Interview The Future Dead - We zouden niet willen evolueren tot wat Weezer nu maakt

Er zijn artiesten die het interviewers een flink stuk gemakkelijker maken. The Future Dead opereert vanuit Gent. Toch deed zanger Pieter Desmyter de moeite om tot Ieper, thuisbasis van ondergetekende, te komen. Toegegeven, het had wat met zijn roots te maken. De man is zelf afkomstig van Vlamertinge, een deelgemeente van Ieper, en maakte van de gelegenheid gebruik om nog eens een aantal familiebezoeken te doen. We spraken af in een gezellig café waar we elkaars aanwezigheid pas gewaar werden nadat we beiden al een minuut of vijf aan een verschillend tafeltje zaten. En zeggen dat er GSM’s zijn die foto’s tonen tijdens het bellen…



Indiestyle: Dag Pieter, laten we maar meteen ter zake komen. Ik grijp graag terug naar Westtalent 2007 als startpunt. Toen werd immers al duidelijk dat jullie talent hadden. Toen jullie later Cera Rockt wonnen, bleken die vermoedens niet vergezocht. In welke zin heeft jullie deelname aan deze rock rally’s de band een boost gegeven?
Sowieso zet het een aantal zaken in gang. Mensen horen je naam en die raakt bekend. Niet alleen bij vrienden en kennissen, maar vooral bij mensen die je nog niet kennen. Dat vind ik net het belangrijkste, dat mensen weten wat je doet.

Indiestyle: Zijn rock rally’s de enige manier om dit te bereiken, denk je?
Zo cru zou ik het niet durven stellen. Tegenwoordig zijn er veel andere manieren om een stap verder te zetten. Ik denk aan sociale media als Facebook, Myspace, Bandcamp en zo. Rock rally’s geven die bands veeleer een schop onder de kont. Toen ik jonger was, ging ik je mij dat echter niet horen zeggen.

Indiestyle: Waarom niet?
Goh, ik vind rock rally’s zelf niet zo tof. Het blijft immers een competitie, terwijl muziek veeleer iets is dat organisch moet groeien. Een contradictie pur sang. Pas op, ik besef al te goed dat het de ideale manier is om je muziek op brede schaal te delen.

Indiestyle: Ruim vijf jaar later stellen jullie je debuutplaat ‘Ways of New Amusement’ voor. Hij komt nogal laat als je het zo bekijkt. Is daar een reden voor?
Dat komt vooral omdat het zeer traag ging. En omdat we nogal ‘lui’ zijn. Het duurde vaak erg lang tegen dat alles afgewerkt raakte.

Indiestyle: In een interview met Poppunt las ik dat de plaat nochtans in 2009 al ingeblikt was. Hadden jullie dan te maken met struikelblokken?
Toch wel, op financieel vlak bijvoorbeeld, we hadden heel wat geld nodig. De plaat was dan wel ingeblikt, ze moest ook nog gemixt en gemasterd worden. Op dat moment kun je het vergelijken met het ontwikkelen van een product, al wil ik muziek helemaal geen product noemen. We wilden het zo goed mogelijk doen. We hadden dus wat tijd nodig om de nummers echt goed te spelen. Bovendien stopte onze bassist kort na de opnames. En vergeet ook niet dat we daarna onze muziek nog moesten voorleggen aan een label.

Indiestyle: Uiteindelijk vond je een label en verscheen hij dit jaar. Ben je er tevreden mee? Heb je er zelf nog naar geluisterd?
Ja, maar dan puur technisch, luisteren naar welbepaalde klanken en zo. Het is iets dat ik echt niet zo graag doe. Ik vind het sowieso al niet leuk als vrienden of familieleden de plaat opleggen als ze mij op bezoek krijgen. Dit neemt niet weg dat ik er wel tevreden en trots om ben.

Indiestyle: De productie was in handen van de in onze contreien stilaan legendarische Pascal Deweze (Sukilove, Broken Glass Heroes). Hoe zijn jullie bij hem terechtgekomen?
Wel, we hadden een nummer opgenomen op 7” en die had hij via-via gekregen van iemand. Toen we kort daarna moesten optreden in de Charlatan, trok onze bassist zijn stoute schoenen aan en vroeg hem gewoon om te komen kijken. Na het optreden zijn we met Pascal gaan praten en vrijwel het eerste dat hij zei was: “jongens, jullie moeten geen EP maken, wel een volledige CD”. Aanvankelijk leek dat financieel niet haalbaar. Toen we Cera Rockt wonnen, was dat precies wel mogelijk.

Indiestyle: In welke zin?
We kregen zes dagen opnametijd in La Chapelle cadeau. Pascal Deweze had toen al ingestemd om onze plaat op te nemen. Dat was wel vreemd want door die overwinning mochten we de studio in met Jeroen Swinnen. Gelukkig kenden beide heren elkaar en besloten ze samen te werken bij de productie. De puzzel viel toen echt in elkaar.

Indiestyle: Hebben jullie dan later nog iets afzonderlijk moeten opnemen?
Ja, we hadden niet genoeg tijd om de zang op te nemen. We hadden wel vocals omdat we het in overdub hadden opgenomen, maar daar was toch nog wat werk aan. Die hebben we dan nadien nog eens afzonderlijk opgenomen.

Indiestyle: Uiteindelijk zijn jullie bij James Watson beland, die de plaat mixte. Vertel ons eens wat meer over die persoon.
Ik kende James Watson vooral van zijn opnamewerk voor The Vaselines – een groep die ik per toeval ontdekte. Ik had vroeger 'Incesticede' van Nirvana, en daar stonden twee covers op van The Vaselines. Jarenlang dacht ik dat ze van Nirvana waren, maar dat bleek dus niet het geval te zijn. Dan hebben we een nummer opgestuurd en kregen we vrijwel meteen een mail terug met de vraag om al onze songs te sturen. Toen gaf hij ook aan dat hij de job voor ons wou klaren.

Indiestyle: Klopt het dat jullie vervolgens drie dagen naar Schotland zijn getrokken?
Ja, en we hebben eigenlijk veel meer op café gezeten dan in de studio (lacht). Weet je, ik ben een controlefreak, maar voel me niet te trots om zaken los te laten. We hadden de mix gehoord van één nummer en die vonden we zo goed dat we echt vertrouwen hadden in zijn ervaring en manier van werken. Dat gevoel hadden we overigens ook bij het artwork.

Indiestyle: Daar snijd je een belangrijk punt aan. Het artwork, wie nam dat voor zijn/haar rekening? Ik vind die immers echt straf.
De man die erachter zit heet Brecht Vandenbroucke, eveneens een West-Vlaming die in Gent woont. In het verleden hadden we al gewerkt met hem (nvdr, voor de 7”). Toen vonden we reeds dat hij zeer maffe ideeën had. Uiteindelijk hebben we hem zijn ding laten doen en hebben we uit zijn werken gekozen voor datgene dat het dichtste bij ons als band lag. Ik ben ontzettend tevreden met het resultaat. Vooral op vinyl komt het nog tien keer mooier uit dan op cd.

Indiestyle: Daar heb je volkomen gelijk in. Wat me bij de eerste luisterbeurt opviel, is dat jullie gretig graaien bij bands als Weezer en Pavement. Was dat een doelbewuste keuze?
Nee, absoluut niet, al is het wel muziek waar ik mee opgegroeid ben. Die blauwe van Weezer heb ik enorm veel opgelegd. Al zouden we helemaal niet willen evolueren tot wat Weezer nu maakt ...(lacht)

Indiestyle: Dat kan ik geloven. Het heeft je dus vooral onbewust beïnvloed?
Dat kun je wel stellen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik Pavement pas leerde kennen toen we met The Future Dead begonnen en er ooit eens een gast naar me toe kwam en me vertelde over de gelijkenissen. Weet je, uiteindelijk zuig je echt veel op. Mijn inspiratie lag eigenlijk vooral bij groepen als The Undertones, The Jesus & Mary Chain en Shop Assistants, allen bands die zich vooral in de jaren ’80 situeren. Die invloeden kun je ook best horen in onze muziek.

Indiestyle: Ga je akkoord met de stelling dat ‘Ways of New Amusement’ veeleer voer is voor  liefhebbers van authenticiteit dan voor liefhebbers van originaliteit?
Dat is geen gemakkelijke vraag. Het klopt dat de nummers zeer eenvoudig en simpel opgebouwd zijn. Daar voel ik mij dan ook het gemakkelijkste bij. Mijn taak bestaat er eigenlijk vooral in de muziek te doen kloppen. Uiteindelijk maak je gewoon nummers en zorg je ervoor dat het ergens naartoe gaat. Ik vind het nog steeds de meest organische manier van werken. Groepen die een gans business plan opstellen en dat dan invullen zijn volgens mij niet zo goed bezig.

Indiestyle: Jullie bewijzen alvast dat het op de andere manier ook lukt. Ik sluit traditioneel af met volgende vraag: wat brengt de toekomst?
Wel, we spelen nog enkele concerten in binnen- en buitenland, onder andere als support voor de Amerikaanse groep The Airborne Toxic Event. En we zijn van plan nog enkele maffe clips te maken. Onze bassist weet er veel van af, omdat het één van z’n hobby’s is. Zelf hebben we al enkele originele ideeën om mee aan de slag te gaan. Hou dus onze MySpace, vi.be en website in de gaten.

Indiestyle: Schitterend, we kijken er al naar uit. Bedankt voor dit interview.
Graag gedaan.

Door Vincent Coomans


The Future Dead live zien kan de komende weken en maanden onder meer in Gent (Charlatan via Democrazy, 09.04, info & tickets) en Langemark (JH De Flodder, 29.04, info & tickets)

The Future Dead MySpace

Album verdeeld door N.E.W.S

Small-time Hero, de eigen blog van onze redacteur Vincent

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!