we ook live te horen op de radio, evenals op Eurosonic dit jaar. Het brengt wel wat zenuwen met zich mee hoor. Als een drummer zijn drumstok verliest, dan zie je dat ook als je rechtstreeks staat te kijken. Op de radio is dit niet zo. Ik kan me wel inbeelden dat mensen zich dan afvragen wat er met de drummer aan de hand is, simpelweg omdat ze niet zien dat die een drumstok verloor. Het zorgt er dan ook voor dat we veel geconcentreerder moeten zijn dan bij een gewone show.
Het kan al eens gebeuren dat er wat meningsverschillen zijn binnen een band, is dit ook zo bij jullie? En maakt dat het dan niet extra zwaar dat 3 bandleden broers zijn?
F: Ik heb het gevoel dat dit het net vergemakkelijkt. Als er een slecht idee valt, dan gaan wat dat ook meteen afblazen en broers kunnen dat van elkaar meer aanvaarden dan vrienden. Soms zijn we dan ook wel eens hard voor elkaar, maar dat maakt volgens mij de muziek ook veel beter. Ik kan me wel inbeelden dat het bijvoorbeeld lastig is voor de drummer omdat die zich dan ook voor een stuk moet aanpassen aan ons. Meestal gaat hij dan ook net zo hard doen tegen ons. Het is ook wel zo dat we veel hechter zijn op tours. Je hebt gewoon minder last van heimwee want je broers reizen altijd mee en dat maakt het toeren dan ook veel gemakkelijker, vind ik.
Jullie familie lijkt wel gebeten door de muziekmicrobe. Zaten er nog muzikanten in de familie? In eerdere generaties dan?
F: Onze familie is enorm bedreven binnen de muziek. Onze nonkel is een professionele jazzgitarist en schrijft ook songs voor EMI. Maar ook onze vader en onze opa waren bezig met muziek. Het is ook zo dat in ieder gezin van de familie wel iemand zit die muziek maakt. Vroeger gingen we al eens vaak een jamsessie doen met onze neven. We zijn ook echt wel van kleins af opgegroeid met muziek. Ik speel immers naast bas ook drum en was in mijn kindertijd al druk bezig met het drummen op dozen van Ijsboerke.
Zijn jullie ook geïnteresseerd in andere muziek? En in welke muziek dan vooral? Waar vinden we jullie muziekstijl vooral?
F: We hebben een zeer brede muzieksmaak. Dat gaat van hiphop over rock naar dance. We staan daar ook echt voor open. Dat uit zich ook in onze muziek, in die zin dat we echt wel heel breed gaan met The Sedan Vault. Alles kan en alles mag, daarom dat ieder album van ons ook verschillend zal zijn.  Ons grote voordeel is dat we een keyboardspeler hebben. Daar kun je echt heel breed mee gaan op gebied van klanken. Door die synthesizers heeft ook ieder nummer zijn eigen sfeer. Dat is wel belangrijk, vind ik.
Ik zag onlangs een schitterend filmpje van jullie AB Session waarin je “Communism By the Gallon” speelt. Jullie braken daar de boel letterlijk af. Alles werd aangeraakt of veranderd van plaats. Genieten jullie van zulke sessies? Wat maakt dit enigszins speciaal?
F: Ja, die AB-sessions staan eigenlijk voor Acoustic Backstage-sessions. Voor ons was dat een enorme uitdaging omdat wij anders nooit akoestisch spelen. We hebben dan maar “Communism By The Gallon” volledig herwerkt en totaal gestript om het akoestisch te brengen in die sessie. We vinden dat wel interessant omdat je dan ook je nummer eens kunt bekijken vanuit een volledig andere ooghoek en merken dat onze melodieën ook blijven bestaan als we alle effecten weglaten. Voor Fnac deden we ook iets gelijkaardigs. Als je altijd hetzelfde doet, is dat op den duur ook niet meer boeiend hé.
Arno verzorgde de sublieme intro. Hoe komen jullie erbij om dat aan Arno te vragen? Kenden jullie hem al?
F: Wel, we zochten eigenlijk vooral naar een stem die karikaturaal was en aangezien Arno volgens ons de meest karikaturale stem van België bezit, hebben we hem gevraagd. Via onze geluidsman, een zeer goede vriend van Arno, kwamen we redelijk vlug met hem in contact. We hebben hem wat live-cd’s en muziek doorgestuurd en hij vond dat zeer cool om doen. Wij wilden eerst dat hij iets in het Frans inzong maar hij vroeg om het in het Oostends te doen omdat hij daarmee nog nooit iets gedaan had. Daar hadden wij natuurlijk geen problemen mee.
 De nieuwe klinkt weer heerlijk chaotisch. Jullie worden in de pers al eens vergeleken met The Mars Volta, in hoeverre beïnvloeden ze jullie?
F: Ik denk dat er vooral heel veel elementen in onze muziek dezelfde zijn als van The Mars Volta. Dat komt vooral de bezetting: we hebben iemand die keyboard speelt, we werken ook heel vaak met percussie in onze nummers en Rutger kan ook heel hoog zingen. Het is ook zo dat we allemaal heel erg fan zijn van The Mars Volta en de voorloper At The Drive In. In die zin is het ook normaal dat hun invloeden wat doorsijpelen in onze muziek. En dat zijn niet de enige bands hoor, zo zullen er ook wel invloeden zijn van andere bands die we goed vinden, zoals bijvoorbeeld The Klaxons. Toch wil ik wel benadrukken dat wij wel degelijk fel verschillen van The Mars Volta. Zij maken niet echt songs, het zijn meer lang uitgerokken jamsessies terwijl The Sedan Vault veeleer songgericht is.

Terwijl we aan het praten zijn, komt drummer Johan Buyle er ook bij zitten. Waarop hij maar al te graag Frederick bijstaat in het interview.

Vergeleken met jullie andere plaat “Mardi Gras” klinkt “Vanguard” iets toegankelijker. Was dat ook jullie bedoeling?
F: Nee, daar is eigenlijk niet over nagedacht. Hij is misschien net toegankelijker doordat onze nummers veel compacter zijn dan op “Mardi Gras”. We wilden gewoon iets nieuws doen, iets dat nog meer The Sedan Vault is. Ik denk dat we daar op ons laatste album goed in geslaagd zijn, en ik hoop alvast dat onze volgende nog meer The Sedan Vault is.
J: Het is ook wel zo dat er veel meer variatie zit in “Vanguard”. Misschien is de plaat net daarom ook iets toegankelijker.
F: Ja, we gaan wel meer richtingen uit met “Vanguard”.
Jullie rijgen de nummer 1-plaatsen in diverse lijstjes aan elkaar. Iedereen is uitermate lovend over jullie plaat. Hadden jullie dat zelf verwacht?
F: Je moet er sowieso van uitgaan dat het tweede album veel meer aandacht krijgt dan het eerste. Maar we hadden inderdaad niet verwacht dat deze plaat zo lovend ging ontvangen worden.
J: We stijgen ook langzaam hé, het is niet zo dat we in één klap tot de top zijn gegaan. Het blijft dus hard werken om resultaat te halen en daar is vooral veel promo voor nodig. We spreken ook veel meer een niche aan dan een breed publiek. Wij moeten dus heel hard werken om in die lijstjes te blijven staan of om er überhaupt in te raken.
Naast flinke energiestoten ontdekken we ook enkele rustige momenten op de plaat. Dat verrast ons eerlijk gezegd. Was het jullie intentie om enkele rustpunten te creëren?
F: Ja, ergens was dat wel bewust, want platen die van begin tot het einde knallen, zoals bij hardcore bands soms het geval is, die blijven niet boeien. Op de duur werkt dat ook op de zenuwen van de luisteraar. We hebben die rustpunten weloverwogen ingelast volgens de opbouw van de plaat. We schrijven ook tot we genoeg materiaal hebben en dan puzzelen we dat zowat in de plaat in. Het is niet zo dat we wilden starten met een volledig rustig begin en dan knallen op het einde. Er moet volgens mij echt wel een draad inzitten.
“Communism By The Gallon” is mijn favoriete nummer van de plaat, maar welk nummer is jullie favoriet?
F: Voor mij is dat “Autochtonic”, want daar zit alles van The Sedan Vault in vervat. Het klinkt vrij experimenteel, stevig en kan echt diverse kanten uitgaan. De structuur zit ook bijzonder goed. De elementen  die The Sedan Vault typeren zijn vooral dat er een goede melodie is, dat het vrij stevig klinkt en dat het voor een stuk ‘beredeneerde noise’ is. Het nummer kan halverwege alle kanten uit, maar keert dan toch terug naar het begin. Het is niet zo dat we in het rond gaan rammen. Ik kan je overigens ook vertellen dat “Autochtonic” de volgende single is.
De zomer komt stilaan dichterbij. Dat wil zeggen dat ook de festivals naderen. Jullie komen binnen minder dan een maand terug naar Kortrijk om te spelen op Novarock. Kennen jullie het festival al?
F: Ja, ik ken het van naam en ik had de line-up van vorig jaar ook gezien. Het lijkt me wel een tof festival en het stond zeker op ons verlanglijstje, naast onder meer Groezrock. Het is ook leuk dat we op de affiche staan tussen mainstream bands als Zita Swoon en A Brand. Dan komt er ook eens mainstream publiek naar je show kijken, en zelfs al vinden er slechts 30% van die bezoekers je muziek goed, dan zijn dat toch 30% mensen die we kunnen overtuigen en die ons leren kennen. Dat maakt Novarock zeer interessant voor ons.
Jullie staan geprogrammeerd op het kleinere podium, de Rambla. Was het niet jullie ambitie op dat grote te staan? Of wilden jullie specifiek in die kleine Rambla staan?
F: Daar hebben we niet zelf voor gekozen, dat wordt geregeld door ons boekingskantoor. Op zich vinden wij dat wel oké. We staan daardoor vrij laat geprogrammeerd, ietwat in het zog van de grotere groepen. En als je later speelt, is er ook meer volk. En als die al enkele pintjes op hebben, worden die vanzelf al wat losser. We vinden het ook gezelliger op kleine podia. Mocht Pukkelpop ons laten kiezen tussen het hoofdpodium en de Marquee, dan zouden wij ook kiezen voor de Marquee. Op die grote podia lopen wij toch heel vaak verloren.
Stel dat jullie zelf een line-up in elkaar zouden mogen steken voor Novarock volgend jaar, wie zou er dan zeker niet mogen ontbreken?
F: Hitch, Goose, The Hickey Underworld, Confuse The Cat en Soon.
Bij die vijf namen noem je er twee van Kortrijk op, met name Hitch en Goose, is dat toevallig?
F: Eigenlijk wel ja, ik vind Hitch echt een hele goede groep, ik vind het vooral cool dat ze hun eigen ding doen en niet rondkijken naar de rest. En Goose heeft op een korte tijd de hele wereld rondgereisd, dat vind ik best wel knap. Ik ben ook enorm benieuwd naar hun volgende plaat.
Waarom kies je voor The Hickey Underworld, Confuse The Cat en Soon?
F: The Hickey Underworld doen ook waar ze zin in hebben hé. Ik heb ze nog maar één keer gezien na Humo’s Rock Rally en toen vond ik ze echt heel goed klinken. Confuse The Cat en Soon zijn dan weer goede vrienden van ons. Confuse The Cat vind ik vooral cool omdat ze heel vaak nieuwe elementen gebruiken in hun muziek, ook al blijven ze binnen het genre. Soon kennen we al langer en we zitten trouwens ook deels op hetzelfde label nu. Maar dat zijn ook mensen waarmee we rondhangen buiten de optredens.
Er is één vraag die ik jullie moet stellen van een kennis. Jullie staan op 18 april ook geprogrammeerd op Groezrock. Wat vinden jullie daar zelf van? Zien jullie dat zitten?
F:  We zien dat best wel zitten. Er zijn natuurlijk heel wat bands die 80% eenvoudiger zijn dan ons qua structuur. Ik ben dus wel bang dat er mensen zullen afhaken omdat ze het als te ingewikkeld ervaren. We zijn ook wel een beetje de vreemde eend in de bijt in de line-up. Maar twee weken geleden stonden we in Gent als voorprogramma van Helmet. Het publiek ontving ons aanvankelijk ook maar lauw, maar gaandeweg de set konden we steeds meer mensen overtuigen. Ik hoop dat dit ook het geval zal zijn op Groezrock. Het is ook wel zo dat we er een nieuwe markt mee kunnen verkennen. Ik durf te zeggen dat we met één been in de underground scène staan en met het andere in de mainstream, door De Afrekening en consoorten. Dat op zich is wel een interessant gegeven.
Als jullie er één zomerfestival zouden mogen uitpikken om er op het hoofdpodium te staan, welk zou dat dan zijn? En waarom?
 F: Het zou maar al te gemakkelijk zijn om Pukkelpop  te zeggen maar dat hebben we al gedaan, dus zou ik veel liever op Boomtown staan in Gent. Dit openluchtfestival, dat plaatsvindt tijdens de Gentse Feesten, heeft altijd een zeer interessante programmatie en locatie gehad. Het is ook wel zo dat het Gentse volk open staat voor onze muziek. En we speelden er nog nooit, dus het zou zeker leuk zijn mochten we daar mogen aantreden deze zomer.
Laat ons dan maar hopen dat jullie die organisatoren kunnen versieren. Bedankt voor het interview Frederick.

door Vincent Coomans

Links:
The Sedan Vault MySpace
The Sedan Vault homepage
De Kreun
Novarock

Regelmatig Indiestyle updates ontvangen? Klik hier en maak je lid van onze Facebookgroep