Interview Pamela Hute - als je in Frankrijk in het Engels zingt, zijn er weinig mogelijkheden

Niet zo lang geleden besprak Indiestyle het album van Pamela Hute. Dit is een naam om te onthouden, want degelijke indie artiesten uit Frankrijk zijn sinds jaren een zeldzaamheid, omdat ze meestal niet meer dan een kopie van het origineel blijken te zijn. Bij deze Parisienne ligt het enigszins anders. Haar debuut-cd “Turtle tales from overseas” is een zeer gevarieerde indiepopplaat geworden die je het best kan vergelijken met de muziek van Sleeper, als het al met iets vergeleken moet worden. Indiestyle vond het dan ook niet meer dan verantwoord om met deze leuke dame op de babbel te gaan…



Indiestyle: Hallo Pamela, hier in België ben je zo goed als onbekend en hopelijk verandert dat vlug, maar hoe zit het in het thuisfront Frankrijk?

Troost je, in Frankrijk ben ik ook niet bekend, maar door de media-aandacht die met de nieuwe cd gepaard gaat zou dat natuurlijk wel eens kunnen veranderen. Er staat veel promotie gepland voor de komende maanden, heel wat optredens en dat vind ik toch nog altijd de beste manier om mijn nummers aan de man te brengen.

Indiestyle: Toen ik je muziek voor het eerst hoorde, dacht ik meteen: “Dit klinkt zo ontypisch Frans” Jij bent één van de weinige Franse artiesten die Engels klinkt zonder dat het slecht over komt.

Ik ben natuurlijk tevreden dat je daar zo over denkt. Wij hebben zeer hard aan het geluid gewerkt, zowel in de studio als op het podium. Het is voor een groot deel te danken aan onze technicus Jean-Philippe Badoui die er van in den beginne bij was en die ons enorm geholpen heeft. Ik ben zelf steeds zeer geïnteresseerd in de productie omdat dit deels mijn werk is en ik heb altijd precies in gedachten welk geluid ik bij een bepaald nummer wil.

“Turtle tales from overseas” is eigenlijk opgenomen in het Zuiden van Frankrijk, in een oud huis dat volledig gemaakt was van oude stenen en hout, met kamers die enorm groot waren. We hadden dan ook besloten om eens extra de tijd te nemen en wat te experimenteren, en zo onderzochten we welk geluid bij welk nummer hoorde en dat ging van de kelder tot de trap. Dat huis had dus echt een zeer speciaal aura.

Indiestyle: Heb ik het goed begrepen dat je eigenlijk een solo-artieste was?

Dat hangt er van af hoe je het bekijkt. Ik begon nummers te schrijven toen ik 10 jaar was en dan deed ik inderdaad alles zelf. Als tiener besloot ik om deel uit te maken van een powertrio. We deden wat optredens maar eens de universiteit in zicht was, hielden we er mee op. Ook ik ben me dan meer met mijn studies gaan bezighouden. Alleen was het zo dat ik stilletjesaan gefrustreerd werd door dit alles, en zo besloot ik maar om weer te beginnen schrijven, zeg maar het begin van waar we nu staan. Igor (keyboardspeler) heb ik het eerst ontmoet, daarna was het de beurt aan Ernest, onze drummer.

Indiestyle: Ik weet niet hoe jij hier zult op reageren maar ik vind dat je verdomd veel klinkt als Sleeper en Salad. Dat is met respect want je praat met een toegewijde Sleeper-fan.

Eerlijk gezegd ben jij niet de enige die me dit komt vertellen. Althans wat Sleeper betreft, want van Salad heb ik zelfs nog nooit gehoord. Ik ontdekte Sleeper een paar jaar geleden en ik vond het echt wel goed….

Indiestyle: Er bestaat toch een groot contrast tussen je muziek die prettig klinkt en je serieuze look op je foto’s…

Ook juist, maar ik hou van contrasten!

Indiestyle: Kun je ons iets meer vertellen over die lp-titel “Turtle tales from overseas”?

Tuurlijk, dat heeft alles te maken met de soul groep Sam & Dave. Ken je die? Die zaten op het Stax-label in de jaren ’60. Het album heette “Hold on I’m comin’” en die twee stonden gewoon op zo’n schildpad. Het is een zeer zeldzame lp naar het schijnt, en toen ik dat zag had ik zoiets van: “Laat me dat als uitgangspunt gebruiken en er iets poëtisch van maken”.

Indiestyle: Ik ben er van overtuigd dat je beseft dat “You call me dear” één van de beste nummers is die dit jaar gemaakt zullen worden?

Als jij het zegt zal het wel waar zijn zeker? Het is samen met “Pink Safari” ons oudste nummer trouwens…

Indiestyle: Over “Pink Safari” wilde ik je iets vragen: dat neigt toch sterk naar Air?

Eigenlijk wou ik “Pink Safari” laten klinken als een soundtrack. Het is allemaal geïnspireerd op de film “Lost in translation” van Sofia Coppola. Toen ik de muziek schreef wou ik aanvankelijk dat het een instrumentaal nummer zou blijven, later voegde ik er uiteindelijk toch stemgeluid bij en zo werd het zelfs een echte song. De reden waarom ik dat zeg is dat ik anders nooit zo tewerk ga. Het is inderdaad een zeer speciaal nummer en ja, je hebt gelijk… het lijkt een beetje op wat Air doet op hun “Playground Love”-album.

Indiestyle: In Frankrijk is er ook zo’n wet die zegt dat een bepaald percentage van de nummers op de radio Franstalig moeten zijn. Dat is toch stom?

Vind ik ook en ja, ja… die wet bestaat. Ik heb weinig of geen airplay gehad en in Frankrijk moet je echt zoeken naar radiostations die rock draaien. Als je in Frankrijk in het Engels zingt, zijn er maar weinig mogelijkheden om je te laten ontdekken door het publiek.

Indiestyle: Hier kennen we ook niet zoveel meer Franse groepen dan Air, Phoenix, Indochine of Dominique A.

Ook waar, maar ik denk echt dat het aan het veranderen is. Groepen hebben steeds minder complexen om in het Engels te zingen en dat is altijd goed om de muziekindustrie wat te overtuigen. In mijn geval heb ik geen reden tot klagen, mijn platenmaatschappij begreep dat volkomen en werkt dan ook op wereldwijde schaal.

Indiestyle: Wat mogen we van Pamela Hute in de toekomst verwachten, concertjes in België en Nederland?

Er is nog niks gepland, maar mijn cd ligt sinds 3 mei in de winkels in België en Frankrijk en dan zal er wel promotie volgen, en concerten ook, maar vraag me nog niet wanneer.

Indiestyle: Afrondertje?

Bedankt voor jullie interesse en ik hoop dat ik jullie allemaal ooit eens mag ontmoeten tijdens een concert.

Bedankt Pamela, als er gerechtigheid in deze wereld bestaat dan word je zeker  een ster aan het indie firmanent!

door Didier Becu

Links:
Pamela Hute MySpace
Pamela Hute homepage
Pamela Hute cd review

it artikel delen met je vrienden?