Interview Good Shoes - We zijn zelf een bende stijve harken als wij naar andere groepen gaan kijken

Good Shoes, de springerige indie band uit Morden, bracht begin dit jaar het album “No Hope, No Future” uit en speelt op zaterdag 14.08.2010 op het (gratis) Booch? Festival te Heerlen. Indiestyle sprak met Tom Jones (no kidding) en Will Church, respectievelijk de drummer en de bassist van de groep.



Indiestyle: Voor de opnames van jullie vorige album trokken jullie helemaal naar Zweden. Waar werd ‘No Hope, No Future’ opgenomen?
Grotendeels in Morden, de streek in Londen waar we wonen. Voor de rest op verschillende locaties verspreid over de stad. Het is een echt Londen-album. We hebben gewerkt met twee producers.

Indiestyle: Wat is het aandeel van beide producers op het album?
Tom: We waren aanvankelijk van plan om alles met één producer af te werken, maar de persoon in kwestie had verplichtingen bij een andere band en moest er ongeveer halverwege mee kappen. Voor de rest van het album hebben we gewerkt met Will (voordien lid van Vincent Vincent and the Villains), als technicus in  onze crew werkte en goed bevriend was met de eerste producer. Op plaat werd Joel vervangen door onze vriend Bob, maar inmiddels is Will onze nieuwe bassist geworden.
Will: Ja, toen moesten ze wel met mij werken. De opnames verhuisden naar Oost-Londen – we namen een stuk of zes nummers op en twee of drie daarvan zijn uiteindelijk op het album terechtgekomen.

Indiestyle: De nieuwe plaat heet ‘No Hope, No Future’ – moeten we daaruit afleiden dan Good Shoes een pessimistische band is?
Nee, maar Rhys (de zanger) wel! (hilariteit) Het album is geschreven over de breuk met zijn vriendin, en waarschijnlijk beschrijft de titel hoe Rhys zich toen voelde. In interviews durft hij wel eens uit te weiden over de problemen waarmee de maatschappij mee te kampen heeft en hoe alles vanaf nu alleen maar bergafwaarts kan gaan, maar in feite is het een album over relaties. Tekstueel gezien betekent de plaat allicht veel meer voor hem dan voor ons. Wij zijn behoorlijk optimistische mensen.

Indiestyle: Hoe zien jullie de toekomst voor Good Shoes?
Nog een album, meer toeren door Europa. Totnogtoe verloopt alles volgens plan. So far, so good. We zijn ook niet van plan om weer drie jaar niets van ons te laten horen – het volgende album zal er beslist sneller komen.

Indiestyle: Werken jullie al aan nieuwe nummers?
Ja, we hebben er al een stuk of vier, vijf. Voor het eerste album schreef Rhys zowat alle songs, maar net zoals bij de tweede plaat vertrekken we ook nu weer vanuit losse ideeën, waaraan vervolgens iedereen dingen kan toevoegen en we achteraf zien wat er van voortgekomen is. We hopen in de lente en de zomer zoveel mogelijk te kunnen schrijven en dan in september en oktober op te kunnen nemen.

Indiestyle: Je sprak al over het verschil tussen het eerste en tweede album wat betreft het songschrijfproces. Waarin verschilt de nieuwe cd nog van zijn voorganger?
Hij is agressiever en progressiever. Nu ja, vooral agressiever en niet zozeer progressiever. Een stuk harder. Volwassener ook, en coherenter. Dat is ook logisch, want de nummers van de eerste plaat werden geschreven gedurende een tijdspanne van vier of vijf jaar, terwijl aan de nieuwe cd een geconcentreerde schrijfperiode voorafging. Rhys was ook nog maar een jaar of zestien, zeventien ten tijde van dat eerste album.

Indiestyle: Is er ook sprake van een thematische shift?
Ja, waarschijnlijk wel, al is dit een vraag die je beter aan Rhys kan richten. Misschien is er eigenlijk niet zo heel veel veranderd, want de meeste nummers handelen nog steeds over meisjes en break-ups.

Indiestyle: Jullie vorige album was ook erg gecentreerd rond Londen. Geldt dat ook voor ‘No Hope, No Future’ of heeft het vele toeren nieuwe inzichten aangereikt?
De invalshoek is misschien wel een beetje veranderd, maar doordat het hele album in feite over één meisje gaat, spelen de meeste teksten zich opnieuw af in Londen.

Indiestyle: In het Verenigd Koninkrijk worden bands gemakkelijk tot hype gekroond. Hebben jullie dat ook voelen gebeuren met Good Shoes?
We hebben alleszins van bij het begin vrij veel aandacht gekregen van de pers. In die tijd schreven we dan ook heel poppy deuntjes. De aandacht die we met onze nieuwe plaat hebben verworven, is van een heel andere orde. Interesse was er altijd, maar we hebben het wel nooit als een hype aangevoeld. En gelukkig maar, want die groepen die eerst de hemel in worden geprezen, worden niet veel later meestal minstens zo hard afgekraakt. We zijn altijd een beetje underground gebleven, zonder compleet buiten de belangstelling te vallen – daardoor krijgen we toch de nodige aandacht voor ons nieuw album.

Indiestyle: Bij het bandleven hoort natuurlijk ook het toeren, het leven on the road. Wat is jullie meest memorabele tourmoment?
Waarschijnlijk onze Europese tournee samen met The Rakes. Toen hadden we een echte tourbus met alles erop en eraan. We voelden ons als echte popsterren.  

Indiestyle: Heb je er ook negatieve herinneringen aan overgehouden?
Soms heb je gewoon een erg slecht gevoel aan het begin van een optreden. Je denkt dat er niemand gaat zijn, of dat niemand echt geïnteresseerd zal zijn. Al is zoiets moeilijk te voorspellen. Soms kan een klein publiek helemaal uit zijn dak gaan, terwijl een grotere opkomst niet altijd een bijzonder geïnteresseerd publiek garandeert.  Een totaal gebrek aan participatie, dat is het ergste voor ons.

Indiestyle: Ik waarschuw jullie dan maar beter alvast voor het Belgische publiek dat niet altijd even enthousiast overkomt, al moet ik er wel bij vertellen dat dit niet noodzakelijk hoeft te betekenen dat het niet geïnteresseerd is.
Ha ha, dat hebben we al gemerkt. Het is net zo met het publiek in Londen, hoor. Ze zijn redelijk afstandelijk. Wijzelf zijn ook niet zo’n dansers bij optredens. We verwachten van ons publiek dat ze dansen op onze muziek, terwijl we zelf een bende stijve harken zijn wanneer wij naar andere groepen gaan kijken. Best een contradictie, als je er over nadenkt. Maar ik ben ervan overtuigd dat vanavond leuk gaat woorden. De locatie (Rotonde in de Botanique) is fantastisch! De lichten zijn prachtig – we zouden eigenlijk een fantastische lichtshow moeten hebben. Hopelijk kennen de mensen de nieuwe liedjes al een beetje.

Indiestyle: Op jullie MySpace staat een hele lijst van bands die naar eigen zeggen wel tot jullie favoriete groepen behoren, maar die jullie niet echt beïnvloed hebben. Door wie zijn jullie dan wel beïnvloed?
Ik denk niet dat we bewust door andere artiesten beïnvloed worden – we kiezen er niet voor om als iemand anders te klinken. Maar onbewust ga je natuurlijk wel dingen oppikken van je idolen. Die lijst op MySpace is wel al minstens vijf jaar oud, dus die moet waarschijnlijk wel eens een update ondergaan. We hebben ook allemaal individuele voorkeuren, al zijn er bands waar we allemaal van houden.

Indiestyle: Zoals?
Radiohead, maar wie houdt daar nu niet van? Talking Heads. The Strokes. In interviews wordt er meestal gecheckt of we van bepaalde bands houden, en dan duiken steeds weer dezelfde namen op, terwijl we eigenlijk naar heel veel muziek luisteren.

Indiestyle: Wat is jullie favoriete recente song?
Will: Alles van Grizzly Bear. De eerste track van hun nieuwste album is massive.

Indiestyle: Wat is jullie favoriete song op ‘No Hope, No Future’?
Will: Het mijne is ‘I Know’.
Tom: Het mijne allicht ‘Our Loving Mother In A Pink Diamond’. Maar weet wel dat je aan het praten bent met de ritmesectie van de band.   
Will: Ja, dat heeft een lekker vette baslijn. Het is een fat nummer.

Indiestyle: Ik vind de single ‘Under Control’ geweldig. Net als de videoclip voor dat nummer, overigens.
Echt waar? Dan ben je samen met ons de enige die fan is van die video. Het probleem ligt ook wel een beetje bij de muziekzenders die hem niet willen uitzenden. Ze vinden de clip te beledigend, te onthullend. Wat behoorlijk hypocriet is, gezien de video’s die je meestal te zien krijgt op die zenders. Ach ja, misschien voelen mensen zich niet op hun gemak door de vrouwelijke bodybuilders. Ik vond het zelf ook maar vreemd toen één van de dames mij met één arm de lucht in tilde.

Indiestyle: Begrijpelijk. Bedankt voor jullie tijd!

door Laura Van Eeckhout

Links:
Good Shoes MySpace
Good Shoes homepage
Booch? Festival

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!