Interview Marc Wetzels van COEM - Ik kook soep voor iedereen
COEM sluit binnenkort een hoofdstuk af. In 2008 bracht de groep het veelgeprezen album "We've Got Speakers On The Outside Of Our Spacecraft" uit. Hiermee dwong de Coin Operated Entertainment Machine onder meer een plaats op de affiche van Pukkelpop af. Op 28 maart 2009 treedt COEM op in CC Muze te Heusden-Zolder. Daarna zal de band even op non-actief staan. Niet voor eeuwig, hopen we, en daarom vroegen we het aan Marc Wetzels, frontman van deze Limburgse groep.
Indiestyle: COEM vierde onlangs de 10de verjaardag en maakte 5 albums. Waar ben je dan het meest tevreden over? Een van de absolute hoogtepunten vond ik de sessies die we deden in de Marconi-studio van de VRT voor het ter ziele gegane radio 1-programma Cucamonga. We namen er 'The Mountain' op, een instrumentale EP die ik nog steeds tot het beste reken dat we tot op heden creëerden. Dat komt doordat we niet wisten wat we gingen doen toen we de studio betraden en we onszelf helemaal moesten openstellen voor wat er komen zou. Ons jongste album 'We've Got Speakers On The Outside Of Our Spacecraft' vind ik dan weer onze meest consistente plaat, echt een album om van voor tot achter te beluisteren.
Indiestyle: Onder muziekjournalisten is COEM al enkele jaren een "huishoudnaam". Het grote publiek volgde nooit helemaal. Heb je er zelf een idee van hoe dat komt?
Wel, ik zou interviewers eigenlijk willen vragen niet steeds te hameren op het niet doorbreken van de groep, maar vooral aandacht te schenken aan de inhoud van mijn eigen en andere bands. Al dat geleuter over succes of geen succes en hoe men dat dan denkt te moeten meten hing me vaak de keel uit.
Ik heb geen enkel idee wat het grote publiek wil, ik kan enkel vaststellen dat op de broodnodige aandacht van enkele diehard muziekjournalisten na de grote media-aandacht altijd is uitgebleven. Nu, de media -als we dan toch mogen veralgemenen- vormen een log en lui beest dat steeds minder moeite doet om dingen te ontdekken. Vermits COEM nooit gepusht werd zijn zij dan ook steeds in een boogje om ons heen gewandeld.
Indiestyle: Optredens op Pukkelpop, in Vooruit en nu in Muze wijzen erop dat programmatoren je muziek in elk geval naar waarde weten te schatten. Wat is het belangrijkste: erkenning door critici of hoge verkoopscijfers?
Ik maak geen muziek voor de erkenning, wat niet betekent dat ik geen applaus kan verdragen (lacht), maar om op je vraag te antwoorden: we verkopen graag, want dan kunnen we meer moois maken. En bij deze bedank ik graag nog een keer alle organisatoren die ons ooit programmeerden.
Indiestyle: Waar zou COEM nu staan als de band uit pakweg Londen of Brooklyn kwam, en niet uit Limburg?
Dat is nu echt een hypothetische vraag die me niet ligt. Ik ga ervan uit dat we in Londen of Brooklyn meer meegezogen zouden worden door de heersende muziekcultuur daar en dat is natuurlijk iets waar je als Belgische band sneller je plaats kent. Van ginder naar hier, dat is al jaren aanvaard, andersom daarentegen...
Indiestyle: COEM is zeker geen typische rockband, en experimenteerde liever dan op zoek te gaan naar een sterrenstatus. Hoe zat het in al die jaren met de sex & drugs & rock 'n roll?
Over de eerste twee kan ik niets vertellen wegens a: een vaste relatie en b: het illegale kantje dat aan het tweede vasthangt (lacht), maar rock 'n roll, daar hebben we toch onze portie van gehad. Vooral het toeren met de jongens was vaak heel leuk. Iedere dag een andere stad en iedere avond optreden, ik word er verdomme nostalgisch van (lacht).
Indiestyle: Je bent ontegensprekelijk de frontman van COEM. Heb je een groot ego?
Binnen de groep valt dat reuze mee. Ik geef toe, ik schrik er niet voor terug om mijn goesting door te drijven, maar dat doen Jo, Stoffel en Patrick ook elk op hun manier. Democratie moet je niet verwachten in een band, maar er is wel een groot wederzijds respect binnen COEM en iedereen komt steeds met ideeën. Dan is het de kunst om je idee door te drukken en dat is een eerlijk gevecht. Typisch voor ons is ook dat we steeds samen schrijven. In al die jaren is het nooit gebeurd dat iemand met een volledig afgewerkte song op de proppen kwam. Dat verklaart ook wel een beetje de gelaagdheid in onze muziek.
Indiestyle: In CC Muze vraag je de jongens van Roadburg als support. Zijn zij van alle Belgische bands degene die het meest op COEM lijkt?
Ik zie wel gelijkenissen, maar meer nog is het een band die me echt kan raken. Wat zij nu al presteren doet alleen maar het beste vermoeden. Geef hen tijd en vooral veel speelkansen, je zal zien, ze zullen niet teleurstellen. Ik kijk erg uit naar hun optreden in CC Muze. Ze spelen tussen ons in, letterlijk en figuurlijk, want eerst spelen we met COEM een set, dan zijn zij aan de beurt, en daarna doen we er zelf nog een schepje bovenop.
Indiestyle: Wat heeft Roadburg meer dan The Galacticos?
Beide bands zijn toch met z'n vieren? (lacht). Bands vergelijken is nergens voor nodig. Ik zie Thibault bij de Galacticos aan het roer en Siegfried bij Roadburg. Daarnaast zijn ze elkanders ideale sidekick, en laten we de andere muzikanten niet vergeten, stuk voor stuk de moeite én elk met veel groeimarge.
Indiestyle: COEM last een pauze in. Ik kan me moeilijk inbeelden dat dit definitief is. Heb je al een zicht op de toekomst van de groep?
We gaan voortaan een jazzclubje maken van ons repetitiekot. Laten we zeggen dat we op zondag samenkomen en dan gewoon spelen. We nemen alles op met één microfoon en over anderhalf jaar luisteren we naar de sessies (lacht). Zelf zie ik ons filmmuziek gaan maken, maar eerlijk, we zijn er nog niet uit. Eerst even de pauze. De groepsleden blijven stuk voor stuk muzikanten waar ik naar opkijk, en ik kan me niet voorstellen dat het zomaar zou eindigen op een dag. Stel dat ik mijn moeder een half jaar niet zie, dan blijft ze toch nog mijn moeder (lacht). Zo gaat dat ook bij COEM. Nu lassen we even rust in. Op een dag zet je ons weer samen en zijn we vertrokken.
Indiestyle: Momenteel is er heel wat te doen rond je soloproject boyShouting. Verrast dit je?
Ja, dat heeft me best wel verrast. Het verhaal is een beetje zijn eigen leven gaan leiden. Dat ik hierdoor niet om optredens verlegen zit is mooi meegenomen.
Indiestyle: Wat mogen we in de nabije toekomst verwachten van Marc Wetzels?
Heel veel boyShouting (lacht).
Indiestyle: Tot slot: met welk argument overtuig je twijfelaars om toch zeker naar jullie show in Muze te komen?
We spelen twee sets: één met blazers en vibrafoon, de andere set gaan we een laatste keer rocken. Wie het nu niet gezien heeft gaat lang mogen wachten. By the way, er zullen ook grote foto-afdrukken gepresenteerd worden en tourfilmpjes, en last but not least: ik kook soep voor iedereen.
Dank je wel voor het gesprek Marc. Onze lezers die op zoek zijn naar tickets voor het optreden in CC Muze verwijzen we graag naar de site van de zaal.
door Bart Somers
Links:
COEM MySpace
COEM homepage
boyShouting MySpace
CC Muze
Regelmatig Indiestyle updates ontvangen? Klik hier en maak je lid van onze Facebookgroep