Interview Crystal Fighters - Onze eerste show leek op een onafgewerkte opera

Geflankeerd door de panoramische uitzichten van de Brusselse binnenstad wist ondergetekende zich een weg te banen naar de Britse Crystal Fighters, die in een verdoken cafeetje te vinden waren. Een vriendelijke begroeting en een introductie tot de Belgische drankencollectie later waren beide partijen eindelijk klaar voor het vragenvuur.



Indiestyle: Hey Graham! Hoe bevalt Brussel je tot nu toe?
Graham: Ik ben ervan aan het genieten. We zijn vanochtend vroeg toegekomen en zijn heel blij dat we hier vanavond mogen spelen. Het is nog maar de tweede keer dat we hier zijn, de eerste keer waren we enkel op doorreis.

Indiestyle: Tijdens deze tour treden jullie zowat overal ter wereld op. Is er een plek die jullie hart heeft gestolen?
Graham: Dat is een moeilijke. We hebben tot nu toe al zoveel geweldige ervaringen opgedaan op zoveel verschillende plekken. Tokio was wel heel memorabel, maar dat komt misschien doordat het zo anders en speciaal is. Ik denk dat het onmogelijk is om te zeggen welke onze favoriete plek is, omdat we geweldige tijden hebben beleefd, zowel voor als na optredens, waardoor ik van die steden ga houden. Ik denk niet dat ik er slechts eentje kan kiezen. En ik vind het ook enorm leuk om terug te gaan naar dezelfde plekken, nadat we die leuke dingen daar voordien hebben gedaan.

Indiestyle: Hoe zou je Crystal Fighters beschrijven aan iemand die nog nooit van de band heeft gehoord?
Graham: Wel, we gebruiken eigenlijk traditionele Baskische instrumenten en mixen die met hedendaagse geluiden en moderne dancemuziek om zo tot een soort snelle en energieke muzikale mix te komen. Daar voegen we dan grote, grote melodieuze stemmen aan toe, die tijdloze melodie van de vocals vinden we interessant.

Indiestyle: Nu we het toch over die Baskische instrumenten hebben, vanwaar het idee om die te gebruiken? Waar komt die fascinatie voor het Baskenland vandaan?
Graham: De grootvader van Laure, een van de oorspronkelijke zangeressen, was gestorven. Hij had haar een boek achtergelaten dat hij op zijn sterfbed aan het schrijven was, toen hij al bijna in een dementerende fase zat. Zij gaf het door aan ons toen we nog zeer uiteenlopende muziek aan het maken waren. Eenmaal we dat boekje gelezen hadden, waren we echt geïnspireerd door wat deze man te vertellen had, dus we begonnen ons meer te verdiepen in de Baskische cultuur en ontdekten hoe diep en rijk die cultuur en mythologie wel niet zijn. Dus uiteindelijk focusten we daarop.

Indiestyle: Vorige zomer kreeg België jullie voor de eerste keer te zien op Les Ardentes. Het publiek was lichtjes gezegd zeer enthousiast over de energieke live show. Klopt het dat de energie die jullie brengen een beetje jullie handelsmerk is geworden?
Graham: Ja, eigenlijk wel. Oorspronkelijk speelden we alleen live. We hadden toen maar één liedje, ‘I Love London’, dat het eerste was waar we mee op de proppen kwamen. Die live show was eigenlijk meer punk, er waren voornamelijk beats. We brachten voortdurend nieuwe beats en vocals bij elkaar, maar er waren niet echt songstructuren. Hoewel we nu ook echte nummers hebben, behouden we toch nog altijd een zeker niveau van punk.

Indiestyle: Dus als iemand beslist een concert van Crystal Fighters mee te pikken, waaraan kan die zich dan verwachten?
Graham: Zweet, veel zweet. Ook enorm veel geluid en een luide bass, maar bovenal ontzettend veel energie.

Indiestyle: Je vertelde dat ‘I Love London’ jullie eerste, bij gebrek aan een beter woord, non-song was. Zaten jullie gedachten tijdens het maken van ‘Star Of Love’, jullie eerste album, meer bij de liveshow dan bij hoe de muziek op plaat zou klinken?
Graham: Het album is eigenlijk een beetje gegroeid uit massa’s experimenten die we live deden. Telkens als we een nieuw idee kregen, probeerden we het live. Als het dan ook nog eens werkte op het podium, behielden we dat in de set en probeerden we nog nieuwe dingen. Op het einde combineerden we een heleboel verschillende ideeën en thema’s tot een aantal liedjes. Het live aspect speelde dus zeker een grote rol tijdens het maken van het album.

Indiestyle: Ik hou er echt van als artiesten niet bang zijn om alles te geven op het podium, zoals bijvoorbeeld Foals, waar jullie een tour mee hebben gedaan. Hoe was dat?
Graham: Awesome! Foals zijn geweldig, ze zijn ontzettend energiek en het was echt mooi om te zien hoe het publiek op hen reageerde gedurende een lange tijd, want ze doen normaal gezien nooit korte sets. De band is uitstekend, ze spelen zeer strak én ze zijn heel vriendelijk. Het is zeker iets dat we opnieuw zouden doen.

Indiestyle: Veel mensen proberen een naam te plakken op jullie muziek en noemen het een overlapping van electronica met melodieuze vocals. Vergelijkingen met bands als Buraka Som Sistema vliegen jullie ook om de oren. Wat vind je ervan als mensen Crystal Fighters in hokjes proberen te stoppen?
Graham: Het is uiteraard geweldig als mensen ons vergelijken met bands die we zelf leuk vinden, maar tegelijkertijd is het in ons genre moeilijk om ergens één naam op te plakken. Er zijn gewoon zoveel verschillende invloeden te vinden in de nummers, waardoor de benamingen die mensen eraan geven uiteindelijk gaan klinken als een lange lijst zever. Dus ik vind het eigenlijk best wel grappig wanneer mensen een naam proberen te plakken op ons genre.

Indiestyle: Laatst was ik op YouTube één van de vele, stuk voor stuk leuke, filmpjes van Crystal Fighters aan het bekijken. Het was vooral dat van ‘In The Summer’ dat mijn aandacht greep, en dan vooral omdat het zo vreemd is. Wat is het verhaal erachter?
Graham: Tobias Stretch, een up and coming animator, heeft dit gemaakt en de verhaallijn van de clip bedacht. Ik denk dat het zelfs mijn lievelingsclip is omdat ik het zelf nog altijd niet volledig begrijp (lacht). De poppetjes in de video zijn eigenlijk allemaal traditioneel Baskische poppetjes en stellen mythologische wezens voor. Ik denk dat het de bedoeling was dat deze poppen omgingen met een reus die hen dan naar een of andere vreemde plek brengt… Waar ik vooral van hou, is de oplossing op het einde, wanneer ze allemaal vrienden worden. Maar inderdaad, wanneer ik ernaar kijk, maakt het me nog altijd een beetje ongemakkelijk (lacht).

Indiestyle: Is dat visuele aspect, het aanvullen van liedjes met video’s, belangrijk voor jullie?
Graham: Ja, absoluut. We behouden graag een beetje mysterie in onze muziek, dus het is leuk om er dan die creatieve video’s bij te hebben. Ik denk dat het leuker is een visueel festijn te hebben om naar te kijken terwijl je naar de muziek luistert, dan om ons te zien acteren. Dat theatrale deel is dus zeker belangrijk voor ons. Onze eerste show leek eigenlijk meer op een onafgewerkte opera. Oorspronkelijk hadden we verschillende personages die op het podium kwamen met tekens, dus het leek echt meer op een opera. Ik vind dat veel bands gewoon op de scene kruipen, hun liedjes spelen en dan terug van dat podium gaan. Wanneer je de mogelijkheid krijgt om op te treden, is er zoveel dat je kunt doen. Het is echt een geweldige mogelijkheid om iets groots te doen en verschillende dingen te proberen. We zijn nog steeds aan onze show aan het werken, maar we proberen toch een zeker theatraal niveau te behouden.

Indiestyle: 2010 was echt een jaar van ‘eerste keren’ voor Crystal Fighters met het album en de tour. Wat heeft 2011 voor jullie in petto?
Graham: Wel, we gaan veel optreden, omdat het album uitkomt in Europa en dan ook in Australië. Het is al verkrijgbaar in Groot-Brittannië, dus eenmaal dat ook gebeurt op het vasteland, zullen we ook hier veel meer optreden. We gaan zeker de live show verder uitwerken, we hebben ook nieuwe visuals, dus het groeit stilaan. Het zou leuk zijn om in het volgende festivalseizoen op de proppen te kunnen komen met een enorm grote show. Daar kijken we dus ook heel erg naar uit.

Wij ook. Bedankt voor het interview, Graham.

door Paola Verhaert


Crystal Fighters live zien kan in maart 2011 in Amsterdam (5 Days Off, 04.03, info & tickets), Rotterdam (Rotown, 05.03, info & tickets) en Brussel (PIAS Nites, 25.03, info & tickets).

Crystal Fighters MySpace

Album verdeeld door PIAS

At The Scene, de eigen blog van onze redactrice Paola en enkele vriendinnen

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!