Francis International Airport - In the Woods: pure indie zoals we die graag hebben

Oostenrijk is doorgaans gekend voor zijn jodelende bevolking, zijn tirolerkostuums en zijn grote bergen. Daar komt voortaan verandering in. Want drie jaar na de release van hun goed onthaalde debuut ‘We Are Jealous, We Are Glass’ komt Francis International Airport met een nieuwe plaat: ‘In the Woods’. Bombast en integriteit staan hierin samen centraal en dat blijkt te werken.

Geen plaat steekt tegenwoordig immers zoveel in onze stereoketen als ‘In the Woods’. De Oostenrijkse band brengt pure indie zoals we die graag hebben bij Indiestyle. Maar wat ons vooral charmeert zijn de perfect uitgekiende arrangementen zoals in – wat een strijkersgeweld! – ‘Solaris’ of in ‘The Art of Unlearning’. Niet dat dit de beste nummers zijn, daarvoor zijn – bekijk de clip – ‘Monsters’, ‘Feet of Clay’, ‘Bug’ met de geniale gitaarriff en het bloedmooie – wat een bridge! –‘City of Fog’ veel te goed. Het zijn op het eerste zicht modale indie nummers. Tegelijkertijd zit er in ieder lied wel één onregelmatigheid verscholen waarvan je denkt “goed gevonden”. Dat is net de grote kracht van Francis International Airport: de instrumenten vallen perfect in elkaar, de drums passen bij de gitaar, de zang is bij momenten fantastisch gevonden, de backing is telkens weer pakkend en dan hebben we nog niet gehad over de vele ‘additionals’ zoals de viool, cello en het koortje dat in sommige nummers voor veel bombast zorgt.

Net wanneer je denkt dat deze band aan zijn plafond zit, doen ze er zelfs nog een schepje bovenop. Denk dan vooral aan absolute orgelpunten zoals ‘Pipeland’ met de heerlijke gelaagdheid van de harmonieuze stemmen, het briljante ‘Amnesiac’ dat alle clichés van het indie lied omvat en toch niet klef overkomt en het ontzettend sterke – luister naar de vogeltjes en de belletjes- ‘Ether’ waar wij maar niet genoeg van krijgen.

Francis International Airport is fris en vernieuwend in een genre waarin dit niet zo evident is. Het is geen toeval dat deze plaat ten huize Coomans vrijwel dagelijks de revue passeert. De Oostenrijkers gaan resoluut voor de creatieve oplossing, de arrangementen zijn bij momenten ontwapenend en vrijwel meteen krijg je het gevoel dat de band helemaal nog niet aan het einde van zijn latijn zit. Met een minstens even succesvolle derde zou deze band weleens vele Europese festivals plat kunnen spelen. Als ze dat nu al niet zullen doen. Watch out hipsters, this could be big.

Score: 4/5

door Vincent Coomans

Luister gratis naar enkele nummers van Francis International Airport op MySpace.

Album verschenen bij Siluh Records.

Check ook Small-time Hero, de eigen blog van onze redacteur Vincent

Dit artikel delen met je vrienden?

Helemaal mee eens? Of net helemaal niet? Klik hier en laat het ons weten op de discussion board van onze Facebook group!