Interview La Femme Verte - als het gevoel juist zit, is er weinig kans om af te gaan

Met wat goede wil zou je La Femme Verte een supergroep kunnen noemen. Dit project huisvest heel wat namen die in de Belgische underground een belletje doen rinkelen. De dirigent van dit alles, Jean-Marc Lederer, zullen sommige mensen misschien nog wel kennen van The Weathermen, die decennia terug de alternatieve discotheken onveilig maakten met hun hit “Poison”. Ook in het La Femme Verte-project zitten mensen als Julianne Regan, die als frontvrouw van het invloedrijke All About Eve terecht een gothicoon mag genoemd worden, Raya en Sophie van het Belgische sprookjeselectroduo Dark Poem, samdevos (sic) van de EBM-band Vomito Negro en zijn dark ambient project For Greater Good alsook Vincent Liben, zanger van de Waalse supersterren Mud Flow. Indiestyle had het genoegen om Jean-Marc, Sam, Raya en Sophie enkele vragen te stellen over de merkwaardige cd ‘Small Distortions’.



Indiestyle: Hoe kwam het idee van La Femme Verte eigenlijk tot stand?
Jean-Marc Lederman: Julianne Regan en ik werkten aan het nieuwe album van Jules Et Jim. Beetje bij beetje zagen wij dat er meer covers op kwamen te staan, en langzaam aan begon dit album La Femme Verte te worden. Het vreemde aan de zaak is dat hoe meer wij het mes begonnen te zetten in de originele nummers, des te interessanter het werd.

Indiestyle: Hoe kwam jij bij Julianne Regan terecht?
Jean-Marc Lederman: Ik ontmoette Julianne in 1981, wij speelden samen in Gene Loves Jezebel. Het was niet moeilijk om haar te overtuigen want ik maakte samen met haar muziek tot in 1995.

Indiestyle: Waarom koos je deze naam?
Jean-Marc: Wel, we wilden een vrouwelijke naam, eentje die wat dromerig was. Ergens kwam de mythische drank absint naar boven en de bijnaam hiervan is “De groene fee”. Dat werd dan maar La Femme Verte.

Indiestyle: Hoe bepaalden jullie wie bij het La Femme Verte-project zou betrokken worden?
Jean-Marc: Het was een project dat Julianne en ik ontwikkelden, maar we wisten eigenlijk niet op voorhand wie we zouden vragen. Het kwam er gewoon op neer dat we beslisten om een paar mensen te bellen en dat werden Jay, Bertrand, Sam, Sophie, Raya, ...

Indiestyle: Jullie spelen allemaal klassiekers op een niet-klassieke manier.
Jean-Marc: Het waren gewoon nummers die we kenden of die we eigenlijk niet kenden, zoals ‘Moonlight Mile’ of ‘Wichita Lineman’. Voor ons bleek het een grote uitdaging te zijn.

Indiestyle: Wordt La Femme Verte nu een eenmalig album of niet?
Jean-Marc: Aanvankelijk dacht ik dat het één album ging zijn. Hoewel, ik krijg hoe langer hoe meer zin om een tweede cd te maken. Dit vergt wel zeer veel werk vooraleer ik er opnieuw kan aan beginnen. En toch: ik heb zin in een vervolg.

Indiestyle: Sam, Als je naar de lijst kijkt van deelnemende muzikanten, moet je je toch trots voelen, niet?
samdevos:  Natuurlijk ben ik trots en fier op een prachtig eindresultaat. Het was een hele eer hiervoor gevraagd te worden. Ik heb me goed geamuseerd met het zingen van dat nummer.

Indiestyle: Sophie, jij maakt deel uit van Dark Poem, een groep die vaak de gothic scène frequenteert. In alle eerlijkheid vind ik Dark Poem fantastisch, maar ook al hang je mij aan een kruis, ik zou jullie nooit gotiek noemen, eerder perfecte pop.
Sophie: Ik vind niet dat wij deel uitmaken van de gothic scene. Sowieso is het heel moeilijk een etiket op ons te kleven, maar ik zou het zeker geen EBM of industrial of zo noemen. De muziek die mij vooral inspireert is dromerig, melancholisch en vrouwelijk. Als voorbeelden zou ik Bat For Lashes, Fever Ray, Massive Attack of Portishead kunnen noemen. Perfecte pop vind ik ook een vreemde omschrijving, aangezien onze nummers niet echt mainstream zijn. Een liedje van ons bestaat meestal niet uit enkele strofes en een refrein bijvoorbeeld. Ik denk dat vele popliefhebbers onze muziek ook iets te duister zullen vinden.

Indiestyle: We zijn ook nieuwsgierig naar je rol je in het La Femme Verte project. Hoe kwam je erbij?
Sophie: Via samdevos. Hij heeft mij en Raya voorgesteld aan Jean-Marc toen deze laatste gastzangeressen zocht voor zijn nieuwe project.

Indiestyle: Hoe voelt het aan om met iemand als Julianne Regan te mogen samenwerken?
Sophie: Voor ‘Small Distortions( had ik nog nooit van haar gehoord, sorry (lacht)
Raya: Ja, hihi, dat is natuurlijk een hele eer, blink blink.

Indiestyle: Smerige vraag, wat vind jij het beste nummer op de cd, Sam?
samdevos: Het beste lied kiezen op een cd met zoveel goeie songs is moeilijk. Mijn persoonlijke favoriet op deze cd is Raya's versie van ‘Enjoy the Silence’ van Depeche Mode. Die achtergrondkoortjes... Backing vocals zingen achter je eigen stem is heel moeilijk, ze heeft dit goed gedaan en het nummer zo helemaal naar haar hand weten te zetten.

Indiestyle: Je neemt mij bijna de woorden uit de mond. Raya’s versie is bangelijk goed. Het zal wel aan mij liggen, beste Raya, maar je versie van ‘Enjoy The Silence’ deed mij bijna wenen….
Raya: Dat is een mooi compliment. Dankjewel.

Indiestyle: Was jij dan niet bang om die song te coveren? Je kon ook op je bek gaan.
Raya: De instrumentale versie die Jean-Marc gemaakt had was al heel mooi voor de vocals opgenomen waren, dus ik was er vrij gerust in. Voor live optredens ben ik altijd onvoorstelbaar zenuwachtig, zo erg dat ik soms denk dat ik ter plekke ga sterven. Als ik thuis wat vocals zit op te nemen, kan ik de stukken waar ik niet tevreden over ben gewoon opnieuw doen tot alles helemaal goed zit, dat is heel relaxed. Omdat ik van nature een lage stem heb zijn liedjes die oorspronkelijk door een man gezongen zijn voor mij meestal gemakkelijker dan liedjes van zangeressen. Ik heb niet zo’n groot stembereik, dat probeer ik dan te compenseren door extra veel gevoel in mijn stem te leggen. Voor mij is het belangrijk om te weten waar het nummer over gaat, om de lyrics echt te voelen terwijl ik ze zing. En als het gevoel juist zit, is er weinig kans om af te gaan, denk ik.

Indiestyle: Mensen zullen jou ook vergelijken met Tori Amos.
Raya: Toen ik aan ‘Enjoy the Silence’ werkte, wist ik nog niet dat Tori Amos het nummer ook gecoverd had. Ondertussen heb ik haar versie gehoord en ik vind ze ook heel goed, en gelukkig totaal anders dan La Femme Verte. We hebben al veel positieve reacties gekregen. Wat ik vooral geweldig vind is dat Martin Gore, the Master Himself, onze cover heel goed vond.

Indiestyle: Kan dat perspectieven creëren?
Raya: Misschien, maar daar denk ik eerlijk gezegd niet zo veel over na. Mijn belangrijkste drijfveer is muziek maken die ik zelf mooi vind, en ik geniet vooral van het creatieproces zelf. Als er achteraf positieve reacties komen, uit binnen- of buitenland, streelt dat mijn ego natuurlijk en dat is een fijn gevoel. Toch probeer ik niets in het leven al te serieus te nemen, vooral mijn ego niet (lacht).

Indiestyle: Artiesten experimenteren graag. Ben jij tot alles bereid op dat vlak? Ik bedoel: zou ik jou bijvoorbeeld kunnen overhalen om een nummer van Pussycat Dolls te bewerken?
Sophie: Ik ken hen niet, maar ik schrik er zeker niet voor terug om een eigen experimentele draai te geven aan een nummer dat helemaal niet gelinkt kan worden aan onze stijl, maar dat ik zelf wel heel mooi vind. Een jazz-standard zoals My funny Valentine of zo.

Indiestyle: Sam, het nummer dat jij met Sophie vertolkt is “Where the Wild Roses Grow”. Makkelijk is dat niet hé, tegen Nick Cave opboksen?
samdevos: Daar was ik me ook heel hard van bewust. Nick Cave is een grote mijnheer met een ongelofelijke timing en timbre. Ik heb dan ook lang en diep moeten nadenken toen Jean-Marc me vroeg of ik dit duet aandurfde. Maar ik ga geen uitdagingen uit de weg. Het was ook leuk om eindelijk eens met Sophie van Dark Poem samen te werken. Ik heb serieus moeten oefenen om een versie te brengen die volgens mij eer doet aan het origineel en toch genoeg samdevos is. Ik heb tot nu toe toch nog geen hate mail ontvangen. (lacht)

Indiestyle: Noem zelf eens een cover die jullie graag zouden doen.
Sophie: Daar heb ik eigenlijk nog nooit over nagedacht. De nummers die ik echt heel goed vind, daar durf ik niet aankomen hoor, die zijn al perfect op zich.
Raya: Eigenlijk schrijf ik mijn songs liever zelf, maar er is nog wel één nummer dat ik supergraag zing en waar ik eens een cover van zou willen maken. Ik ga nog niet verklappen welk liedje dat is. Als het er ooit van komt, dan zul je het zeker te horen krijgen (lacht)

Indiestyle: Zijn er dan dingen die jij nooit zou durven coveren?
samdevos: Niet durven? Daag me niet uit hé! Grapje. (lacht) Ik moet het vooral een heerlijk nummer vinden, anders heeft het voor mezelf geen zin. Als je het lied zelf al niet kunt voelen, kun je het een luisteraar ook nooit laten voelen.

Indiestyle: Het mooie aan La Femme Verte is gewoon dat het een cd is waar alle zogezegde scenes opgeblazen worden. Muzikanten uit diverse genres komen hier mooi samen.
samdevos: Muziek gaat over alle grenzen heen.

Indiestyle: Voor jou, Sam, is deze muziek eerder iets nieuws. Zie jij dit als een soort try-out? We kennen je van EBM en dark ambient projecten.
samdevos: Wie weet? De toekomst zal het uitwijzen. Ik maak muziek voor de muziek en niet voor het hokje. Dit was een uitdaging die ik toch niet kon weerstaan, een prachtproject om aan mee te werken. Het inzingen van één bestaand nummer is trouwens een leuke korte verademing tijdens het maken van het nieuwste album met For Greater Good (andere groep van Sam, red.). Dat is toch eerder een jaar werk per album.

Indiestyle: Ik weet hoe zorgzaam jij als muzikant met muziek weet om te springen. Hoe zie jij het concept van een cover?
samdevos: Ik verkies mijn eigen muziek te te maken boven het spelen van een een lied van iemand anders. Covers zijn natuurlijk wel een belangrijke leerschool, En ik heb er eerder al eens een gespeeld. Je zal me nooit in een Kiss-tribute-covers-only band of iets van die strekking aantreffen, wees gerust. Hoewel die schmink en dat vuurwerk natuurlijk ook wel leuk zullen zijn. (lacht) En een eerbetoon aan een fantastisch nummer moet zeker kunnen.

Indiestyle: Heren en dames wij danken jullie.

door Didier Becu


Luister gratis naar enkele (tijdelijk alle!) nummers van La Femme Verte op MySpace.

Album te koop via Team 4 Action.

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!